کد خبر: 4348661
تاریخ انتشار : ۰۶ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۱۲:۰۴
در نشستی علمی مطرح شد

صهیونیسم روحِ خود را از دیانت اصیل یهود نمی‌گیرد

یک استادیار علوم قرآن و حدیث در نشست علمی مرکز مطالعات ثاقب، به بررسی ریشه‌های الهیاتی رفتار رژیم صهیونیستی پرداخت. وی با تأکید بر اینکه جنایات اخیر در غزه و منطقه صرفاً یک مناقشه ژئوپلیتیک نیست، ریشه این خشونت‌ها را در باورهای تحریف‌شده‌ای چون نژاد برتر و حیوان‌انگاری غیریهود در تلمود دانست.

ارسال/ از آتش خندق‌های یهود تا بمب‌های فسفری صهیونیست‌هابه گزارش ایکنا، حجت‌الاسلام والمسلمین محمدمهدی کریمی‌نیا؛ عضو هیئت علمی و استادیار علوم قرآن و حدیث، شامگاه پنجم اردیبهشت‌ماه در نشست علمی «از «ملت برگزیده» تا «قوم برتر» (ریشه‌های الهیاتی جنایات اسرائیل در قرآن و تورات)» که از سوی مرکز مطالعات ثاقب(TSC) برگزار شد به ایراد سخن پرداخت که متن سخنان وی به شرح زیر است:

برخی تصور می‌کنند که مناقشات اسرائیل با دنیای اسلام عمدتا ریشه در سرزمین دارد اما آنچه در سرزمین‌های اشغالی و به خصوص در بمباران غزه، لبنان، یمن و اخیرا عراق و ایران مشاهده می‌شود صرفا مناقشه ارضی و ژئوپولوتیک نیست بلکه یک کنش متافیزکی ریشه‌دار در متون تحریف شده یهود است. پرسش محوری این است که آیا جنایات امروز رژیم صهیونی محصول یک ایدئولوژی مدرن است یا ریشه در باورهای کهن و بازتولیدشده‌ای چون ملت برگزیده و خون و نژاد برتر و حق الهی بر کشتار دیگران نهفته است؟

پژوهش بنده که مبتنی بر متن قرآن و تورات و تلمود است تأکید دارد که از منظر صهیونیست‌ها غیر یهود به حیواناتی مانند خوک نجس و آفریده شده برای خدمت تشبیه شده و کشتن آنان نه تنها مباح بلکه واجب است. این پژوهش تأکید دارد که صهیونیسم سیاسی هر چند زاده قرن 19 است اما روح خود را از همان تورات تحریف شده و تعالیم تلمود می‌گیرد.

فرزندان خدا یا طاغوتیان تاریخ؟

یک ادعای بنیادی در الهیات یهودی وجود دارد که قرآن آن را با صراحت نقد و آن را باطل کرده است؛ ادعای یهود آن است که ما ابناءالله و احباءالله هستیم، یعنی فرزندان و دوستان خدا هستیم و همین، پایه امتیازطلبی و برتری‌جویی و توجیه‌گر اعمال خشونت‌بار آنان شده است. یعنی اینها نه تنها از این جنایات ناراحت نیستند بلکه بر اساس تعالیم یهود توجیه می‌کنند؛ قرآن کریم فرموده است:

وَقَالَتِ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَىٰ نَحْنُ أَبْنَاءُ اللَّهِ وَأَحِبَّاؤُهُ ۚ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُمْ بِذُنُوبِكُمْ ۖ بَلْ أَنْتُمْ بَشَرٌ مِمَّنْ خَلَقَ ۚ يَغْفِرُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَشَاءُ ۚ وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ؛ و یهود و نصاری گفتند: ما پسران خدا و دوستان اوییم. بگو: [اگر گفتار شما درست است] پس چرا خدا شما را به گناهانتان عذاب می‌کند؟ بلکه شما هم بشری هستید از مخلوقاتی که خدا آفریده است. هر که را بخواهد می‌آمرزد، و هر که را بخواهد عذاب می کند. و مالکیّت و فرمانروایی آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن دو قرار دارد، فقط در سیطره خداست، و بازگشت به سوی اوست. خداوند با یک استدلال ساده و کوبنده فرموده است: قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُمْ بِذُنُوبِكُمْ اگر شما فرزندان و دوستان خدا هستید پس چرا خدا شما را به واسطه گناهانتان عذاب می‌کند. 

خداوند همچنین یک معیار صحیح در رابطه بشر با خدا مطرح کرده و فرموده است: بَلْ أَنْتُمْ بَشَرٌ مِمَّنْ خَلَقَ. شما هم بشری مانند بقیه افراد هستید و امتیازی بر آنان ندارید. در سوره جمعه آیه ششم قرآن از زاویه دیگری استدلال کرده و فرموده است: قُلْ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ هَادُوا إِنْ زَعَمْتُمْ أَنَّكُمْ أَوْلِيَاءُ لِلَّهِ مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ؛ بگو: ای یهودیان! اگر گمان می‌کنید که فقط شما دوستان خدایید نه مردم دیگر، پس آرزوی مرگ کنید اگر راستگویید [چون دوستان خدا برای رسیدن به لقاء او مشتاق مرگ هستند.]؛ اگر شما یهودیان فکر می‌کنید دوستان خدا هستید و هیچ فرد دیگری نمی‌تواند دوست خدا باشد پس شما درخواست مرگ بکنید و به دیدار خدا بروید و تمنای مرگ کنید اگر در گفتار و رفتار خود صداقت دارید. سپس خدا تأکید فرموده است: وَلَا يَتَمَنَّوْنَهُ أَبَدًا بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ ۚ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ.

در آیه دیگری فرموده است: وَلَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ النَّاسِ عَلَىٰ حَيَاةٍ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا ۚ يَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍ وَمَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهِ مِنَ الْعَذَابِ أَنْ يُعَمَّرَ ۗ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِمَا يَعْمَلُونَ؛ این‌ها حریص‌ترین افراد بر حیات دنیا هستند به همین دلیل هرگز آرزوی مرگ نمی‌کنند. 

در ذیل این آیه شریفه از ابن عباس نقل شده است که وقتی پیامبر(ص) یهود را از عذاب آخرت نهی کرد آن‌ها با لحنی حق به جانب گفتند شما چگونه ما را از عذاب می‌ترسانید در حالی که ما فرزندان خدا و دوستان خدا هستیم. بنابراین قرآن با دو معیار عقلانی و اخلاق وجودی این ادعا را کاملا رد کرده و فرموده است اگر شما محبوب خدا هستید چرا اینقدر به دنیا چسبیده‌اید و از مرگ فراری هستید؟

این‌ها معتقدند که قوم برتر و برگزیده هستند و اساسا عذابی برای آنان وجود ندارد و اگر هم عذابی وجود داشته باشد شبیه توبیخ پدر نسبت به فرزند، کوتاه و گذران است. آیات 80، 94 بقره و 168 اعراف مرتبط با این بحث است. در آیه 80 فرموده است: 

وَقَالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّامًا مَعْدُودَةً ۚ قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِنْدَ اللَّهِ عَهْدًا فَلَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ عَهْدَهُ ۖ أَمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ؛ و گفتند: آتش [دوزخ] جز چند روزی به ما نمی رسد. بگو: آیا [بر این عقیده خود] از نزد خدا پیمانی گرفته‌اید؟ که هرگز خدا از آن پیمان تخلّف نخواهد کرد، یا جاهلانه چیزی را به خدا نسبت می‌دهید؟قرآن در پاسخ این ادعا فرمود: أَمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ؛ آیا شما از خدا پیمانی گرفته‌اید که خدا از آن تخلف نکند؟ و در ادامه فرمود: بَلَىٰ مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً وَأَحَاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ فَأُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ. کسی که گناه کند و خطاها او را بپوشانند در عذاب الهی پیوسته خالد خواهد بود. 

در آیه 94 بقره هم مدعی انحصار بهشت شدند: قُلْ إِنْ كَانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ عِنْدَ اللَّهِ خَالِصَةً مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ؛ اینها می‌گویند دار آخرت و بهشت فقط برای یهود است و هیچ فرد دیگری وارد آن نمی‌شود و قرآن تأکید دارد اگر راست می‌گویید آرزوی مرگ کنید. در سوره اعراف نیز فرمود که اینها نسلی بعد از آنان آمدند که کتاب را به ارث بردند و متاع این دنیای پست را گرفتند و گفتند ما آمرزیده خواهیم شد. در این آیه مسئله بت‌پرستی و الهیات نجات تضمینی را بیان کرده است. 

تلمود در برابر انسانیت 

یکی از کتب مقدس که شرح کتاب تورات است تلمود نام دارد؛ در تلمود انسان‌ها به دو گروه یهودی و غیریهودی تقسیم شده است و تأکید دارد ملت یهود برگزیده و واجد نجات تضمینی است.  بعد به گونه‌ای از غیر یهودیان نام برده  که آنان را حیوان ناطق می‌داند، یعنی بقیه اقوام مانند حیوان هستند الا اینکه می‌توانند حرف بزنند. ادبیات الهیاتی آنان بسیار شدیدتر از چیزی است که در قرآن از قول آنها بیان شده است در حالی که قرآن فرموده است: وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ؛ ما به همه انسان‌ها کرامت بخشیدیم نه اینکه فقط یک قوم انسان باشند و بقیه شبیه حیوان.

در آیه دیگری فرمود: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ لِلَّهِ شُهَدَاءَ بِالْقِسْطِ ۖ وَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَىٰ أَلَّا تَعْدِلُوا ۚ اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَىٰ؛ حتی اگر شما با یک گروهی دشمن هستید مبادا در رفتار با آنان بی عدالتی کنید و عدالت داشته باشید که به تقوا نزدیکتر است. حضرت علی(ع) به مالک اشتر فرمود تو به سرزمینی وارد می‌شوی که مردم آنجا یا مسلمان هستند که برادر دینی تو هستند و یا مسلمان نیستند اما همانند تو انسان هستند. بنابراین در نظر قرآن و اهل بیت، ملاک انسانیت وجود دارد. جای دیگر در سیره حضرت امیر(ع) می‌خوانیم که ایشان دید یک مرد مسیحی نابینا گدایی می‌کرد و وقتی علت گدایی را پرسید فرمودند که از بیت‌المال حقوق و مقرری قرار دهند. حضرت برای یک شهروند مسیحی حقوق ماهیانه قرار داد، زیرا تا وقتی جوان بود به جامعه خدمت کرده بود. 

از آتش خندق‌های یمن تا بمب فسفری

در سوره مبارکه بروج خداوند از اصحاب اخدود یاد کرده و فرموده است مرگ بر صاحبان خندق‌ها(قتل اصحاب الاخدود) که آتش برافروخته بودند. نقل شده است که ذونواس، پادشاه یهودی یمن گروهی از مسیحیان نجران را به دلیل ایمان دستگیری و آنان را در خندق‌های آتش می‌انداخت و خدا فرموده است مرگ بر صاحبان این خندق‌ها که مردم را فقط به جرم اینکه یهودی نبودند در آتش می‌سوزاندند. در دهه‌های اخیر هم نمونه‌هایی از قتل عام مسلمین در غزه و لبنان و ... را از سوی صهیونیست‌ها شاهد هستیم که نمونه بارز آن در دیریاسین و در طوفان الاقصی و ... رخ داده است و تلاش دارند تا آقایی خود را از طریق کشتار و جنگ بر جهان تحمیل کنند.

تفکیک بین دیانت یهود و ایدئولوژی صهیونیست

ما نمی‌خواهیم دین یهود را مورد نقد قرار دهیم بلکه نقد ما متوجه صهیونیست است که از آموزه‌های تحریف شده یهود برای پیشبرد مقاصد خود استفاده می‌کنند. بنابراین در دین اصلی و تحریف نشده یهود ما چیزی به نام جواز کشتار افراد غیریهودی نداریم که نمونه آن آیات 113 تا 115 آل عمران است. فرموده است: لَیْسُواْ سَوَآءً مِّنْ أَهْلِ الْکِتَبِ أُمَّةٌ قَآئِمَةٌ یَتْلُونَ ءَایَتِ اللَّهِ ءَانَآءَ الَّیْلِ وَهُمْ یَسْجُدُونَ‏.  یُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَ الْیَوْمِ الآْخِرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ یُسارِعُونَ فِی الْخَیْراتِ وَ أُولئِکَ مِنَ الصّالِحینَ. برخی از اهل کتاب به خدا و روز قیامت اعتقاد دارند و امر به معروف و نهی از منکر می‌کنند و در خیرات از دیگران سبقت می‌گیرند و صالح هستند. بنابراین قرآن کریم با یهودیت به‌عنوان دین الهی دشمنی ندارد و با پیروان دین یهود هم به صورت مطلق دشمنی ندارد بلکه با ظلم و فساد و برتری‌طلبی مقابله کرده است و در یک قاعده کلی فرموده است: ان اکرمکم عندالله اتقیکم. 

قرآن ملاک برتری را تقوا دانسته است که یک امر باطنی و درونی است. جهان اسلام باید در برابر ظلم و تجاوز موضع قاطع و اخلاقی داشته باشد. قرآن با نژادپرستی آن هم نژادپرستی مقدسی که اینان برای خود قائلند مخالف است و از مهم‌ترین علل تجاوز صهیونیست‌ها هم همین برتری‌طلبی است. در حوادث اخیر وقتی ایران با آنان مقابله کرد برخی از آن‌ها پیام تصویری فرستادند که یک مورد گفته بود ایرانی‌ها متدین نیستند و اگر متدین بودند ما را که قوم برتر هستیم اذیت نمی‌کردند. اینقدر این اعتقاد در وجودشان رسوخ یافته است که از دیگران هم می‌خواهند به آن پایبند باشند و اگر نباشند به‌عنوان دشمن مورد تهدید و تجاوز آنان قرار می‌گیرند. 

انتهای پیام
خبرنگار:
علی فرج زاده
دبیر:
سلما آرام
captcha