
سیدحسن موسویچلک، معاون سلامت اجتماعی سازمان بهزیستی، در گفتوگو با ایکنا به تشریح رویکرد این سازمان برای حمایت از کودکانی که سرپرستان خود را در جنگ رمضان از دست دادهاند پرداخت و گفت: در بحرانها، چه طبیعی و چه غیرطبیعی مانند شیوع کرونا، سیل، زلزله، جنگ و ...، گروهی از افراد را داریم که نیازمند توجه بیشتری هستند، چراکه میزان آسیبپذیری آنها بیشتر است. از جمله این گروهها، کودکان هستند.
وی ادامه داد: در شرایط فعلی، باتوجه به قوانین موجود و سابقه و تجربهای که سازمان بهزیستی دارد، اعلام کردهایم که اگر کودکی در شرایط جنگ سرپرست خود را از دست بدهد، تا زمانیکه پرونده این کودک در سایر سازمانها تعیین تکلیف شود، بهزیستی از او حمایت خواهد کرد.
موسویچلک افزود: اگر کودکی با یکی از والدین خود زندگی میکرد و سرپرست او مجروح شده و نیازمند درمان و بستری در بیمارستان است و در شهری زندگی میکند که هیچ اقوامی در آن شهر ندارد، بهزیستی بهعنوان تخصصیترین سازمان در حوزه کودکان، خود را موظف میداند که کنار مردم و این گروه از کودکان باشد.
وی گفت: در همین راستا، به همه استانها بخشنامهای ارسال کردهایم و با معاون بنیاد شهید و امور ایثارگران نیز هماهنگی صورت گرفته است که اگر مواردی از این دست بود و کودکانی بودند که والدین خود را از دست داده بودند، یا والدین آنها بستری بودند و امکان نگهداری از آنها توسط اطرافیانشان نبود، بهزیستی به این کودکان خدمت ارائه کند.
وی با اشاره به اینکه کودکانی که در جنگ والدین خود را از دست دادهاند معمولاً توسط خانواده و اقوام نگهداری میشوند، گفت: اولویت و سیاست سازمان بهزیستی نیز همین است که کودکان در کنار سایر اعضای خانواده خود بمانند، اما ما همچنان در کنار مردم هستیم و هر کمکی که نیاز باشد، به کودکان و خانوادهها ارائه میدهیم.
موسویچلک در پاسخ به این پرسش که «کودکان آسیبدیده در جنگ نیازمند دریافت مشاورههای تخصصی روانشناختی هستند و اعضای خانوادههایی که از آنها نگهداری میکنند نیز باید نحوه رفتار و کمک به این کودکان را بیاموزند؛ بهزیستی در این زمینه چه تلاشهایی کرده است؟» گفت: کودکانی که در فرایند عادی فرزندخواندگی، امین موقت و طرح میزبان توسط بهزیستی به خانوادهها سپرده میشوند، پیش از واگذاری مشاورههای لازم را دریافت میکنند.
وی ادامه داد: خانوادههایی که کودکان به آنها سپرده میشوند نیز از نظر سلامت روان و سایر مسائل تربیتی بررسی میگردند و مشاورههای تخصصی در حوزه فرزندخواندگی دریافت میکنند. در شرایط کنونی نیز بهزیستی آمادگی دارد، هم از طریق خط مشاوره ۱۲۳ و ۱۴۸۰ و هم بهصورت حضوری، به خانوادههایی که فرزند اقوام خود را نگهداری میکنند، مشاورهها و آموزشهای لازم را ارائه کند.
معاون سلامت اجتماعی سازمان بهزیستی در خصوص نحوه حمایت مالی و تداوم حمایتها از این کودکان در بزرگسالی نیز گفت: کسانی که در جنگ سرپرستان خود را بهطور دائم یا موقت از دست دادهاند، تا زمان تعیین تکلیف در نهادهای مرتبط (بنیاد شهید)، بهزیستی خود را موظف میداند که از این کودکان حمایت همهجانبه داشته باشد تا مکان امنی برای این کودکان فراهم شود.
وی اضافه کرد: این کودکان پس از تعیین تکلیف توسط بنیاد شهید، فرزند شهید محسوب میشوند و تحت حمایت بنیاد شهید قرار میگیرند، اما تا زمان تعیین تکلیف تحت حمایت بهزیستی هستند.
موسویچلک در ادامه بخشی از عملکرد بهزیستی در روزهای جنگ را تشریح کرد و گفت: در حوزه توانبخشی، آسیبها و کودکان، برنامههای محلهمحور و خانوادهمحورمان را تقویت کردهایم. پیش از جنگ، بیش از ۹ هزار و ۵۰۰ کودک در مراکز ما حضور داشتند، اما اکنون کمتر از شش هزار کودک در مراکز هستند. در حوزه توانبخشی، حدود شش هزار نفر به خانوادهها تحویل داده شدند و در بخش اعتیاد نیز ۱۰ هزار نفر به خانوادههای خود بازگشتند.
وی اضافه کرد: «گروههای محب بهزیستی در محلات حضور دارند و حضورشان تقویت شده است. خدمات مشاوره در سامانه ۱۴۸۰ و اورژانس اجتماعی نیز شبانهروزی شده است؛ یعنی نه تنها هیچ خدمتی از بهزیستی تعطیل نشده، بلکه به واسطهٔ شرایط، خدمات مضاعفی به مردم در حال ارائه است.
معاون سلامت اجتماعی سازمان بهزیستی اظهار کرد: یک ماه پیش از حمله دشمن، از سوی کمیته مدیریت بحران بهزیستی، بخشنامهای به ادارات کل استانها ارسال شد و هماهنگیهای لازم را انجام دادیم و با شروع جنگ نیز هیچ کاری در بهزیستی تعطیل نشد. ۲۰ هزار بولتن آگاهسازی برای عموم مردم تهیه کردیم تا مردم بتوانند آموزشهای لازم را دریافت کنند.
وی با اشاره به خسارتهای واردشده به مراکز، بخش اشتغال، بخش مسکن و ... مددجویان بهزیستی گفت: بهطور مداوم این خسارتها را رصد میکنیم. متأسفانه تاکنون شش فرد دارای معلولیت و سه زن سرپرست خانوار شهید شدهاند.
موسویچلک در پایان از همراهی ارزشمند سازمانهای غیردولتی بهعنوان شرکای اجتماعی بهزیستی قدردانی کرد و گفت: در این شرایط، هیچیک از سازمانهای مردمنهاد ما را تنها نگذاشتند و افراد دیگری نیز بهشکل مادی یا با ارائه خدمات تخصصی داوطلبانه، به مددجویان بهزیستی و مردم کمک کردند. درست است که بحران تلخ است، اما این همبستگیها، حمایتها و همراهیها حال ما را خوب میکند و همینها نشان ایرانی بودن ماست.
انتهای پیام