از جلسات قرآن تا ایستگاه شهادت؛ جامعه قرآنی در منزل شهید محمدتقی عباسی
برخی خانهها را با نشانی میشناسند و برخی را با نام صاحبانشان. اما خانه شهید محمدتقی عباسی را باید با نوای قرآن شناخت؛ خانهای که میزبان جمعی از قاریان، حافظان و فعالان قرآنی کشور بود و در آن، نام فردی زنده شد که عمر خود را میان قرآن، اهلبیت(ع) و خدمت به مردم سپری کرد.
به گزارش ایکنا، گاهی برای رسیدن به حقیقتِ ایثار، نیازی به عبور از میدانهای نبرد نیست؛ کافی است درِ خانهای کوچک را بگشایی؛ خانهای که دیوارهایش با یاد شهیدان قد کشیدهاند و هر گوشه آن روایتگر مردی است که زندگیاش را با قرآن آغاز کرد و سرانجام با عطر شهادت به پایان رساند.
دهمین دیدار جامعه قرآنی با خانوادههای شهدای قرآنی در سال ۱۴۰۵ در فضایی سرشار از معنویت و صمیمیت، با حضور جمعی از اساتید، قاریان و فعالان قرآنی کشور در منزل شهید «محمدتقی عباسی» از شهدای قرآنی جنگ تحمیلی سوم برگزار شد.
شهیدی که فعالیت قرآنی را در قاب عناوین و مسئولیتها تعریف نمیکرد. او نه مدیر یک مجموعه قرآنی بود و نه صاحب تریبونهای مشهور؛ اما آنگونه که خانوادهاش روایت کردند، سالها با شنیدن تلاوتهای استاد منشاوی انس گرفت، در جلسات مردمی قرآن حضور یافت، به مداحی اهلبیت(ع) پرداخت و در کنار دوستانش پایهگذار یک جلسه قرآنی در منطقه ابوذر شد؛ جلسهای که امروز نیز پس از شهادتش به حیات خود ادامه میدهد.
در این دیدار، رحیم قربانی، رئیس فرهنگسرای قرآن، مرتضی خدمتکار به نمایندگی از مرکز عالی قرآن و عترت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سیدمهدی سیف، حمید شیخزاده، یونس شاهمرادی و جمعی دیگر از چهرههای قرآنی حضور داشتند تا ضمن ادای احترام به مقام این شهید والامقام، با خانواده او تجدید عهدی دوباره با آرمانهای شهدا داشته باشند. حاضران نه فقط برای ادای احترام به یک شهید، بلکه برای شنیدن روایت زندگی مردی گرد هم آمده بودند که قرآن را از متن زندگی جدا نمیدانست.
خانهای ۵۳ متری در یکی از محلههای جنوبی تهران، مقصد این دیدار بود؛ خانهای ساده و بیتکلف که بیش از هر چیز، یادآور سبک زندگی مردانی بود که بیهیاهو زیستند و بیادعا آسمانی شدند.
در ابتدا فضای دیدار با تلاوت قرآن اساتید حاضر رنگ و بوی دیگری گرفت. آیات الهی در خانهای طنینانداز شد که صاحب آن سالها با قرآن مأنوس بود و سرانجام در مسیر دفاع از امنیت و آرمانهای انقلاب اسلامی به شهادت رسید.
رحیم قربانی در این دیدار، با تسلیت ایام سوگواری حضرت اباعبدالله الحسین (ع)، شهید عباسی را از پیروان راستین مکتب عاشورا دانست و گفت: امروز به نمایندگی از جامعه قرآنی کشور، شامل اساتید، قاریان، حافظان و فعالان قرآن در منزل این شهید عزیز حضور یافتهایم تا سلام و ارادت جامعه قرآنی را به خانواده ایشان برسانیم و با آرمانهایی که این شهید بزرگوار برای آن جان خود را فدا کرد، تجدید میثاق کنیم.
وی افزود: یکی از ویژگیهای شهدای جنگ اخیر، تبعیت کامل از ولایت و حرکت در مسیر ولایتمداری بود؛ ویژگیای که آنان را به قافله شهیدان رساند و نامشان را در دفتر افتخارات این ملت ثبت کرد.
در ادامه این دیدار، فرزند شهید عباسی گوشههایی از زندگی پدر خود را روایت کرد؛ روایتی که نشان میداد، چگونه عشق به اهلبیت (ع) و قرآن، تار و پود زندگی این شهید را شکل داده بود.
به گفته وی، شهید عباسی از سالهای نوجوانی در مسیر خدمت به دین قرار گرفت؛ ابتدا به عنوان مؤذن و مکبر مسجد، سپس تعزیهخوان و مداح اهلبیت (ع) و در ادامه به عنوان عاشق و دلداده قرآن.
فرزند شهید با اشاره به علاقه ویژه پدرش به تلاوت گفت: پدرم سالها با نوارهای صوتی تلاوت محمدصدیق منشاوی زندگی میکرد. آنقدر به شنیدن و تقلید تلاوتهای این استاد مصری علاقه داشت که چند دستگاه ضبط صوت در اثر استفاده مداوم از کار افتاد. شاید امکانات امروز وجود نداشت، اما شوق یادگیری قرآن در وجود او موج میزد.
وی افزود: پدرم شغل آزاد داشت و سالها به عنوان موتورساز و مدتی نیز پیک موتوری فعالیت میکرد، اما هیچگاه ارتباطش با قرآن و اهلبیت (ع) قطع نشد. حتی به همراه جمعی از دوستانش جلسهای قرآنی در منطقه ابوذر راهاندازی کرد که امروز نیز با حضور دهها قرآنآموز و قاری به فعالیت خود ادامه میدهد.
یکی از بخشهای تأثیرگذار این دیدار، گفتوگو با فرزند حافظ قرآن شهید بود؛ جوانی که از تشویقهای مادر و حمایتهای پدر سخن گفت و تأکید کرد مسیر حفظ را با همراهی خانواده آغاز کرده است. در خلال این گفتوگو، حاضران بارها از نقش خانوادههای شهدا در تربیت نسل قرآنی و استمرار فرهنگ ایثار و معنویت سخن گفتند.
سیدمهدی سیف، از پیشکسوتان و اساتید قرآن کشور نیز در این نشست با اشاره به سبک زندگی خانوادههای شهدا اظهار کرد: در دیدارهای مختلفی که با خانواده شهدای قرآنی داشتهایم، همواره یک حقیقت مشترک را مشاهده کردهایم؛ سادگی، قناعت و اخلاص. خانههایی کوچک، اما دلهایی بزرگ؛ زندگیهایی بیتجمل، اما سرشار از نور ایمان و محبت اهلبیت (ع).
وی تأکید کرد: شهدا با همین سبک زندگی رشد کردند و به قلههای معنویت رسیدند. امروز نیز جامعه قرآنی وظیفه دارد این فرهنگ و این شیوه زیستن را به نسلهای آینده منتقل کند.
در بخش دیگری از این محفل معنوی، حاضران از تلاوت حمید شیخزاده و یونس شاهمرادی بهرهمند شدند
همچنین در پایان این دیدار، با ذکر مصائب حضرت سیدالشهدا (ع) و قرائت مرثیهای در سوگ سالار شهیدان، فضای خانه شهید عباسی رنگ و بوی کربلا گرفت؛ گویی میان روضههای محرم و روایت زندگی این شهید قرآنی، پیوندی ناگسستنی وجود داشت.
دیدار با خانواده شهید محمدتقی عباسی تنها یک برنامه تجلیل از خانواده شهدا نبود؛ فرصتی بود برای بازخوانی یک سبک زندگی. سبک زندگی مردی که از کوچههای ساده جنوب شهر برخاست، با نوای قرآن انس گرفت، دل در گرو اهلبیت (ع) سپرد و سرانجام در مسیر دفاع از امنیت و آرمانهای انقلاب اسلامی، به قافله شهیدان پیوست.
این دیدار، بیش از آنکه یادآور فقدان یک شهید باشد، یادآور استمرار راه او بود؛ راهی که امروز در جلسات قرآن، در تربیت فرزند حافظ قرآن و در خاطره مردمی که او را میشناختند، همچنان ادامه دارد. گویی شهید عباسی نیز همچون بسیاری از شهدای قرآنی، پیش از آنکه با خون خود پیامآور ایثار باشد، با زندگی خود درس انس با قرآن را به دیگران آموخته بود.
خانه کوچک شهید عباسی بار دیگر ثابت کرد که بزرگی انسانها را نه متراژ خانهها، بلکه وسعت ایمان و اخلاص آنان رقم میزند؛ همان حقیقتی که شهدا با خون خود آن را برای همیشه در تاریخ این سرزمین ماندگار کردند.
انتهای پیام
