حجتالاسلام سیدابوالفتح دعوتی:
قرآن را با بهرهمندی از فارسی موزون ترجمه کردم
حجتالاسلام والمسلمین سیدابوالفتح دعوتی در مراسم رونمایی از ترجمه فارسی قرآن به صورت آهنگین گفت: بسیاری از آیات را نمیتوان به شکل منظوم و شعرگونه ترجمه کرد و باید به دنبال شکلی از ترجمه بود که حد فاصل میان نثر و نظم باشد؛ کاری که شخصاً سعی کردم آن را در ترجمه به کار بندم و نتیجه کار شعر نیست، بلکه ترجمهای بر پایه فارسی موزون است.
به گزارش خبرنگار ایکنا، حجتالاسلام والمسلمین سیدابوالفتح دعوتی مترجم قرآن و پژوهشگر دینی در مراسم رونمایی از ترجمه فارسی قرآن به شکل آهنگین که صبح امروز دوشنبه 25 خردادماه در ایکنا برگزار شد، درباره روند این ترجمه که حدود 15 سال با حوصله و ذوق ادبی انجام شده است، گفت: در ابتدا با پیشرفت کار احساس کردم که به ورطه تکرار افتادهام و ترجمه من مانند سایر آثار مترجمان است که تا حدودی نیز به همان روش پیش رفتم و سوره «بقره» و بخشی از جزء سیام را ترجمه کردم، اما در ادامه با تأثیر از برخی جریانات تصمیم گرفتم، این شیوه را تغییر دهم و به سمت استفاده از کلام آهنگین در ترجمه، متمایل شدم.دعوتی با اشاره به اغلب ترجمههای فارسی که بنا بر یک سنت و روال تکراری ترجمه شدهاند، تصریح کرد: بسیاری از آیات را نیز نمیتوان به شکل منظوم و شعرگونه ترجمه کرد و باید به دنبال شکلی از ترجمه بود که حدفاصل میان نثر و نظم باشد؛ کاری که شخصاً سعی کردم آن را در این ترجمه به کار بندم. نتیجه کار شعر نیست، بلکه ترجمهای بر پایه فارسی موزون است.
این پژوهشگر قرآنی گفت: از جمله باورهایم که در جریان ترجمه فارسی قرآن تبدیل به یقین شد؛ معجزه بودن قرآن است! تصور کنید، قرآن در شرایطی بر پیامبر اکرم(ص) نازل شد که هیچ وسیلهای همچون فناوریهای امروز در زمینه ثبت و ضبط وجود نداشت، از سویی پیامبر(ص) نیز تا پیش از این سوادی برای خواندن و نوشتن نداشت. این در حالی است که هر بار ایشان به قرائت آیات میپرداختند، آنچه تلاوت میشد درست همان چیزی بود که پیشتر بر زبان مبارک جاری شده بود و هیچکس از اطرافیان ایرادی مبنی بر اینکه پیامبر(ص) در نوبت قبل، چیز دیگری را قرائت کردند، نمیگرفتند؛ این امر خود دلیل محکمی بر اعجاز قرآن است.
دعوتی در پایان افزود: این در حالی است که شخصی مثل من روز قبل که اراده به ترجمه واژگان یا آیهای از قرآن میکردم، فردا که مجدد به سراغ ترجمه روز قبل میرفتم، پیش خود میگفتم که ای کاش به شکلی دیگر و با استخدام واژگان دیگری اقدام به این کار کرده بودم. مراد آن است که کاری که ارائه شده است، خالی از اشکال و ایراد نیست. این مقایسه بیش از پیش بر حقانیت قرآن و دین محمدی صحه میگذارد.
انتهای پیام 
