بصیرت؛ رمز ماندگاری حضرت عباس(ع) در تاریخ

حجت‌الاسلام والمسلمین سیدمهدی ذاکری، مدرس حوزه و دانشگاه در گفت‌وگو با خبرنگار ایکنا از آذربایجان‌شرقی، با گرامیداشت سالروز ولادت حضرت ابوالفضل(ع) اظهار کرد: حضرت عباس(ع) به کنیه ابوالفضل مشهور است و با عنوان سقای دشت کربلا نیز شناخته می‌شود.

وی ادامه داد: حضرت عباس(ع) به ویژگی‌هایی همچون علم زیاد، بذل و بخشش فراوان معروف هستند. این حضرت مسلط به قرآن و کاملاً بر مهارت‌ها و فنون رزمی و جنگی مسلط بودند و مهم‌ترین اتفاقاتی که باعث شناخته شدن ایشان در نزد جهانیان شد، وقایع کربلا و مسیر حرکت از مدینه به عراق بود.

ذاکری گفت: یکی از اتفاقات واقعه کربلا که باعث ماندگاری حضرت عباس(ع) در تاریخ شد آب آوردن ایشان برای کاروانیان بود؛ طبق روایات معتبر حضرت ابوالفضل(ع) از امام حسین(ع) برای نبرد در میدان اجازه می‌خواستند که امام این اجازه را ندادند و گفتند اگر قرار باشد تو به میدان بروی لشکر از هم می‌پاشد.

این مدرس حوزه و دانشگاه ادامه داد: هنگامی که امام حسین(ع) این سخن را می‌گویند بیشتر لشکریان به شهادت رسیده بودند، اما حضور ایشان به منزله حضور یک لشکر بود و امام حسین(ع) از حضرت ابوالفضل(ع) درخواست کردند قبل از رفتن به میدان نبرد برای زنان و مجروحان آب بیاورد و ایشان با اینکه تشنه بودند اقدام به آوردن آب برای لشکریان کردند که لشکریان شمر مانع از این کار شدند و برای توقف حرکت حضرت عباس(ع) دست‌های ایشان را قطع کردند.

وی با اشاره به جایگاه والای حضرت عباس(ع)، بصیرت را مهم‌ترین دلیل ماندگاری ایشان در تاریخ دانست و اظهار کرد: تفاوت علم و بصیرت در این است که علم، شناخت از راه تعریف محسوب می‌شود؛ اما بصیرت یعنی توانایی تشخیص مصادیق در میدان عمل.

ذاکری با اشاره به ابعاد بصیرت حضرت عباس(ع) گفت: ایشان در دو عرصه بصیرت داشتند؛ نخست اینکه مرگ را حق می‌دانستند و دوم اینکه دنیا و آخرت را به‌خوبی می‌شناختند. حضرت عباس(ع) قمر بنی‌هاشم بود و همچون ماه در آسمان پرستاره، در میان قبیله بنی‌هاشم از دور نخستین چهره‌ای بود که دیده می‌شد.