«ایران‌نامه»‌های نوشته شده؛ جهان را وادار به خواندن خواهد کرد

به گزارش ایکنا به نقل از معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی؛ این معاونت در پیامی خطاب به جامعه فرهنگی کشور، اهالی قلم، ناشران، کتابفروشان و فعالان عرصه چاپ، ضمن گرامی‌داشت فرارسیدن سال ۱۴۰۵ و عید سعید فطر، بر اهمیت نقش فرهنگ و کلمه در شرایط کنونی کشور تأکید کرد.

در متن این پیام آمده است:

بسم‌الله الرحمن الرحیم

یا مقلب القلوب و الابصار

یا مدبر اللیل و النهار

یا محول الحول و الاحوال

حول حالنا الی احسن الاحال

به نام بهار که هر بار از دلِ زمستان، نه با اجازه، که با اراده برمی‌خیزد.

و به نامِ کلمه که حتی در سخت‌ترین روزها، راهِ خود را به سوی روشنایی باز می‌کند.

فرارسیدن سال ۱۴۰۵ و تقارن مبارک عید نوروز با عید سعید فطر را به جامعه فرهنگی کشور—اهالی قلم، ناشران، کتابفروشان و فعالان عرصه چاپ—تبریک می‌گوییم؛ تقارنی که گویی هم‌زمان، هم زمین نو می‌شود و هم جان.

سال ۱۴۰۵ از سوی رهبر معظم انقلاب، سال «اقتصاد مقاومتی در سایه وحدت ملی و امنیت ملی» نام‌گذاری شده است؛ نامی که بیش از هر زمان، پیوند میان ایستادگی، همبستگی و آینده‌سازی این سرزمین را یادآور می‌شود.

اما امسال، بهار، تنها پیام‌آورِ طراوت نیست؛ حاملِ روایت است؛ روایتِ ملتی که در میانه‌ی آتش و آزمون، نه شکسته، که صیقل خورده است. این روزها، ایران را می‌توان دید، نه در نقشه، که در چهره‌ها؛ ایرانی که تنش زخمی است، دلش داغدارِ پرافتخارترین فرزندان خویش و در عینِ اندوه، ایستاده است؛ بی‌خم‌شدن، بی‌تسلیم.

این اندوه، اندوهِ فروریختن نیست؛ اندوهی است که از دلِ آن، اراده برمی‌خیزد. اشکی است که به جای خاموش‌کردنِ آتش، آن را روشن‌تر می‌کند. جهان، اگر امروز به ما می‌نگرد، چیزی تازه نمی‌بیند؛ همان روایتِ کهن را می‌بیند که قرن‌ها پیش در واژه‌های این سرزمین زاده شد: روایتِ ایستادن.

واکنون، گویی پس از آن بنای سترگِ ادب که حکیم طوس، فردوسی بزرگ خلق کرد، بار دیگر اثری در حال شکل‌گیری است؛ اثری نه بر صفحه، که در سینه‌ها، نه با مرکب، که با رنج و ایمان. «ایران‌نامه»ای که هر یک از ما، نویسنده‌ی سطرهای آن هستیم.

هر دلِ نگران، یک جمله است؛ هر ایستادگیِ خاموش، یک بند است و هر کلمه‌ای که از امید نوشته می‌شود، فصلی است که به آینده افزوده می‌شود و جهان—خواه ناخواه—این کتاب را خواهد خواند.

در این میان، شما—اهالی فرهنگ و قلم— نه تماشاگر این روایت، که معماران آن هستید. در روزگاری که صدای سلاح‌ها بلند است، آنچه در تاریخ می‌ماند، صدای شماست.

امروز، بیش از همیشه، کلمه باید قد بکشد؛ قلم باید بایستد؛ و معنا باید از زیرِ آوارِ خبرها و هیاهوها، دوباره سر برآورد.

ما در روزگاری ایستاده‌ایم که گاه یک واژه، کاری می‌کند که هزار گلوله از آن عاجز است.

سال نو را با اندوهی شریف و افتخاری سنگین آغاز می‌کنیم؛ اندوهی که ما را به زانو درنمی‌آورد، بلکه وادارمان می‌کند بلندتر بایستیم. این سرزمین، بارها از دلِ چنین روزهایی گذشته است؛ و هر بار، نه تنها مانده، که معنای ماندن را نیز از نو برای جهانیان نوشته است.

برای مردم ایران و برای خانواده بزرگ فرهنگ، اهالی قلم و اندیشه در سال ۱۴۰۵، روشنایی، استواری و الهام آرزو داریم. این سال، سالِ کلمه است؛ سالی که هر جمله، قدمی باشد برای سربلندی ایران.

به امید پیروزی ایران و ایرانی.»

پیام مدیرعامل خانه کتاب و ادبیات ایران برای نوروز و عید فطر

مدیرعامل خانه کتاب و ادبیات ایران با صدور پیامی، فرارسیدن سال نو و عید سعید فطر را تبریک گفت.

ابراهیم حیدری به مناسبت حلول سال ۱۴۰۵ هجری شمسی و هم‌زمانی آن با عید خجسته فطر، پیامی بدین شرح نوشت:

بسم‌الله الرحمن الرحیم

ای مردمان فرزانه این خاک پاک

دوباره نسیم بهار از کوهساران برخاسته و زمین خفته را بیدار کرده است. ماه نو نیز چون چراغ بخشایشی در دل آسمان می‌درخشد. بهار فصل رویش است و کتاب، رویش‌گاه اندیشه. چه هم‌آغوشی زیبایی است میان شکوفه‌ای که از درخت می‌روید و واژه‌ای که از جان آدمی می‌جوشد. این هم‌زمانی شکفتن و رستن به ما یادآور می‌شود که انسان نیز می‌تواند همچون درختی استوار، از دل خاک برخیزد و به سوی بی‌نهایت اوج گیرد.

سال گذشته با رویدادهایی تلخ و جانکاه برای این مرزوبوم همراه بود؛ رهبر فرزانه و حکیم انقلاب، حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای (رضوان الله تعالی علیه)، جمعی از سرداران دلیر میهن، شماری از مسئولان و نیز گروهی از مردم بی‌گناه، به ویژه دختران دانش‌آموز مدرسه شجره طیبه در میناب، به دست شقی‌ترین جانیان تاریخ بشریت به فیض شهادت نائل آمدند. هم‌ اکنون نیز فرزندان رشید این دیار در برابر امواج آتش و شراره، سنگرها را خالی نگذاشته‌اند.

این شرایط خطیر رسالت همگانی ما را دوچندان می‌کند. پشتیبانی از دلاورمردان مدافع وطن، تا پای جان، تکلیفی است که بر دوش همه ما سنگینی می‌کند. هر دست یاری‌گر، هر نیت پاک و هر اندیشه سازنده‌ای، همچون قطره‌ای روشنایی در ظلمت‌کده شب‌های وطن خواهد درخشید. چه زیبا فرموده است پیامبر رحمت (ص): «مَن جَهَّزَ غازِیاً بِسِلکٍ أو بَرِّهِ غَفَرَ اللهُ لهُ ما تقدَّمَ من ذنبِه و ما تأخَّر.» هرکس رزمنده‌ای را هرچند به یک نخ یا سوزنی یاری رساند، خداوند گناهان گذشته و آینده او را می‌آمرزد. آری حتی کوچک‌ترین مساعدت نیز در ترازوی الهی نوری جاودانه خواهد داشت.

امروز که دشمنان ما بر آتش فتنه می‌دمند، فرهنگ و کتاب سربازان گمنامی هستند که از مرزهای هویت و ایمان پاسداری می‌کنند. ایران سرزمین کتاب و خرد است؛ دیاری که کلمات در آن می‌رویند تا زخم‌های کهنه را مرهم نهند و ایمان چون درختی تناور سایه‌اش را بر فردای این مرز و بوم بگستراند. چه ضروری است که در کنار پشتیبانی مادی، به تقویت بنیان‌های فکری این مرزوبوم نیز همت گماریم؛ چرا که قلم و کتاب اگر در خدمت حقیقت باشند، همچون سربازی خاموش اما مؤثر از مرزهای اندیشه پاسداری می‌کنند.

در این بهار سرشار از طراوت و عید سپید بندگی، از درگاه خداوند متعال مسألت دارم که جان‌هایمان را به نوری بی‌زوال روشنایی بخشد و میهن عزیزمان را در پناه عقل و ایمان، پایدار و سربلند بدارد.

نوروزتان پرگشوده در روشنایی، طاعات و عباداتتان پذیرفته در درگاه دوست و دلتان پیوسته با کتاب و خرد.