رسالت امروز ما؛ نصرت امام و امت

ماه رمضان، ماه نزول قرآن و ضیافت الهی است. در لحظه‌های افطار، وقتی دل از هر چه غیرخدا می‌بریم، به یاد امامِ موجودِ موعود، مَهدیِ فاطمه(عج) باشیم. برای ظهورش، برای عافیت در مسیر فرج، برای همواری راهی که به طلوع خورشید ولایت ختم می‌شود، دعا کنیم و در این زمزمه‌ها، سلامتی رهبری حکیم و سربلندی ایران عزیز را از خدا بخواهیم. این کمترین وظیفه ماست. 

دشمن این بار همه برگ‌هایش را رو کرده است. جنگی همه‌جانبه با ابعاد ابزاری، شناختی و رسانه‌ای. با گستره‌ای بی‌سابقه، خشونتی مثال‌زدنی، همراهی منافقان داخلی و خیانت خائنان سیاسی. اما خطرناک‌تر از همه، جنگ شناختی علیه نوجوانان و جوانان ماست؛ تا آنها را از هویت، ایمان و میدان جدا کنند. دشمن پیش از این دو بار سناریوی خود را آزموده: یک‌بار در جنگ ۱۲روزه به امید همراهی مردم و بار دیگر در فتنه دی با اتکا به حمایت خارجی. نوبت سوم، ترکیب هر دو خواهد بود؛ هم‌زمان همه توانش را به میدان می‌آورد، از زمین و آسمان، از رسانه و سیاست، از منافق و خائن، از فریب نوجوانان و جوانان. 

اما در برابر این طوفان، ما بی‌پناه نیستیم. سرمایه‌های عظیمی داریم: توکل به خدا و توسل به خاندان عصمت(ع)، شجاعت و نترسیدن از دشمن و حضور پرنشاط و فعال در صحنه.

مهم‌تر از همه، توکل به قدرت لایزالی است که بارها معادلات جهانی را بر هم زده است؛ همان قدرت الهی که ابراهیم(ع) را در میان شعله‌های نمرود، «بَرداً و سَلاماً» کرد، موسی(ع) را در بن‌بست نیل و نیزه‌های فرعون، از آب عبور داد و دریا را شکافت، عیسی(ع) را بر دسیسه‌های بنی‌اسرائیل پیروز گرداند و پیامبر خاتم(ص) را با چند مؤمن اندک، دینش را تا به امروز بر همه ادیان غالب کرد؛ همان قدرتی که در سال‌های دفاع مقدس، ایران نوپا را در برابر بیش از ۳۰ کشور تا بن‌دندان مسلح، سربلند کرد؛ در طبس، شن‌های روان کویر را به لشکری الهی تبدیل نمود؛ در ۳۳ روزه، حزب‌الله را بر ارتش صهیونیستی پیروز گرداند و در شب و روز عید غدیر ۱۴۰۴، عزت ایرانی‌اسلامی را چنان بر تارک جهان نشاند که دوست و دشمن بدانند هنوز سنت‌های الهی بر جهان حاکم است.

 این قدرت لایزال، همراه با نترسیدن، توکل و توسل به معصومین(ع)، بزرگ‌ترین دارایی مؤمن است. هیچ ابرقدرتی در برابر آن یارای ایستادگی ندارد. سنت خدا بر این جاری شده که اگر او را یاری کنید، شما را یاری کند و گام‌هایتان را استوار سازد: «إِن تَنصُرُوا اللَّهَ یَنصُرکُم وَ یُثَبِّت أَقدامَکُم».

دشمن مذاکرات را تا امضا پیش می‌برد، نه برای توافق که برای اطمینان از تحقق «فریب راهبردی». آنگاه که مطمئن شود طرف مقابل در خواب غفلت فرو رفته، ناگهان حمله را آغاز می‌کند و اینجا نقطه افتراق است: عدم تجهیز و عدم مسلح‌سازی جامعه مؤمن متعهد، نه یک اشتباه، که مهلکه‌ای راهبردی است. اگر امروز خود را برای فردا آماده نکنیم، فردا دیر است. روزی خواهد رسید که دست بر سر حسرت بکوبند، اما آن روز، دیگر میدان از آنِ ما نیست. 

رسالت امروز ما؛ نصرت امام و امت است. پس در این مسیر در بحث نصرت امام و دین، دست از دعا و توسل برنداریم. هر چه می‌توانیم با تحکیم ارتباطات بین مومنین و تبیین و روشنگری بر جمع مؤمنان بیفزاییم. این همان سنت الهی است: اگر ما بندگان، یاور دینش باشیم، نصرت و پیروزی را نصیبمان خواهد کرد. و امروز روز انتخاب است؛ فردا روز تماشا.

حجت الاسلام مصطفی محجوب‌زاده، کارشناس مطالعات اجتماعی و مدرس حوزه