
حورا یاسین، از چهرههای رسانهای شبکه جهانی الکوثر و همسر شهید محمدباقر علی کرکی، رزمنده حزبالله لبنان در گفتوگو با ایکنا به بیان دیدگاههای خود درباره نقش رسانه در تحکیم خانواده، تجربه زندگی در خانواده شهدا، تابآوری مردم لبنان در برابر تجاوزات رژیم صهیونیستی و جایگاه مقاومت در جامعه لبنان پرداخت.
ایکنا ـ در شبکه جهانی الکوثر و در برنامه «فنجان قهوه» به مسائل خانواده و جامعه میپردازید. از نگاه شما در شرایطی که منطقه با بحرانها و جنگهای متعددی روبهرو است، رسانه چه نقشی در حفظ امید و استحکام خانوادهها دارد؟
رسانه امروز بخش گستردهای از زندگی ما را در بر گرفته و تقریباً به یکی از ابزارهای اساسی دسترسی به اطلاعات و اخبار تبدیل شده است. به دلیل اهمیت آن، دشمنان تلاش میکنند از طریق رسانه، به محیطهای حامی مقاومت ضربه بزنند، روحیه آنها را تضعیف کنند و در میانشان تزلزل ایجاد کنند.
بنابراین، توجه به افزایش فعالیت رسانهای، ارتقای سطح آن و جهتدهی صحیح به آن، میتواند در تقویت همبستگی میان نیروهای مقاومت و مردم آن نقش مهمی ایفا کند؛ همچنین میتواند حقیقت را آشکار سازد و روایتهای دروغین و رسانههای معاند را بیاثر کند.
برنامه «فنجان قهوه» از تولیدات شبکه جهانی الکوثر است که با رویکردی خانوادگی و اجتماعی، به بررسی مسائل مرتبط با خانواده، سبک زندگی، تربیت، روابط اجتماعی و موضوعات فرهنگی جهان اسلام میپردازد و توانسته است مخاطبان گستردهای در کشورهای مختلف عربی و اسلامی جذب کند
رسانه در واقع دارای یک نقش رسالتی است که از سیره حضرت زینب(س)، نخستین رسانهگر تاریخ که حقیقت واقعه کربلا را روشن ساخت، الهام گرفته شده است.
وظیفه ما امروز این است که از این سلاح رسانهای، در کنار سلاح نظامی، برای خدمت به مسائل امت استفاده و کاری کنیم که افکار عمومی جهان حقیقت را همانگونه که هست ببیند.
ایکنا ـ شما همسر رزمندهای هستید که راه پدر شهید خود را ادامه داد و در مسیر مقاومت به شهادت رسید. مهمترین ویژگیهای شخصیتی و اخلاقی همسر شهیدتان چه بود و چه درسهایی از زندگی ایشان برای نسل جوان باقی مانده است؟
شهید کرکی در بسیاری از جزئیات زندگی خود، آیینه و ادامهدهنده راه پدرش بود. او در هر کاری که انجام میداد میگفت: «اینگونه حاجی دوست داشت» یا «اینگونه ترجیح میداد».
او نسبت به نماز بسیار پایبند بود و انجام مستحبات را نیز بهطور مداوم رعایت میکرد؛ به نماز شب، دعاها و مناجاتها توجه ویژه داشت. همچنین انس زیادی با قرآن داشت و از هر فرصتی برای تلاوت کلام خدا استفاده میکرد.
در برخورد با مردم نیز بسیار متواضع و خاکی بود؛ با همه، چه کوچک و چه بزرگ، با احترام رفتار میکرد و همواره تلاش داشت کارهای مردم را آسان و نیازهایشان را برطرف کند.
او پس از پدرش، برای خانوادهاش نقش یک پدر و تکیهگاه را بر عهده داشت.

از راست: حاج علی عبدالمنعم کرکی؛ از فرماندهان شهید حزبالله و شهید محمدباقر علی کرکی؛ پسر حاج علی، رزمنده و همسر حوراء یاسین
ایکنا ـ خانواده شهید کرکی از خانوادههای شناختهشده مقاومت در لبنان است. زندگی در چنین خانوادهای چه مسئولیتها و چه پیامهایی برای نسل امروز به همراه دارد؟
همگی ما و پیش از هر چیز به مکتب کربلا تعلق داریم؛ مکتبی که به ما قدرت، عقیده، یقین، ایمان، صبر و تحمل عطا کرده است.
خانوادههای فداکار ما امروز تجسمی از درسهای کربلا هستند؛ از جهت فدا کردن جان، مال و فرزندان. صبر ما بر مصیبتها به حفظ این میراث کمک میکند.
سخن گفتن از فضایل شهدا، یاد کردن از دستاوردهایشان، الهام گرفتن از عبرتهای ایشان و تربیت نسلها بر اساس محبت به مقاومت به عنوان مسئلهای که کرامت و عزت ما را حفظ میکند، بسیار مهم است. زیرا این مقاومت، راز بقای ما و استمرار ماست؛ چراکه امروز میدان، میدان وجودی میان جبهه حق و جبهه باطل است.
ایکنا ـ مردم لبنان در سالهای اخیر سختیهای فراوانی از جنگ تا مشکلات اقتصادی را تحمل کردهاند. به نظر شما راز این تابآوری و پایداری کمنظیر در جامعه لبنان چیست؟
در این همه تحمل و پایداری، پس از ایمان به خداوند و تسلیم در برابر مشیت او، راز اصلی در مکتب امام حسین(ع) نهفته است.
همچنین در نقش کسانی که به تربیت ما در محیط مقاومت اهتمام داشتند، منظورم شهید والاقدر، سید حسن نصرالله است؛ که برای ما بهترین یاور و پشتیبان بود، همراه با یارانش که فرزندان وفادار این مردم فداکار هستند.
امروز نیز همچنان زیباترین جلوههای صبر و استقامت را در خانوادههای شهدا، مجروحان و آوارگان از خانههایشان مشاهده میکنیم؛ چرا که ریشه این جامعه سالم و استوار است.
ما همچون درختی هستیم که ریشهاش در زمین ثابت است و شاخههایش در آسمان؛ شهدایی که برای رسیدن به عزت، با یکدیگر در سبقت هستند.
ایکنا ـ شما از نزدیک همراهی و حمایت مردم لبنان از مقاومت را مشاهده کردهاید. این پیوند عمیق میان مردم و مقاومت چگونه شکل گرفته و چه نقشی در آینده لبنان و منطقه خواهد داشت؟
مقاومت ما وارداتی از خارج نیست و به ما تحمیل نشده است، بلکه نتیجه و برآمده از خانهها و خانوادههای جنوب و بقاع و همه خانوادههای مقاومت است. جوانان ما از دامان مادرانی برخاستهاند که در برابر متجاوز ایستادگی کردند؛ مادرانی که در حمایت از رزمندگان در خطوط مقدم عزت و کرامت از هیچ کوششی دریغ نکردهاند.
مقاومت ما یک کنش وجودی است که از احساس فطری دفاع از زمین و ناموس سرچشمه میگیرد؛ بنابراین در ما ریشهدار است و آن را نسل به نسل به ارث میبریم. امروز نیز بهترین نمونه آن پدر و فرزندی هستند که هر دو شهید شدهاند. این پایداری و پیروزی مقاومت، همان چیزی است که به آن مشروعیت بخشیده است. پس از آنکه در زمان تجاوز رژیم صهیونیستی شعار «چشم نمیتواند با میخ مقاومت کند» مطرح میشد، گروهی از جوانان مؤمن با سلاح ساده کلاشینکف، از جمله حاج ابوالفضل، برخاستند تا بگویند: «چشم، میخ را از جا میکند». در نتیجه، آزادسازی سال ۲۰۰۰، پیروزی ژوئیه ۲۰۰۶، آزادی دوم در نبرد جرود و تا امروز، همگی تحقق یافت.
امروز نیز پیروزی مجدد مقاومت ثابت میکند که با اتکا به خداوند و یاری دین او، امکان شکست دادن قویترین ارتشها و قدرتها وجود دارد و این وعده الهی است: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ: اى كسانى كه ايمان آوردهايد اگر خدا را يارى كنيد ياريتان مىكند و گامهايتان را استوار مىدارد»(7/محمد) پس چگونه ممکن است پیروز نشویم.
انتهای پیام