برای ظهور حضرت حجت(عج) شرایطی بسیاری در روایات بیان شده که یکی از آنها خروج سفیانی است. حال اینکه سفیانی کیست، چه ویژگیهایی دارد و آیا میتوان با توجه به جنایات جنگی اخیر سفیانی را به ترامپ نسبت داد؛ در این راستا خبرنگار ایکنا از همدان، با حجتالاسلام والمسلمین اصغر قاضیخانی، کارشناس حوزه مهدویت در همدان، گفتوگویی کرده است که مشروح آن را در زیر میخوانیم؛
زمان خروج سفیانی در روایات ماه رجب بیان شده که در این زمینه دو روایت از امام صادق(ع) نقل شده است. روایت اول همان روایتی است که مرحوم صدوق آن را در کمالالدین نقل کرده است که حضرت صادق(ع) فرمود: «إِنَّ أَمْرَ السُّفْيَانِي مِنَ الْأَمْرِ الْمُحْتُومِ وَ خُرُوجَهُ فِي رَجَبٍ همانا خروج سفیانی از نشانههای حتمی است که در ماه رجب روی خواهد داد.»
روایت دوم را نعمانی در الغيبة از امام صادق(ع) این چنین آورده است: «السُّفْيَانِي لَا بُدَّ مِنْهُ وَ لَا يَخْرُجُ إِلَّا فِي رَجَب بهطور قطع سفیانی قیام خواهد کرد و خروجش جز در ماه رجب نخواهد بود.»
محل خروج سفیانی در روایات، سرزمینی خشک از مناطق شام ذکر شده است. اميرمؤمنان(ع) میفرماید: «يَخْرُجُ مِنْ نَاحِيةِ مَدِينَة دمِشق فِي وَادٍ يُقَالُ لَهُ وَادِي الْيَابِس سفیانی از سرزمین خشکی بهنام وادی یابس در دمشق به پا میخیزد.»
پیامبر اکرم(ص) نیز درباره سفیانی میفرماید: «يَخْرُجُ رَجُلٌ يُقالُ لَهُ السُّفَيَانِي فِي عُمْقِ دمشق وَ عَامَةٌ مَنْ يَبْبَعُهُ مِنْ كَلْب مردی از دل دمشق خروج میکند که به او سفیانی گویند و همه پیروانش از قبیله کلب هستند.»
همچنین امام باقر(ع) در این باره میفرماید: «اولُ أَرْضِ تَخْرَبُ أَرْضُ الشَّامِ ثُمَّ یختلفونَ عِنْدَ ذَلِكَ عَلَى ثَلَاثِ رَايَاتٍ رَايَةِ الْأَصْهَبِ وَرَايَةِ الْأَبَقَعِ وَرَايَةِ السُّفْيَانِي يَلْقِي السُّفْيَانِي بِالْأَبْقَعِ فَيَقْتَتِلُونَ فَيَقْتُلُهُ السُّفْيَانِي وَ مَنْ تَبِعَهُ ثُمَّ يَقْتُلُ الْأَصْهَب، اولين سرزمینی که خراب میشود، شام است. آنگاه سه پرچم با یکدیگر به جنگ برمیخیزند: پرچم اصهب و ابقع و سفیانی، سفیانی با ابقع مواجه میشود و با آن میجنگد، سفیانی او و یارانش را میکشد و پس از آن اصهب را به قتل میرساند.»
در روایت دیگر امیرمؤمنان(ع) میفرماید: «او در شام قیام میکند. پس شامیان از او اطاعت میکنند، مگر عدهای از کسانیکه حق باورند و خداوند آنها را از همراهی با او نگه میدارد.»
سفیانی با تظاهر به دینداری گروه زیادی از مسلمانان را فریب میدهد. او در ابتدا به تثبیت قدرت خویش در شام میپردازد، سپس وارد پیکار در عراق شده، پس از جنگهای متعددی شهرهای عراق و حجاز را تسخیر میکند؛ آنگاه به شام بازمیگردد.
روایات مربوط به سرزمین شام و حوادث و شخصیتهای آن در زمان ظهور فراوان است؛ اما محور اصلی این دسته، روایات جنبش سفیانی است که بر سرزمین شام استيلا یافته و آن را بهطور یک پارچه تحت فرمان خود در میآورد. وی به منظور جلوگیری از قیام حضرت مهدی(عج) نیروهای خود را به یاری فرمانروای حجاز میفرستد؛ زیرا سفیانی با وجود فتوحات بسیار نگران قیام حضرت مهدی(عج) خواهد بود که در آن روزها اخبار قیام او از مکه و مدینه بر سر زبانها خواهد افتاد.
سپاهیان سفیانی پس از تهاجم به مدینه و اشغال آن شهر، تمامی شیعیان آنجا را قتل عام میکنند و با شنیدن خبر خروج حضرت مهدی(عج) از مدینه به سمت مکه، حدود دوازده هزار نفر از آنها به تعقیب حضرت راهی شهر مکه میشوند که در میان راه در بیابان بیداء همگی به درون زمین فرو میروند و تنها دو یا سه نفر از آنها باقی میماند تا این واقعه را گزارش کند.
جنبش سفیانی در منطقه شام در اثر درگیریهای فرقهای جناحهای سهگانه قدرت، به پیروری میرسد. «تخُرُجُ بِالشَّامِ ثَلَاتِ رَايَاتِ الْأَصْهَبِ وَالْأَبَقَعِ وَالسفياني در شام سه گروه پرچم بر افراشته به جنگ افروزی میپردازند؛ اصهب،ابقع و سفیانی.»
سفیانی با هدف توسعهطلبی و تسلط بر کشورهای خاورمیانه از بیابان یابس منطقهای در دمشق خروج میکند و به سوی فلسطین هجوم میآورد و مناطقی مثل دمشق، فلسطين، اردن، حمص، حلب را فتح میکند و به تصرف خود درمیآورد در مقابل او اصهب و ابقع به قصد دستیابی به حکومت در شام با وی به پیکار میپردازند، اما با شکست مواجه شده و کشته میشوند. پس از آن دغدغه اصلی سفیانی تسلط بر شیعیان اهل بیت و جنگ با آنان خواهد بود.
از اینرو سیر حرکت سفیانی نشان میدهد که هدف او از قیام و درگیری در ابتدا قدرتطلبی سیاسی است اما در ادامه و پس از پیروزی بر رقبا با توجه به خصومت شدید با شیعیان دست به اقدامات خشونت بار علیه آنان میزند، به همین دلیل پس از تصرف شهرهای عراق و مدینه به جنایات هولناکی علیه شیعیان دست میزند.
از بلایای بزرگی که در آستانه ظهور دامنگیر مسلمانان میشود، فتنه سفیانی و جنایات وسیع و بیرحمانهای است که او در شهرهای مختلف بر مردم تحمیل میکند.
وی بهدنبال کسب پیروزی بر رقبای خود در شام اقدام به لشکرکشی به سوی شهرهای عراق مدینه و مکه میکند تا این مناطق را غارت کرده و به تصرف خود درآورد. در این میان مهمترین دغدغه او تصرف شهرهای عراق است؛ لذا سپاهی را تجهیز و به سوی عراق گسیل میدارد.
امام باقر علی(ع) وقتی جریان خروج سفیانی را برای جابر جعفی توضیح میدهد میفرماید: «ثُمَّ لَا يَكُونُ لَهُ هِمَّةٌ إِلَّا الْإِقْبَالَ نَحْوَ الْعِرَاقِ سپس بعد از پیروزی بررقبای خود تمام هم و تلاش او این است که به سوی عراق حملهور شود.»
پیامبر اکرم(ص) نیز در مورد بروز این فتنه ویرانگر هشدار داده میفرماید: «یخرجُ عَلَيْهِمُ الشَّفْيَانِي مِنَ الْوَادِي الْيَابِسِ فِي فوْرِ ذَلِكَ حَتَّى يَنْزِلَ بِمَشْقَ فَيْبعَتُ جیشین، جَيْشن إِلَى الْمُشْرِقِ وَآخَرَ إِلَى الْمُدِينَةِ حَتَّى يَنْزِلُوا بِأَرْضِ بَابِلَ مِنَ الْمَدِينَةِ الْمَلْعُونَةِفِي بَغدَادَ فَيَقْتُلُونَ أَكْثَرَ مِنْ تَلَاثَةِ آلَافٍ وَ يَفْضَحُونَ أَكْثَرَ مِنْ مِاتَةِ امْرَأَةِ وَيَقْتُلُونَ بِهَاثلاثةِ مائه کبش مِنْ بَنِي الْعَباسِ ثُمَّ يَنْحَدِرُونَ إِلَى الْكُوفَةِ فَيُخَرُبُونَ مَا حَوْهَا ثُمَّ يَخْرُجُونَ متَوجْهِينَ إِلَى الشام.»
در زمانیکه مردم گرفتار انواع فتنهاند، عنصر پلیدی بهنام سفیانی از وادی یابس، دره خشک بر آنان خروج میکند و در دمشق فرود میآید.
آنگاه دو سپاه، یکی به سوی مشرق و دیگری به سوی مدینه گسیل میدارد. سپاه او در سرزمین بابل و شهر بغداد که نفرین شده است فرود میآید و بیش از سه هزار نفر را میکشد و بیش از یکصد زن را هتک حرمت میکند و سیصد نفر از چهرهها و شخصیتهای بنیعباس را از بین میبرد سپس به کوفه سرازیر میشود و خانههای اطراف آن را تخریب میکند، پس از آن به شام روی میآورد.
جنایات هولناک سفیانی و قساوت و بیرحمی او تا جایی است که شکم زنان حامله را دریده و کودکان آنان را زنده زنده در دیگ میجوشانند: «يَخْرُجُ السَّفْيَانِي فیقَاتل حَتَّى يَبْقُرُ بُطُونَ النِّسَاءِ وَيُعْلِي الْأَطْفَالَ فِي الْمَرَاجل هنگامیکه سفیانی خروج نماید، کشتار به راه میاندازد تا جاییکه حتی شکم زنان حامله را پاره کرده و اطفال و کودکان آنها را در دیگهای بزرگ میجوشاند و میپزد.»
در حدیث دیگری که ابن خثیم از پیامبر(ص) نقل کرده، آمده است: «یقتل السُّفْيَانِي كُلَّ مَنْ عَصَاهُ وَ يَنْشُرُهُم بِالْمُنَاشِير وَ يَطْبَخُهُمْ بِالْقُدُورِ ستة أشهر. سفيانی هر که با او مخالفت کند را به قتل میرساند، او را در مراکز عام معرفی میکند و آنان را در دیگهای بزرگ میپزد، این رویه را تا شش ماه خواهد داشت.»
همچنین از ایشان نقل شده است که فرمود: «تخرج رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ السفياني إلى عُمق دمشق وَ عَامَةٌ مَن يَتَبَعُهِ مِن كَلْبِ فَيَقْتُلُ حَتَّى يَنْقَرُ بُطُونَ النساء وَيَقْتُلُ الصَّيَان مردی بهنام سفیانی از دمشق خروج میکند که تمامی قبیله کلب از او پیروی میکنند. او کشتار به راه میاندازد تا آنجا که شکم زنان حامله را میدرد و بچهها را به قتل میرساند. آنگاه یمنیها قبائل قیس جمع میشوند تا با او بجنگند، اما سفیانی آنها را میکشد، به طوری که هیچکس پناهی نمییابد.»
سفیانی پس از چیرهشدن بر رقبای خود و تسلط بر شام با هدف توسعه طلبی به مناطق عراق و شهرهای حجاز لشکرکشی میکند بدین منظور سپاه عظیمی را سازماندهی میکند؛ بخشی را برای فتح عراق و بخشی دیگر را به سوی حجاز و مدینه گسیل میدارد حرکت سفیانی ابتدا از منطقه شام، دمشق آغاز و به سرعت توسعه مییابد، سپس به سمت عراق و حجاز ادامه پیدا میکند.
در روایات بسیاری از جنایات هولناک او در شهرهای عراق خبر داده شده است. امام باقر(ع) میفرمايد: «يَخْرُجُ السُّفْيَانِي يَوْمَ جُمُعَةِ فَيْصَعَدُ مِنْبَر دمشق وَ يُبايع الناس عَلَي أَنْ لَا يُحَالِفُوا أَمْرَهُ رَصُوهُ أَمْ كَرِهُوهُ، ثُمَّ يَخْرُجُ إِلَى الْغُوطة، فَيَجْتَمِعُ إِلَيْهِ حَمْسُونَ الْفَ مقاتل ثُمَّ تَخْتَلِف الرابات الثلاث : فَرَايَّةُ التَّرَى وَ الْعَجَمِ وَهِيَ سَوْدَاءُ وَ رَايَةٌ لِيَنِي لْعَباس صفراء وَ رَايَةُ السفياني حَمْمَاء فَيُغْلِبُهُمُ السُّفْيَانِي بَعْدَ أَنْ يَقْتُلُ مِنْهُم سِتينَ الفَا یسير إلى حمص فَإِلي الفرات. سفیانی در روز جمعه خروج میکند و بر منیر دمشق مینشیند و از مردم به زور بیعت میگیرد که خواه ناخواه از او اطاعت کنند. سپس به سوی منطقه غوطه نواحی دمشق حرکت میکند در آنجا پنجاه هزار جنگاور گرد او میآیند. آنگاه سه گروه با سه پرچم پشت سر هم خروج میکنند، پرچم ترکان که سیاه رنگ است، پرچم عباسیان که زرد رنگ است و پرچم سفیانی که به رنگ سرخ است، سفیانی با آنان به مقابله بر میخیزد و پس از آنکه شصت هزار تن از آنها را میکشد، بر آنان چیره میشود و به سوی حمص و سپس به سوی فرات حرکت میکند.»
سفیانی بعد از تسلط بر شهر کوفه به اسارت شکنجه و کشتار شیعیان میپردازد، این اقدام جنایتکارانه سفیانی چنان با بیرحمی و قساوت همراه است که حتی کودکان و از کار افتادگان نیز در امان نمیمانند و هر که شیعه باشد از دم تیغ خواهد گذشت.
امام صادق(ع) در این باره میفرماید: «إِنَّا وَآلَ أَبِي سُفْيَانَ أَهْلُ بَيْتَيْنِ تَعَادَيْنَا فِي اللَّهَ،قُلْنَا صَدَقَ اللَّهُ وَ قَالُوا كَذَبَ اللَّهُ قَاتَلَ أَبُو سُفْيَانَ رَسُولَ اللَّه وَ قَاتَلَ مُعَاوِيَةُ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَ قَاتَلَ يَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِي لا وَ الشَّفْيَانِي يُقَاتِلُ الْقَائِمَ ما و آل ابیسفیان دو خاندان هستیم که در امر خدا با یکدیگر دشمنی داریم، ما میگوییم خداوند راست میگوید و آنها میگویند خداوند دروغ میگوید! ابوسفیان با رسولالله، معاویه با علی بن ابی طالب و يزيد بن معاویه با حسین بن على جنگید و سفیانی هم با حضرت قائم جنگ خواهد کرد.»
سپاه متجاوز سفیانی در منطقهای در اطراف نجف که روحاء نام دارد پیاده میشود و دهها هزار نفر از آنان برای اشغال نجف و کوفه حرکت میکنند؛ اما در ابتدا با مقاومت ستونی از مدافعانی که از بغداد میرسند مواجه شده و با آنان درگیر میشوند و میانشان جنگ سختی در میگیرد که بالاخره سپاه سفیانی، پیروز میشود و کوفه را به اشغال خود در میآورد و در آنجا به کشتار و غارت و اسارت مردم، میپردازد.
گرچه در مقابل تجاوز سفیانی برخی از مردم برای دفاع از کوفه و مردم بیدفاع قیام میکنند اما قیام آنها سرکوب میشود.
از مجموع آنچه در باب سفیانی بهعنوان یکی از نشانههای حتمی ظهور براساس منابع و روایات وارده بحث شد، باتوجه به ویژگیهای شخصیتی سفیانی، زمان، مکان و اهداف و جنایات، تطبیق او در زمان حاضر بر شخصیتهایی مانند رئیسجمهور جنایتکار فعلی آمریکا صحیح نبوده و دارای اشکال است.
اما بهعنوان منتظر فعال در شرایط کنونی کشور امام زمان(عج)، ایران اسلامی وظیفه ملت امام حسین(ع) تبعیت محض از نائب امام زمان(عج) مقام معظم رهبری آیتالله سیدمجتبی خامنهای است تا در راستای دفاع از حرم جمهوری اسلامی ایران و زمینهسازی ظهور حضرت حجت(عج) اقدام مؤثر انجام شود.
انتهای پیام