
به گزارش ایکنا به نقل از فلسطین الان، آوارگیهای مکرر و سختیهای شدید، این خانواده را از حفظ ارتباط عمیق خود با قرآن کریم باز نداشت. آنها از چادری به چادر دیگر، از پناهگاهی به پناهگاه دیگر نقل مکان و نسخههای قرآن را مانند جان خود حمل میکردند. در هر ایستگاهی پس از جابجایی، صدای آنها با تلاوت آیات طنینانداز میشد و صدای انفجارها را به پسزمینهای رنگپریده در برابر شکوه کلمات قرآن تبدیل میکرد.
این خانواده که به مسجد صلاحالدین ایوبی ـ یک بنای معنوی در محله زیتون ـ وابسته بودند، حاضر نشدند تسلیم از دستدادن مکان معمول خود برای حفظ قرآن شوند. به جای حلقههای آرام مسجد، آنها «حلقههای چادر» را برگزیدند؛ جایی که شش عضو خانواده در معجزهای معنوی که واقعیت گرسنگی و کشتار سیستماتیک را به چالش میکشید، کل قرآن را حفظ کردند.
این خانواده فلسطینی در پیامی خاموش به جهان میگوید: «اگر دشمن در جنگ منارههای ما را ویران کرد، قلبهای ما مساجدی هستند که نمیتوان آنها را ویران کرد».
آنها حفظ قرآن خود را در زمانی که اهالی غزه برای بقا تلاش میکنند، به پایان رساندند و به یک «خانواده قرآنی» تبدیل شدند که پرچم پیروزی معنوی را قبل از پایان جنگ برافراشتند.
