
به گزارش ایکنا، متن توضیحات حجتالاسلام والمسلمین علی رجبی؛ حافظ
قرآن و مُبدع اطلاعنگاشتهای قرآنی درباره جدیدترین اینفوگرافی قرآنی تحت عنوان «کس چون قرآن نگشود از رخ موعود نقاب» به شرح زیر است:
قرآن کریم به جهت ویژگیهای منحصر به فرد خود، از جمله جامعیّت و «تبیَانًا لِکُلِّ شَیٍ»(نحل/۸۹) بودن، بهترین مرجع شناخت حجّت خداوند است. این جامعیّت در پرتو ظَهر و بَطن بوده و علم تفسیر ناظر به ظاهر و علم تاویل ناظر به باطن است.
بسیاری از معارف مهدویّت براساس حکمت الهی در بُطون و لایههای درونی آیات قرار گرفته؛ همچنان که بخشی از آن در مرحله ظهر و تفسیر آیه واقع شده است. قرآن، اصول و کلیّات را بیان کرده و براساس آیه 44 سوره نحل تبیین آیات برعهده معصومان(ع) است؛(بیّنه/2- واقعه/79- احزاب/33)
بنابراین، اصل موضوع «مهدویّت» در قرآن مطرح شده و برای اطلاع از جزئیّات آن باید به روایات رجوع کرد. برای بررسی آیات مهدویّت شیوههای متعددی وجود دارد؛ به همین جهت باید دانست که کدام شیوه علمی و کاربردیتر است:
1- تَرتیبی: بررسی آیات به ترتیب چینش سورههای قرآن (حمد تا ناس).
2- تَنزِیلی: به ترتیب نزول سورههای مکّی تا مدنی (علق تا مائده).
3- تَفسِیری - تَاوِیلی: یعنی ابتدا آیات تفسیری مهدویّت مطرح، سپس سایر آیات تاویلی و تبینی ذکر میشوند.
4ـ موضوعی: شیوۀ علمی بررسی آیات مهدویّت، همین شیوه است؛ یعنی ابتدا آیاتی که ناظر به «موعود» و آینده بشریت است (نور/55 - قصص/5و6) سپس «موعود موجود» و بررسی ضرورت وجود حُجّت حَیِّ اِلهی دنبال میشود (اسراء/71- اعراف/181) و در ادامه «موعود غائب» و آیات مربوط به غیبت ایشان (بقره/3-ملک/30) و سپس بررسی آیات «وظایف منتظران» (آلعمران/200 - حدید/16) و در انتها سایر آیات که انتخاب هر یک از این شیوهها به هدف و نوع مخاطب بستگی دارد. (قافلهسالار، محمود اباذری، ص34)
ـ برخی از روایات ناظر به تفسیر آیات که خود به دو قسم است:
الف: خاص «هُوَ الَّذِی أرسَلَ رَسُولَهُ بِالهُدَی و دِینِ الحَقِّ لِیُظهِرَهُ عَلَی الدِّینِ کُلِّهِ...» (توبه/33 - صف/9 - فتح/28)
در برابر اراده دشمن در نابودی حق، خداوند اراده کرده که دین حقّ را بر همه دینها
غلبه دهد و دین اسلام به رهبری مهدی(عج)، دین واحد جهانی شود.
ب: عام(تطبیق) «تَنَزَّلُ المَلَائِکةُ و الرُّوحُ فِیهَا بإِذنِ رَبِّهِم مِن کُلِّ أَمرٍٍ» (قدر/4) «فِیهَا یُفرَقُ کُـلُّ أَمرٍ حَکِیمٍ.أمرَاً مِّن عِندِنا...» (دخان/4 و 5)
حال با وجود استمرار شب قدر تا قیامت «صاحب آن» که فرشتگان با نزول امر هر سال فرود میآیند، چه کسی است؟
ـ علم کامل به تأویل فقط نزد امام با مراجعه به روایاتِ معتبر است.
«...وَ ما یَعلَمُ تَاوِیلَهُ إلَّا اللهُ وَ الرَّاسِخُونَ فی العِلمِ...» (آل عمران/7)
الف: خاص «قُل أَرَأَیتُم إن أَصبَحَ مَاؤُکُم غـَوراً فَمَن یَأتِیکُم بِماءٍ مَعِینٍ» (ملک/30)
که تفسیر آیه دربارۀ نعمت حیاتـی آب، ولی باطن آن، مسئلۀ امام و اضطرار به حجّت غایب است.
ب: عام (تطبیق) «ذلِکَ الکتابُ لَارَیبَ فیهِ هُدًی لِلمُتَّقین. الَّذِینَ یُومِنُـون بِالغَیـبِ...» (بقره/2و3)
در تفسیر آیه، غیبِ مطلق خداست ولی در مرحله بطن، براساس روایات، غیب مصادیق متعددی دارد، مانند: عرش، لوح، بهشت و ایمان به حجّت غایب ...
ـ با بررسی دقیق قرآن، به آیاتی برمیخوریم که ارتباط مستقیمی با مهدویّت ندارد، ولی برای تبیین و پاسخگویی به شبهات مهدوی راهگشاست. مانند دلایل قرآنی راز طول عُمر مهدی(عج): عنکبوت/14 - نساء/157و158- صافات/143و 144 - کهف/25 - بقره/259 - قصص/45 و...
عنوان اقتباس از مصرع «کس چو حافظ نگشود از رُخ اندیشه نقاب»
انتهای پیام