بررسی نسلکشی در غزه از منظر حقوقی در لندن
نشستی با موضوع نسلکشی در غزه همزمان با «روز یادبود نسلکشی» در لندن برگزار شد.
به گزارش ایکنا به نقل از پایگاه اطلاعرسانی حقوق بشر اسلامی، نشستی با عنوان «نسلکشی: غزه، چگونه به اینجا رسیدیم؟» همزمان با «روز یادبود نسلکشی» در لندن برگزار شد.
در این نشست که از سوی «کمیسیون اسلامی حقوق بشر»(IHRC) مستقر در لندن سازماندهی شده بود، سخنرانان به بررسی ادامه کشتار و جنایات رژیم صهیونیستی در سرزمین محاصرهشده فلسطین در سکوت غرب پرداختند.
رضا کاظم، کارشناس از کمیسیون اسلامی حقوق بشر در این نشست تأکید کرد که برخی چهرههای سیاسی و رسانهها در غرب در تلاش هستند تا واقعیت میدانی در غزه را از حافظه عمومی و حتی از سوابق تاریخی پاک کنند.
او به مایک پمپئو، وزیر امور خارجه پیشین آمریکا اشاره کرد که بر ضرورت جلوگیری از ثبت مردم غزهها به عنوان قربانی در تاریخ تأکید داشت.
کاظم با نقل قولی از مالکوم ایکس، انقلابی و فعال حقوق بشر آمریکایی که گفت «اگر مراقب نباشید، روزنامهها باعث میشوند از مردم تحت ستم متنفر شوید و به ستمکاران عشق بورزید» هشدار داد که امروزه این مسئله محدود به روزنامهها نیست، بلکه در نظامهای سیاسی و فضای آکادمیک نیز بازتولید میشود.
حیم برشیت، نویسنده و پژوهشگر بریتانیایی که بر نقش رسانهها و ساختارهای قدرت در غرب تمرکز دارد، شبکه بیبیسی را به عنوان نمونهای از «قدرت رسانهای فریبنده» عنوان کرد که پوشش گزینشی آن از غزه، نقش رسانهها در پنهانسازی حقیقت به جای افشای آن را یادآور میشود.
برشیت سپس درباره ابعاد بیسابقۀ بحران غزه برای افکار عمومی جهانی، سطح فناوری به کار رفته در اقدامات ویرانگر و دامنۀ پیامدهای انسانی و زیرساختی سخنرانی کرد.
به گفته او، وضعیت هولناک تنها به خونریزی محدود نمیشود، بلکه تخریب زیرساختها، مراکز درمانی و آموزشی را نیز دربر میگیرد.
ایلان پاپه، استاد دانشگاه اگزتر در سخنرانی خود با عنوان «زمینه تاریخی غزه» تأکید کرد که برای درک وضعیت کنونی فلسطینیان، باید به گذشته و نحوه «حذف و نابودی» آنان نگاه کرد.
او گفت که غزه پیش از رویدادهای سال ۱۹۴۸ شهر پررونقی بود که در آن مسلمانان و یهودیان در کنار هم و به صورت مسالمتآمیز زندگی میکردند و افزود: این همزیستی با کوچاندن اجباری گستردهای که بر زیرساخت اقتصادی و اجتماعی شهر فشار وارد کرد، نابود شد.
پاپه با پیوند این تحولات به تاریخ اروپا گفت که ریشههای «پروژه صهیونیستی» را باید در استعمارگری دید که به «شکلگیری ایدئولوژیهای افراطی» انجامید و آنچه در سال ۱۹۴۸ در فلسطین رخ داد، ادامه انتقال بحران اروپا به جای دیگر بود.
وی تصریح كرد كه حمايت از رژيم صهيونيستی و پوشش جنایات آن توسط برخی دولتهای اروپايی، آنان را در برابر رنج مردم فلسطين بیتفاوت كرده است.
در پایان این نشست، «رامون گروسفوگل»، استاد دانشگاه کالیفرنیا با طرح بحث «استعمار شهرکنشینان و نسلکشی» گفت تجربیات تاریخی در نقاط مختلف جهان نشان میدهد که این روند ذاتاً با حذف خشونتآمیز جمعیتهای بومی گره خورده است.
او با اشاره به نمونههایی در قاره آمریکا، استرالیا و نقاط مختلف دیگر گفت که در این فرآیند «غیرانسانیسازی»، ادبیات نژادپرستانه اغلب زمینه توجیه خشونت را فراهم میکند.
انتهای پیام
