دوران امام رضا(ع) اوج گسترش پایگاههایی مردمی اهل بیت (ع) بود
مدیر ستاد هماهنگی کانونهای فرهنگی هنری مساجد استان کرمانشاه دوران زندگی با برکت امام رضا (ع) را اوج گرایش مردم به اهل بیت(ع) و گسترش پایگاههای مردمی خاندان عصمت و طهارت (ع) بیان کرد.
حجتالاسلام والمسلمین حجتالله سروری مدیر ستاد هماهنگی کانونهای فرهنگی هنری مساجد استان کرمانشاه به مناسبت ولادت امام رضا (ع) در گفتوگو با خبرنگار ایکنا از کرمانشاه درباره ویژگیهای شاخص دوران امامت امام رضا (ع) و تحولات مهم دوران زندگی ایشان گفت: دوران زندگی با برکت و وجود نازنین امام رضا(ع) را میتوان زمان اوجگیری گرایش مردم به اهل بیت(ع) و گسترش پایگاههای مردمی این خاندان دانست.
وی گفت: شیعیانی که از شهرها و روستاهای دور و نزدیک و از طبقات گوناگون، برای زیارت آن حضرت و گرفتن راهنمایی و کسب معارف علمی و دینی و حل شبهات و مسائل گوناگون میآمدند، تعدادشان هر روز بیشتر و بیشتر میشد، تا جایی که مأمون عباسی احساس خطر کرد و به محمد بن عمرو طوسی دستور داد مانع ورود و اجتماع آنها در خانه حضرت(ع) شود.
نویسنده کتاب «زندگی با خورشید هشتم» افزود: شیخ طوسی، اصحاب حضرت رضا(ع) را ۳۱۷ نفر ضبط کرده است که پس از شهادت امام نیز حوزهای که ایشان در مسجد «مرو» و منزل خود ایجاد کرده بودند، به فعالیت خود ادامه داد.
سروری با اشاره به ارادت ویژه ایرانیان به حضرت علی ابن موسی الرضا(ع) اظهار کرد: تاریخ گواهی میدهد از همان ابتدای ورود امام (ع) به ایران چه در مرو و چه در طول مسیر، همواره ایرانیان با شور و اشتیاق به دور حضرت رضا(ع) حلقه زده از علم سرشار و دیدگاههای علمی و فرهنگی ارزشمند ایشان بهره بردند.
وی در روایت این اقبال و عشق و ارادت ایرانیان به امام هشتم گفت: رجاء بن ضحاک درباره رفتار امام(ع) در بین راه میگوید: آن حضرت در هیچ شهری قدم نمیگذاشت، جز اینکه اهالی آن سامان به دیدنش آمده، از وی مسائل و مشکلات دینی خود را میپرسیدند. حضرت به آنها پاسخ میگفت و بسیار برای آنان از پدرش، از اجداد گرامیاش، از حضرت علی(ع) و از رسول خدا(ص) نقل حدیث میکرد.
این استاد و پژوهشگر حوزوی در بیان ویژگیهای شاخص و برجسته دوران امامت ایشان گفت: از ویژگیهای عصر علی بن موسی الرضا(ع)، گسترش و رواج مباحثات میان ادیان و مذاهب است که باعث شد سیلاب دانش آن حضرت به سوی جامعه اسلامی سرازیر شود.
وی بیان کرد: یکی از مظاهر شخصیت علمی امام رضا(ع) که تعجب همگان را در برداشت، آشنایی کامل حضرت رضا علیه السلام به زبانهای مختلف بود؛ امام در مجامع علمی به هنگام مناظره یا در نشستهای معمول در پاسخگویی به اشخاصی که از شهرهای مختلف حضورشان شرفیاب میشدند، با زبان متداول و رسمی مخاطب با وی به گفتوگو میپرداختند.
مدیر ستاد هماهنگی کانونهای فرهنگی هنری مساجد استان کرمانشاه افزود: البته موضوع مناظره در دوران امامت امام باقر(ع) و امام صادق(ع) نیز وجود داشته است، اما اوج این حرکت را میتوانیم در زندگی علمی، سیاسی و اجتماعی امام رضا(ع) مشاهده کرد.
وی تصریح کرد: گرایش و استقبال جامعه اسلامی از محافل علمی ـ دینی و بحث و گفتوگو در این برهه از زمان؛ نشاندهنده این مسئله بود که میتوان دوران امام رضا(ع) را یک پیچ تاریخی برای راهیابی مباحث علمی مختلف همچون فلسفه و کلام دانست.
نویسنده کتاب «زندگی با خورشید هشتم»، منطقی بودن و استدلالپذیر بودن اندیشه و معارف اهل بیت(ع) برای علاقهمندان را از برجسته ترین علل گسترش مباحثات و مناظرات دانست و اضافه کرد: ورود به حوزه محافل اسلامی و همچنین رشد روحیه کاوشگری در میان مسلمانان و از سوی دیگر رونق گرفتن این محافل؛ به خاطر استقبال و علاقه اهل بیت(ع) و مهر تأیید ایشان بر تبادل اندیشهها و بحثها و کرسیهای آزاداندیشی بود.
وی با بیان اینکه اهل بیت(ع) بر این عقیده هستند که انسان نباید جاهل از دنیا برود، یادآور شد: اهل بیت (ع) عقیده داشتند و دارند که «أَعظَمُ المَصائِبِ الجَهلُ؛ بزرگترین مصیبتها، برای انسان ندانستن است» و در روایاتی دیگر میفرمایند «لجاهلِ فی کل حالهٍ خسران برای انسانی که زلف زندگیش را به ندانستن گره زده در تمام حالات خسران است.»
انتهای پیام
