به قلم عباسعلی رهبر، عضو هیئت علمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی
جنگ و مذاکره صرفا ابزاری برای رسیدن به صلح پایدار و عزت مردم نجیب ایران است هر چیزی که به عزت و پیشرفت و حفظ ارزش.های ایرانی _ اسلامی ملت ایران منجر شود، آن اولویت خواهد داشت.
تجربه مذاکره با آمریکا در طول ۴۷ سال گذشته نشان دهنده شرارت، بدعهدی و فریبکاری آمریکا بوده است. لذا مذاکره برای فریب مذاکرهای نیست که به صلح پایدار منجر شود. امروز هم دشمن آمریکایی _ صهیونیستی از مذاکره حرف می زند که لازم است دستگاه دیپلماسی کشور در چارچوب «حکمت و عزت و مصلحت» ایران عزیز در هماهنگی با میدان با اصل بی اعتمادی قدم های خود را آرام و هوشیار بردارد، البته که مردم نجیب ایران به فرزندان خود در عرصه دیپلماسی اعتماد دارند.
در زیر به دو نمونه در برخورد فریبکارانه آمریکا در مذاکره با ایران اشاره میشود. رهبر حکیم شهید فرموده است:
۱-در قضیّه بیانیّه الجزایر، سر قضیّه آزادی گروگانها در سال ۶۰، شما نشستید با آمریکا صحبت کردید. بنده آن وقت نماینده مجلس بودم ــ البتّه در مجلس نبودم، در جبهه بودم، اهواز بودم ــ همان وقت اینجا در تهران همین حضرات نشستند به واسطه الجزایر و بدون رودررویی با آمریکاییها صحبت کردند ــ البتّه مصوّبه مجلس بود، کار غیر قانونیای نبود ــ قرارداد گذاشتند، تعهّدهای متعدّدی گرفتند که ثروتهای ما را آزاد کنید، تحریمهای ما را بردارید، در امور داخلی کشور ما دخالت نکنید، و ما هم از این طرف گروگانها را آزاد میکنیم. گروگانها را آزاد کردیم، آیا آمریکا به آن تعهّدات عمل کرد؟ آیا آمریکا تحریم را برداشت؟ آیا آمریکا ثروتهای مسدودشده ما را به ما پس داد؟ نه، آمریکا به تعهّد عمل نمیکند؛ خیلی خب، این هم مذاکره و نشستن با آمریکا.
۲- یا در برجام؛ گفتند که [اگر] شما فعّالیّت صنعتی هستهای را کم کنید ــ حالا جرئت نکردند بگویند تعطیلِ تعطیل ــ به این مقدار فروکاهی کنید، ما این کارها را انجام میدهیم؛ تحریمها را برمیداریم، این کار را میکنیم، آن کار را میکنیم؛ کردند این کارها را؟ نکردند دیگر. مذاکره مشکل ما را با آمریکا حل نمیکند.
حضرت آیتالله خامنهای با اشاره به صحبتهای نخستوزیر ژاپن مبنی بر درخواست آمریکا برای مذاکره دربارهی موضوع هستهای، گفتند: جمهوری اسلامی ایران به مدت پنج، شش سال در موضوع هستهای با آمریکا و اروپاییها در قالب ۱+۵ مذاکره کرد و به یک نتیجه هم رسید، اما آمریکا زیر این توافق و قرارداد قطعی زد، بنابراین کدام فرد عاقلی است که دوباره با کشوری که زیر تمام توافقها زده، مذاکره کند. (23/3/1398)
نکته مهم این است چه در مذاکره و چه در حالت عدم جنگ مطلقاً نبایستی برنامههای داخلی را به همراهی غرب موکول و منوط کرد و رهبر شهید حکیم چه درست فرمودند: شماها هم هر جایی که کارهایتان را منوط کردید به [همراهی] غرب، ناموّفق ماندید؛ هر جایی که بدون اعتماد به غرب، خودتان قد عَلَم کردید و حرکت کردید موفّق شدید. ..... هر جا شما از آنها قطع نظر کردید، خودتان راه افتادید و از شیوههای مختلف [استفاده کردید] -هزار راه وجود دارد و این جور نیست که یک راه [باشد]؛ نه، راههای مختلف وجود دارد؛ [اگر] انسانها فکر کنند، راههای گوناگونی برای زندگی شخصی و اجتماعی و مدیریّتی پیدا خواهند کرد- هر جا این جوری حرکت کردید، پیشرفت کردید. (6/5/1400)
حالا باید چه کار کنیم؟
جواب این سوال را رهبر حکیم شهید اشاره داشتند:
تنها راه در پیش پای ملّت ایران عبارت است از قوی شدن؛ باید تلاش کنیم قوی بشویم. (27/10/1398)
مذاکره به مانند جنگ باید از موضع قدرت و قوت باشد؛ رهبر حکیم شهید فرمودند: آمریکا هم زورگو و تحمیلکننده است و مسئلهاش این است؛ بنابراین پیشنهادهایی هم که میکنند، غالباً پیشنهادهای متکبّرانه و تحقیرآمیزی است که حتّی قابل نگاه کردن نیست. امیدواریم انشاءالله مسئولین کشور در این زمینه هم کاملاً با چشم باز، با دل محکم، با توکّل به خدا، با ذکر «حَسبُنَا اللهُ وَ نِعمَ الوَکیل» انشاءالله جلو بروند و توفیقات الهی شامل حالشان.
انتهای پیام