مراتب ادب را در دعا رعایت کنیم
یک حافظ کل قرآن کریم گفت: طبق آموزههای قرآن کریم باید مراتب ادب را در دعا کردن رعایت کنیم و از خداوند طلب خیر برای خود داشته باشیم نه اینکه برای خدا چارچوب تعیین کنیم.
به گزارش ایکنا از همدان همزمان با ماه مبارک رمضان خبرگزاری ایکنا درصدد است، یک نکته بارز قرآنی که متناسب با شرایط فعلی جامعه باشد را روزانه براساس هر جزء، در گفتوگو با اساتید مورد بررسی قرار دهد؛ از همینرو برای بررسی نکته کاربردی در جزء بیستم قرآن کریم، با مهدی برنده، حافظ کل قرآن کریم گفتوگویی کرده است که مشروح آن را در زیر میخوانيم:
در جزء بیستم قرآن کریم داستان قارون را میخوانیم. روح قارونی در بسیاری از فرهنگها وجود دارد، خداوند در آیه ۷۸ سوره قصص میفرماید: «قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَىٰ عِلْمٍ عِنْدِي ۚ أَوَلَمْ يَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَهْلَكَ مِنْ قَبْلِهِ مِنَ الْقُرُونِ مَنْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُ قُوَّةً وَأَكْثَرُ جَمْعًا ۚ وَلَا يُسْأَلُ عَنْ ذُنُوبِهِمُ الْمُجْرِمُونَ؛ گفت: جز این نیست که این ثروت و مال انبوه را بر پایه دانشی که نزد من است به من دادهاند. آیا نمیدانست که خدا پیش از او اقوامی را هلاک کرده است که از او نیرومندتر و ثروت اندوزتر بودند؟ و مجرمان که جرمشان معلوم و مشهود است از گناهانشان بازپرسی نمیشود.»
قرآن کریم ابتدا با ترسیم این شخصیت قارون وی را معرفی میکند و سپس دلیل انحراف قارون را بیان میکند که همان غرور و خودبزرگبینی است. در دو آیه ۷۶ و۷۷ خداوند میفرماید: «إِنَّ قَارُونَ كَانَ مِنْ قَوْمِ مُوسَىٰ فَبَغَىٰ عَلَيْهِمْ ۖ وَآتَيْنَاهُ مِنَ الْكُنُوزِ مَا إِنَّ مَفَاتِحَهُ لَتَنُوءُ بِالْعُصْبَةِ أُولِي الْقُوَّةِ إِذْ قَالَ لَهُ قَوْمُهُ لَا تَفْرَحْ ۖ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِينَ؛ همانا قارون از قوم موسی بود که بر آنان تعدی و تجاوز کرد، و از گنجینههای مال و ثروت آن اندازه به او دادیم که حمل کلیدهایش بر گروهی نیرومند گران و دشوار میآمد. یاد کن هنگامی که قومش به او گفتند: متکبرانه و مغرورانه شادی مکن، قطعاً خدا شادمانان متکبر و مغرور را دوست ندارد.» (۷۶)
«و وَابْتَغِ فِيمَا آتَاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ ۖ وَلَا تَنْسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيَا ۖ وَأَحْسِنْ كَمَا أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكَ ۖ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِي الْأَرْضِ ۖ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ؛ در آنچه خدا به تو عطا کرده است سرای آخرت را بجوی، و سهم خود را از دنیا فراموش مکن، و نیکی کن همانگونه که خدا به تو نیکی کرده است، و در زمین خواهان فساد مباش، بیتردید خدا مفسدان را دوست ندارد.»
یکی دیگر از نکات مهمی که در این جزء آمده در سوره عنکبوت است. خداوند در این سوره میفرماید ایمان زبانی به تنهایی کافی نیست و انسان لازم است در برهههای مختلف سنجیده شود و خداوند انسانها را در موقعیتها و امتحانات مختلفی قرار میدهد تا به داشتن ایمان واقعی آنها پی ببرد.
این آیه هشدار به افرادی است که تصور میکنند صرفا بهصورت ظاهری ایمان به خدا دارند و برای رسیدن به بهشت آزموده نمیشوند. این آیه خط بطلانی بر این جریان ایمان ظاهری افراد است.
در جامعه امروزی نیز انسان در موقعیتهای مختلفی قرار میگیرد بهطور نمونه در جریان اغتشاشات اخیر و یا در این ایام جنگ، انسانها آزموده میشوند و میزان عیار دین و ایمان آنها مشخص میشود.
اکنون به سخن شهید چمران توجه بیشتری کنیم که گفت: وقتی شیپور جنگ نواخته میشود، مرد از نامرد شناخته خواهد شد.
آیه ۲۴ سوره قصص نیز میفرماید: «فَسَقَىٰ لَهُمَا ثُمَّ تَوَلَّىٰ إِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ إِنِّي لِمَا أَنْزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ؛ پس موسی دامهایشان را به جهت کمک کردن به آن دو آب داد، سپس به سوی سایه برگشت و گفت: پروردگارا! به آنچه از خیر بر من نازل میکنی، نیازمندم.»
حضرت موسی(ع) در شرایطی که سختی و گرسنگی بر ایشان غلبه کرده بود به درختی تکیه داد و زیر سایه درخت نشست و خطاب به خداوند فرمود: «رَبِّ إِنِّي لِمَا أَنْزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ»؛ آن حضرت با وجود نیازهای متعددی از جمله مسکن، ازدواج خوراک و محل امنی که بتواند از دست فرعون در امان باشد، هیچ یک از آنها را از خداوند نخواست و از خداوند فقط طلب خیر کرد و فرمود بیشتر از من عالم به منافع زندگی من هستی.
حضرت موسی(ع) فقط به درگاه خداوند اعلام نیاز کرد و برای ایشان در دعایش حد ومرز و تکلیفی قائل نشد. در این اعلام تنها نیاز خود را خیر و خوبی از طرف خداوند عنوان کرد. بنابراین ادب در حین دعا امری بسیار مهم است.
انتهای پیام
