یک کارشناس قرآنی:
عملکردها را به سوی تأکید شهید امام خامنهای بر «اتحاد مقدس» سوق دهیم
اگر به دنبال پیروی از اندیشههای ناب قرآنی امام شهیدمان هستیم در عرصه عمل و کنشهای اجتماعی که مظاهر آن در کمک به همنوع، تشریک مساعی و برطرف کردن نگرانی از افراد جامعه است، باید به تأسی از قرآن کوشا باشیم و همبستگی را موجب شویم؛ امری که شهید امام خامنهای از آن به اتحاد مقدس تعبیر کردند. در یک کلام تقویت توحید عملی بهترین راهکار در مقابله با فتنه و مشکلات آخرالزمانی است.
دو هفتهای از تجاوز امریکا و رژیم غاصب صهیونیستی به ایران اسلامی میگذرد؛ حملهای نظامی که منجر به شهادت رهبر حکیم و فرزانه حضرت آیتاللهالعظمی سیدعلی خامنهای و تنی چند از فرماندهان ارشد نظامی و همچنین جمعی از مردم ایران شد و این جنایت همچنان ادامه دارد ولی سربازان میهن در دفاع از کیان ایران عزیز خوش درخشیدند.در چنین وضعیتی غیر از توفیقاتی که در عرصه نظامی نصیب ما شده است، آنچه بیش از همه میتواند بر تداوم این توفیقات افزوده و روحیه جهادی و سلحشوری را در همه عرصهها و لایههای تشکیلدهنده جامعه و در میان اقشار مردم حفظ نماید، اجرا شدن برنامه و تدابیری است که هم در عرصه ملی و هم به شکل فردی هر یک از خانوادههای ایرانی با توسل به آموزههای قرآنی و باورهای اعتقادی، به آن پایبند باشند.
محمدرضا مسیبزاده، دبیر کمیسیون توسعه آموزش عمومی قرآن در گفتوگو با خبرنگار ایکنا درباره طرحهایی با محوریت قرآن که میتوان در این اوضاع برای بالا بردن روحیه به کار برد، سخن گفت که در ادامه میخوانید:
ایکنا ـ بخشی از مطالبات قرآنی رهبر شهید انقلاب اسلامی معطوف به موضوع رواج عمومی فرهنگ قرآنی و انس و قرابت اقشار گوناگون با کلام وحی است که این مطالبه از جمله رسالتهای ذاتی این کمیسیون است. چه راهکارها و اقداماتی میتوان در زمینه فراگیر شدن قرآن به ویژه در این ایام پُرمخاطره برای آرامش بیشتر و دوری از التهاب جامعه به انجام رساند؟
ابتدا اشارهای به فعالیت کمیسیون توسعه آموزش عمومی قرآن کشور با نظارت و ریاست مستقیم وزیر آموزش و پرورش داشته باشم که همچنان نیز این سلسله اقدامات در حال پیگیری است و به جرئت اعلام میکنم هیچ یک از این اقدامات تاکنون بدون دارا بودن پشتوانه پژوهشی و پایش میدانی به انجام نرسیده است. از جمله این کارها که در آن از نقطهنظرات کارشناسی اهالی، پیشکسوتان و فعالان قرآنی نهایت بهره را بردهایم، تشکیل هیئت اندیشهورزی متشکل از 344 نفر است که اتفاقاً اخیراً نیز آخرین جلسه این هیئت با توجه به شرایط فعلی به شکل مجازی برگزار شد و دوست دارم برخی از نقطهنظرات مطرح شده در این جلسه را در پاسخ به این پرسش بیان کنم.
قطعاً یکی از راهکارها برای حاکم شدن آرامش در میان مردم، پناهجویی هر چه بیشتر ما به قرآن است، گو اینکه تنها با ذکر خداوند است که قلبها آرامش میگیرد و هر کدام از ما در این زمانه باید بیش از پیش به تلاوت قرآن بپردازیم به ویژه آنکه در ماه رمضان هستیم و تلاوت قرآن ثوابی دوچندان دارد.
اگر به دنبال پیروی از اندیشههای ناب قرآنی امام شهیدمان هستیم از جمله عمده وظایف ما در این عصر و زمان، توحید عملی است؛ یعنی در عرصه عمل و کنشهای اجتماعی که مظاهر آن در کمک به همنوع، تشریک مساعی و برطرف کردن نگرانی از افراد جامعه است، باید به تأسی از قرآن کوشا باشیم و نوعی همبستگی را موجب شویم؛ امری که شهید امام خامنهای از آن به اتحاد مقدس تعبیر کردند. در یک کلام تقویت توحید عملی بهترین راهکار در مقابله با فتنه و مشکلات آخرالزمانی است.
باید آموزههای الهی را به ابزاری برای آرامش روحی جامعه تبدیل کرده و از این راه، مردم را به همبستگی اجتماعی بر پایه امور سلامت محوری که قرآن دستور داده و به آن تأکید داشته است، دعوت کنیم که به این منظور شاید بیان قصص قرآنی و تطبیق مصادیق قرآنی با وقایع روز بسیار مثمرثمر باشد.
ایکنا ـ ایجاد حلقههای قرآنی در مساجد، مدارس و جلسات خانگی از جمله اموری است که در گسترش فرهنگ قرآنی و عمومیت یافتن آن در میان آحاد مردم از اهمیت بالایی برخوردار است. این روزها شاید به دلیل رعایت برخی پروتکلهای امنیتی قادر به ایجاد این محافل نباشیم. به نظر شما چه جایگزینی میتوان برای آن در نظر گرفت؟
اتفاقاً یکی از نظرات طرح شده در هیئت اندیشهورزی کمیسیون توسعه آموزش عمومی قرآن اهمیت توجه به جلسات خانوادگی انس با قرآن است که میتواند جایگزین جلسات و حلقههای رسمیتر باشد. به هر حال به واسطه تعطیلی مدارس و کاهش ترددهای اداری و سازمانی، اعضای یک خانواده فرصت بیشتری برای نشست و برخاست با یکدیگر دارند و باید از این امر برای تشکیل جلسات قرائت قرآن استفاده کرد و البته پیشتر هم اشاره شد که به شکل انفرادی نیز هر یک از اعضای خانواده میتوانند اوقات بیشتری از روزمره خود را به قرائت قرآن اختصاص دهند.
نکته بعدی موضوع قرآن و رسانه است که در این امر رسانههایی همچون ایکنا پیشتاز هستند و البته با گسترش پیامرسانها در فضای مجازی امکان برگزاری پویشها، طرحها و چالشهای قرآنی نیز فراهم است تا به این واسطه علاقهمندان به ساحت قرآن به شکلی دغدغهمند و هدفمندتر از گذشته به فعالیتهای قرآنی بپردازند. نمونه بارز و فراگیر این اتفاق طرح ملی «زندگی با آیهها» است که در سالهای اخیر و به انحای مختلف توانسته است قرابت و انس چشمگیری میان مردم و قرآن ایجاد کند.
وقایع رخ داده اخیر هر چند تلخ اما میتوان با توجه به برخی مظاهری که این روزها شاهد آن هستیم، امیدوار به آینده باشیم و به این واسطه فرهنگ شکرگزاری را طبق یکی از آموزههای قرآنی سرلوحه کار خود قرار دهیم. ما اکنون در مواجهه با دو ابرقدرت که مدعی هستند قویترین ارتشهای دنیا را در اختیار دارند، در حال مقابله هستیم و تاکنون توانستهایم جانانه از انقلاب و ایران اسلامی در برابر این هجمه پاسداری کنیم که این خود جای شکر به درگاه خداوند دارد و در عین حالی که رهبر عزیزمان را از دست دادیم، اما به فاصله چند روز خلف صالح ایشان سکان امور را به دست گرفتند که این نیز جای حمد و سپاس به درگاه خدا را دارد تا به این واسطه لطف الهی نیز فزونی یافته و این امر در افزایش روحیه ما تأثیر مثبت خود را بگذارد.
ایکنا ـ از جمله اصلیترین مخاطبان هدف کمیسیون آموزش عمومی قرآن، نوجوانان و جوانانی هستند که از آنها به نسل (Z) یاد میشود و اتفاقاً این قشر از جامعه با توجه به فناوری آموزشی، اتکای زیادی به فضای مجازی و محتوای ارائه شده در آن دارند. در این روزگار و در شرایطی که اینترنت ملی در دسترس قرار دارد، چه محتوایی میتواند از سوی دستگاههای متولی به عنوان خوراک فرهنگی و قرآنی ارائه شود؟
اگر با وجود گرایش این نسل به ابزارهای فناورانه آموزشی تاکنون محتوایی در خور در این قالبها ریخته نشده تا اندیشه و تفکر نسل نوجوان و جوان را اغنا کند، این ضعف متوجه ماست چرا که ما این نسل را به درستی نشناخته و برخلاف گفته امیرالمؤمنین(ع) که باید فرزندان خود را مطابق با عصری که در آن زندگی میکنند تربیت کنیم، این کار را انجام ندادهایم.
همچنان هم ظرفیتهای زیادی برای پرداختن به آنها و تولید محتوایی درخور وجود دارد؛ در جریان اولین روز حمله امریکا و رژیم صهیونیستی شاهد بودیم که 168 دانشآموز مینابی به شهادت رسیدند؛ تک تک این عزیزان ظرفیتی را ایجاد میکنند که با محور قرار دادن آنها به فکر تولید محتوا و محصولاتی در راستای تغذیه مناسب دینی و قرآنی فرزندانمان باشیم.
همانطور که در پاسخ به پرسش قبل به آن اشاره کردم، در قالب برگزاری پویشها و چالشهایی میتوان این نسل را در مسیر کمالگرای قرآن و آموزههای آن رهنمون ساخت. کمیسیون در بسیاری از آنها همچون فعالیتهایی که در تشکلهای دانشآموزی و اتحادیه مؤسسات و تشکلهای قرآنی در حال انجام است، مشارکت دارد و به عنوان نمونهای دیگر شاهد هستیم که کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در جریان راهپیمایی روز قدس پویشی در گرامیداشت دانشآموز شهید مینابی با عنوان کولهپشتی به راه انداخت و به هر حال از طرق مختلف میتوان بستری را فراهم کرد که خلأهای فرهنگی ناشی از وقوع این جنگ با تکیه بر آموزههای قرآنی پُر شود.
به شخصه در کتابهای درسی نیز از زمان جنگ دوازده روزه فعالیتهایی را برنامهریزی کرده و حتی یک بسته ویژه به این منظور تدارک دیده شد که همچنان نیز آموزش داده میشود و البته معاونت پرورشی وزارت آموزش و پرورش نیز با اجرای طرح «نقشینه» سعی در نقشپذیری هر یک از دانشآموزان و پذیرش مسئولیت اجتماعی آنها در برهههای حساس داشته است.
