
اول ماه رمضان سال جاری یعنی درست 15 روز پیش آخرین جلسه دیدار جامعه قرآنی کشور با رهبر شهید انقلاب اسلامی،
حضرت آیتاللهالعظمی خامنهای در حسینیه امامخمینی(ره) برگزار شد؛ آن هم در یکی از حساسترین مقاطع تاریخی ایران.
در شرایطی که از مدتی قبل، ایران اسلامی مورد تهدیدات بیامان دشمنان نظام و در رأس آنها امریکا و رژیم غاصب صهیونیستی قرار داشت و رهبر شهیدمان نیز از سوی دشمنان در معرض ترور قرار داشت، اما امام خامنهای(قدس سره) سنت دیرین دیدار با جامعه قرآنی کشور را ملغی نکرد و این مجلس در موعد مقرر برگزار شد.
این پرسش اینجا مطرح میشود که چرا این محفل قرآنی با وجود شرایط خاص کشور همچنان امسال نیز برگزار شد و آیا امکان اینکه منعقد نشود، وجود نداشت؟ در پاسخ باید گفت که این امکان وجود داشت اما رهبری که همه اعمال و رفتار و سکناتش قرآنی است و در همه اوقات، قرآن را سرلوحه زندگی خود قرار داده است، لذا هیج مقولهای به قدر و اندازه قرآن و پرداختن به آن، در منظر او از اهمیت برخوردار نبود.
علیاکبر حنیفی؛ استاد پیشکسوت و داور بینالمللی قرآن در گفتوگو با خبرنگار ایکنا در مورد این ویژگی شخصیتی رهبر شهید انقلاب اسلامی توضیح میدهد که در ادامه میخوانید:
ایکنا ـ در توصیف شهید آیتالله خامنهای به چه نکاتی میتوانید اشاره کنید؟
امام شهیدمان را به حق باید سیدالشهدای امت اسلامی نامید. شخصیت وارسته و مجاهدی نستوه که مشتاق شهادت در راه حق و حقیقت بود و بالاخره به آرزوی دیرین خود آن هم به دست شقیترین افراد زمان نائل شد.
شهید آیتالله خامنهای در عرصه رزم، مجاهد بود همچنانکه سوابق ایشان در عرصه جنگ تحمیلی عراق علیه ایران مشهود بوده و هست و علاوه بر این در عرصههای گوناگون دیگر از جمله قرآن نیز مجاهد بود. حتی در سالهای پیش از انقلاب اسلامی و در شرایطی که ایشان هنوز مسئولیتی نداشتند، بسیاری از فعالان پیشکسوت قرآنی شاهد حضور رهبر شهید انقلاب در محافل قرآنی همچون آنچه در میدان توحید و خیابان پرچم برگزار میشود، بودند؛ حضور مؤثر که نظرات صائبی نیز در آنها ارائه میکردند و این امر بعدها زمینهای برای برپایی محافل گوناگون قرآنی در دوران ریاستجمهوری ایشان و زمانی که به عنوان رهبری انتخاب شدند، فراهم آورد.
امام شهید ایران اسلامی در عرصه فعالیتهای قرآنی، حمایت از برپایی محافل رسمی قرآن شخصیت منحصر به فردی داشتند. قرآن برای ایشان دستورالعملی بود که براساس آن همه امور زندگی شخصی و مسئولیتهایی که در اداره کشور به عهده داشتند، برنامهریزی میکردند و طبیعتاً چنین شخصیتی وقتی آغاز و فرجام همه کارهایش به قرآن منتهی شود، کلام خدا در صدر امور او قرار دارد و تحت هیچ شرایطی حتی زمانی که در شرایط کنونی بارها از سوی دشمن مورد تهدید به منظور ترور قرار میگیرد، حضور در محضر قرآن را فدای مصونیت خود از تهدیدات و سوءقصدهایی که ممکن است به جانش شود، نمیکند.
ایکنا ـ میتوانید به مصداقی از تأسی رهبری به قرآن در رفتار و اعمالی که ایشان بروز میدادند، اشاره کنید؟
در جریان مبارزات سالهای اخیر جبهه مقاومت و مشخصاً حزبالله لبنان و گروه جهاد اسلامی فلسطین حماس، شاهد این نکته بودیم که ایشان همواره رهبران عرصه مبارزات جبهه مقاومت را در دیدارهایی که داشتند با استفاده از اشارات قرآنی، ارشاد و راهنمایی میکردند.
حتی زمانی که در جریان جنگ دوازده روزه به واسطه بروز برخی ناملایمات، دلسردی و ناامیدی بعضاً در چهره برخی از کارگزاران محسوس بود، ایشان با استناد به آیات قرآن به ویژه آن فراز از کلام وحی که اشاره به داستان حضرت موسی(ع) که در تعقیب فرعون بود و از خداوند یاری طلبید، به این نکته اشاره داشتند که قرآن آن پیامبر را به توکل فراخواند و اینکه خداوند همواره پشتیبان، ناظر و یاریرسان مؤمنان در عرصههای خطیر است.
باید به این نکته تأکید کنم که بینش و نگرش شهید آیتالله خامنهای نسبت به قرآن به این واسطه از یک عالم و اندیشمند قرآنی فراتر رفته و این جریان، آن رهبر شهید را تبدیل به انسانی کرده بود که همواره در هر عرصهای قرآن را در پیشگاه خود مشاهده کرده و با تکیه بر آیات روحبخش قرآن، با در نظر گرفتن اقتضائات زمان، استنتاج کرده و بهترین راه را برمیگزیدند. چنین رفتاری پیامی واضح و روشن برای همه افرادی که پیروی راه و طریقت امام خامنهای هستند دارد و آن اینکه در مواجهه با قرآن پس از طی مراتبی که هر فردی نسبت به انس با الفاظ آن تهییج و مشتاق قرائت آن میشود، باید به دنبال آن بود که مشاهده کند قرآن به واقع چه میگوید و چه راهی را در طی مسیر زندگی سعادتبخش پیش رویمان قرار میدهد.
ایکنا ـ اصرار ایشان در طرح مطالباتی همچون تربیت 10 میلیون حافظ قرآن را چگونه ارزیابی میکنید؟
به نظر میرسد که تمام تلاش ایشان به عنوان بزرگترین حامی و پشتیبان جامعه قرآنی مصروف این امر شده باشد که حتی به قدر چند دقیقه هم که شده است، افراد جامعه اسلامی، انس بیشتری با قرآن داشته باشند همچون دغدغه دیگر ایشان که ارتقای سرانه مطالعه بود و الحق و الانصاف در بعد مطالعه و انس با ادبیات و شعر، آیتالله خامنهای (قدس سره) سرآمد زمان خود بودند.
حفظ قرآن موجب انس دائمی افراد جامعه با قرآن میشود و به شکل خودکار و ناخوآگاه هر فردی ولو به قدر چند آیهای از قرآن در سینه خود محفوظ دارد، قادر خواهد بود با مسلح شدن به سلاح قرآن در مقاطع گوناگونی از زندگی خود، تصمیماتی درست که منتهی به نتایجی درخشان در زندگی او شود، اتخاذ کند. مطالبه تربیت میلیونی حافظان قرآن، طبق منویات آن شهید سعید، حرکتی نمادین را در جامعه به منظور ارتقای سطح سواد قرآنی افشار گوناگون مردم پدید میآورد و اساساً هر کجا که ایشان به ایراد سخن میپرداختند نقطه نظرات کارشناسی که بر پایه مطالعات و سنجههای میدانی از لسان مبارکشان مطرح میشد، زمینه را برای ایجاد و تداوم یک حرکت مترقی فراهم میکرد که حوزه فعالیتهای قرآنی نیز از این امر مستثنی نبود.
ایکنا ـ در روزگاری به سر میبریم که با فقدان این شخصیت بزرگ و مرجع عالیقدر مواجهیم. به نظر شما وظیفه مردم و به ویژه جامعه قرآنی در پیشبرد میراث قرآنی که از ایشان به یادگار باقی مانده در جهت تعالی و ایجاد امیدآفرینی در میان آحاد مردم به منظور حرکت صحیح در مسیر فرامین الهی و قرآنی چیست؟
قرآن پناهگاه اصلی ملت مسلمان ایران است. شاهد هستید که این روزها مردم سرزمینهای اشغالی در پی حملات موشکی سپاه و نیروهای نظامی ما خواب و خوراک ندارند و تصاویر گویای آن است که دچار استیصال و پریشانی شدهاند و در عین حال مردم ایران در سایه قرآن با وجود اینکه زیر آماج حملات دشمن هستند، اما هر روز بیش از روزهای قبل در صحنه حاضر بوده که این جرئت و جسارت را قرآن و فرامین امامین انقلاب با تأثیر از کلام وحی به آنها داده و این امر از برکات قرآن است.
نقل مشهوری است که پیامبر(ص) در مجلسی با اشاره به سلمان فارسی این موضوع را مطرح میکنند که مردمانی از اقوام پارسی در روزگاری پس از این دین محمدی را پاس داشته و آن را با عملکرد خود حفظ و حراست میکنند که آن نیز برای ما قوت قلبی است که وظیفه ما را در این برهه حساس تاریخی بیش از پیش سنگینتر میکند و لذا باید تلاش وافری داشت که علاوه بر انس بیشتر با قرآن در قالب برگزاری کرسیهای تلاوت و قرائت قرآن و همچنین تأکید بر پیگیری مستمر طرحهایی همچون تربیت حافظان قرآن، در التزام عملی به قرآن نیز اهتمام داشته باشیم تا به این واسطه قادر باشیم این میراث را به خوبی پاس داشته و آن را ضامن عزت و سربلندی ایران اسلامی قرار دهیم.
انتهای پیام