به گزارش ایکنا، یکی از مهمترین ابزارهای جبهه باطل در طول تاریخ، تحمیل احساس شکست به جبهه حق بوده است. دشمنان همواره تلاش کردهاند پیش از شکست دادن ملتها در میدان واقعی، آنان را در عرصه ذهن و محاسبات دچار تردید، ترس و ناامیدی کنند.
قرآن کریم، اما در برابر این جنگ روانی، منطق متفاوتی ارائه میدهد؛ منطقی که بر اساس آن، مؤمنان نباید خود را با ظواهر زودگذر حوادث بسنجند، بلکه باید صحنه را در چارچوب سنتهای الهی ارزیابی کنند.
سومین پیام محرم در کتاب «سکوی پرواز» نیز با تکیه بر همین نگاه قرآنی، از ضرورت شکلگیری «روایت فتح» سخن میگوید؛ روایتی که در نقطه مقابل تبلیغات مأیوسکننده دشمن قرار دارد.
آیه محوری این پیام، آیه مشهور ۱۳۹ سوره آلعمران است:
«وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ»
«سست نشوید و اندوهگین نباشید که اگر مؤمن باشید، شما برترید.»
این آیه در شرایطی نازل شد که مسلمانان پس از جنگ احد با سختیها و خسارتهای فراوان روبهرو شده بودند. فضای عمومی جامعه اسلامی متأثر از حوادث تلخ میدان نبرد بود، اما قرآن به جای تمرکز بر آسیبها، افق آینده را ترسیم کرد و به مؤمنان یادآور شد که معیار نهایی ارزیابی، ایمان و ایستادگی است.
در نگاه قرآن، برتری صرفاً به معنای غلبه نظامی یا برخورداری از امکانات بیشتر نیست. ممکن است جبهه حق در مقاطعی هزینه بدهد، شهید تقدیم کند یا حتی در ظاهر با مشکلاتی روبهرو شود، اما اگر در مسیر الهی استوار بماند، در نهایت برنده میدان خواهد بود.
این همان منطقی است که عاشورا را به یک پیروزی تاریخی تبدیل کرد. از نگاه ظاهری، سپاه اندک امام حسین (ع) در کربلا به شهادت رسید، اما حقیقت آن است که یزید و دستگاه اموی در میدان تاریخ شکست خوردند و نام حسین بن علی (ع) تا ابد زنده ماند.
کتاب «سکوی پرواز» تأکید میکند که امروز یکی از مهمترین عرصههای تقابل حق و باطل، میدان روایتهاست. رسانههای سلطه تلاش میکنند با بزرگنمایی مشکلات و سانسور موفقیتها، تصویری از ضعف و بنبست ارائه دهند.
در مقابل، جهاد تبیین وظیفه دارد واقعیتهای میدان را روایت کند؛ واقعیتهایی که نشان میدهد بسیاری از معادلات جهانی برخلاف خواست قدرتهای استکباری در حال تغییر است.
بر اساس این نگاه، «روایت فتح» به معنای نادیده گرفتن مشکلات نیست، بلکه به معنای دیدن ظرفیتها، پیشرفتها و دستاوردهایی است که دشمن میکوشد آنها را پنهان کند.
محرم بهترین فرصت برای فهم این منطق قرآنی است. در روز عاشورا، همه ظواهر به سود سپاه یزید بود؛ تعداد نیروها، تجهیزات، امکانات و قدرت سیاسی در اختیار آنان قرار داشت.
اما تاریخ ثابت کرد که معیار پیروزی، شمار نیروها و امکانات نیست. آنچه کربلا را جاودانه کرد، ایستادگی بر حق و مقاومت در برابر باطل بود.
امام حسین (ع) با خون خود نشان داد که ممکن است یک انسان در ظاهر کشته شود، اما اگر در مسیر حق باشد، شکستناپذیر خواهد بود.
یکی از پیامهای مهم آیه ۱۳۹ سوره آلعمران، حفظ امید اجتماعی است. جامعهای که امید خود را از دست بدهد، توان حرکت، اصلاح و پیشرفت را نیز از دست خواهد داد.
از همین رو، قرآن نه تنها مؤمنان را از ترس و اندوه بازمیدارد، بلکه آنان را به مشاهده افقهای روشن دعوت میکند.
این امید، امیدی منفعلانه و بدون عمل نیست؛ بلکه امیدی است که از ایمان، تلاش، مجاهدت و اعتماد به وعده الهی سرچشمه میگیرد.
در این چارچوب، نقش فعالان فرهنگی، رسانهای، قرآنی و هیئتی اهمیت دوچندان پیدا میکند. آنان باید همان نقشی را ایفا کنند که حضرت زینب (س) پس از عاشورا بر عهده گرفت؛ یعنی روایت درست حقیقت.
اگر جبهه حق نتواند دستاوردها، فداکاریها و پیروزیهای خود را برای مردم تبیین کند، میدان روایت را به دشمن واگذار خواهد کرد.
از این منظر، جهاد تبیین ادامه همان مسیر عاشورایی است که با خطبههای حضرت زینب (س) آغاز شد.
سومین پیام محرم با محوریت آیه «وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ» یادآور میشود که مؤمنان نباید اسیر روایتهای شکست و ناامیدی شوند. در منطق قرآن، جبهه حق حتی در سختترین شرایط نیز از موضع برتری برخوردار است؛ زیرا برتری حقیقی از ایمان، استقامت و اتصال به وعدههای الهی سرچشمه میگیرد. عاشورا نیز گواهی روشن بر این حقیقت است که پیروزی نهایی، از آنِ کسانی است که بر مسیر حق پایدار میمانند.
انتهای پیام