اندیشه وحدت‌بخش رهبر شهید، سنگ بنای محور مقاومت بود

 

وی درباره اینکه رهبر شهید چه عواملی را موانع اصلی نزدیکی بین مذاهب اسلامی می‌دانستند گفت: ایشان موانع را با دقت یک انقلابی آگاه شناسایی کردند. از دیدگاه او این موانع عبارتند از: تعصب فرقه‌ای، توجیه مذهبی جهل و سیاسی کردن اختلافات.

 

شهید خامنه‌ای معتقد بودند که استکبار اختلاف ایجاد می‌کند، سپس از طریق تریبون‌های مزدور و رسانه‌های مسموم، آن را تأمین مالی می‌کند و به آن دامن می‌زند. ایشان نسبت به تبدیل اختلافات عقیدتی به خطوط گسل در جامعه مسلمانان هشدار داده و تأکید کردند که خطرناک‌ترین دشمن، جهل است، زمانی که خود را در پوشش دین پنهان می‌کند. از دیدگاه ایشان، نبرد قبل از حرکت به میدان رزم، در عرصه آگاهی آغاز می‌شود.

 

 

این تحلیلگر یمنی ادامه داد: مبارزه با تفرقه، موضوعی ثابت و آتشین در گفتمان شهید آیت‌الله خامنه‌ای(قدس سره) بود، نه یک موضع‌گیری مناسبتی. ایشان فرقه‌گرایی را، صرف نظر از ظاهر آن، خیانت به ملت و هر کلمه‌ای را که اختلاف را شعله‌ور می‌کند، به عنوان گلوله‌ای در قلب مقاومت می‌دانستند. نه اهل تملق بودند و نه اهل سازش. از دیدگاه ایشان، تفرقه خطرناک‌تر از تجاوز نظامی است زیرا از درون جامعه را نابود می‌کند.

 

الجنید در ادامه گفت: رهبر شهید وحدت و عزت را از طریق یک رابطه علّی تاریخی به هم پیوند دادند، یک ملت متحد شرایط خود را تحمیل می‌کند، در حالی که یک ملت پراکنده تابع دیکته‌ دیگران است. ایشان معتقد بودند که پیشرفت علمی، نظامی و سیاسی نمی‌تواند از محیط‌های پراکنده و متفرق پدید آید. وحدت، ملت‌ها را به نیرویی فعال و تفرقه، آنها را به عرصه‌ نفوذ و درگیری‌های نیابتی تبدیل می‌کند.

 

وی درباره اینکه رهبر شهید انقلاب اسلامی ایران چه اقداماتی برای نزدیک کردن مذاهب اسلامی انجام دادند گفت: صرفاً به شعارها تکیه نکردند، بلکه به سمت اقدام سازمان‌یافته و نهادی گام برداشتند. ایشان از کنفرانس‌های وحدت و گفت‌وگوی بین ادیان حمایت و فتواهای سختگیرانه‌ای مبنی بر ممنوعیت توهین به مقدسات و نمادهای مذهبی صادر کردند. درها را برای تبادل علمی و مذهبی گشودند. بنابراین، وحدت را از یک مفهوم نظری به یک عمل روزمره تبدیل کردند.

 

وی افزود: از نظر شهید خامنه‌ای، نقش علما و نخبگان دینی در دستیابی به نزدیکی بین مذاهب فکری بسیار بااهمیت بود. ایشان مسئولیتی تاریخی بر دوش علما گذاشتند تا نگهبانان آگاهی باشند و نه تاجر اختلافات. ایشان از علما خواستند که اختلافات را منطقی حل کنند، نه اینکه آنها را شعله‌ور سازند. همچنین از علما خواستند که امت را به سمت نقاط مشترک هدایت کنند، نه به سمت درگیری. ایشان منبر را امانت و کلام را مسئولیت و سکوت در برابر اختلاف را همدستی در خدمت منافع استکبار می‌دانستند. 

 

 

الجنید درباره احترام به پیروان مذاهب مختلف اسلامی در اعمال و دستورات رهبر شهید انقلاب گفت:  این امر در رفتار ایشان حتی بیشتر از سخنانش مشهود بود. او قاطعانه در برابر هرگونه توهین فرقه‌ای ایستاد و تأکید کرد که کرامت هر مسلمان، صرف نظر از دیدگاه‌های متفاوت آنها، مصون از تعرض است و تنوع فقهی را مایه غنی‌ شدن فقه می‌دانستند، نه تهدید.

 

وی در پاسخ به این سؤال که رهبر شهید چگونه در مواجهه با جریان‌های افراطی و تفرقه‌افکن از وحدت اسلامی دفاع کردند گفت: شهید آیت‌الله خامنه‌ای با افراط‌گرایی به عنوان یک ابزار نفوذ اطلاعاتی دشمن و نه یک پدیده مذهبی مقابله و ارتباط افراط‌گرایی با پروژه‌های سلطه‌جویانه استکبار را آشکار کردند. ایشان لفاظی‌های تکفیری را به عنوان خدمتی بی‌دریغ به دشمن محکوم و تأکید کردند که مقاومت نمی‌تواند در محیطی از نفرت داخلی رشد کند. وحدت پیش‌نیاز پیروزی است و افراط‌گرایی، شکست را شعله‌ور می‌کند.

 

اندیشه وحدت‌بخش ایشان ستون فقرات محور مقاومت را تشکیل می‌داد. این محور، محوری فرافرقه‌ای و فرامذهبی است که بر اساس یک معیار واحد بنا شده است: موضع‌گیری در برابر اشغال و سلطه. بنابراین، نیروهایی با باورهای متنوع در یک جبهه واحد متحد شدند. این محور ثابت کرد که وحدت یک شعار نیست، بلکه یک توانایی عملی است. بنابراین، وحدت به سلاحی استراتژیک تبدیل شد که قدرت‌های استکباری را به وحشت می‌اندازد.

 

 

الجنید درباره جایگاه مسئله وحدت و تقریب بین مذاهب اسلامی در اندیشه رهبر شهید گفت: در واقع، این از جمله بالاترین اولویت‌های فکری و استراتژیک شهید آیت‌الله خامنه‌ای(رضوان الله تعالی علیه) بود. زیرا دریافته بودند که هر پیروزی بدون وحدت موقتی است و هر مقاومتی بدون انسجام در برابر نفوذ آسیب‌پذیر است. از نظر او، فلسطین یک مسئله جغرافیایی نبود، بلکه معیار وحدت و قطب‌نمای تمایز اخلاقی و سیاسی بود. هر کسی که با آن همراه شد، در سنگر امت قرار گرفت و هر کسی که قطب‌نما را به سمت فرقه‌گرایی منحرف کرد، آگاهانه یا ناآگاهانه به دشمن خدمت کرد. بنابراین، ایشان وحدت را بر بسیاری از جزئیات اولویت داده و آن را شرط پیروزی و تضمین تداوم قرار دادند.

 

وی در پایان گفت: بدین ترتیب، محور اصلی اندیشه رهبر شهید آشکار می‌شود. وحدتی که قدرت‌های استکباری را به وحشت می‌اندازد، آگاهی‌ای که اختلاف را شکست می‌دهد و مسیر ناگسستنی مقاومت. درود بر کسانی که ملت را در یک جبهه واحد، کلمه را به عنوان سلاح، و وحدت را به عنوان سرنوشتی پیروزمند متحد کردند. اما این سؤال برای همه باقی می‌ماند: چگونه هر یک از ما می‌توانیم این دیدگاه را به رفتار روزمره‌ای تبدیل کنیم که دیوارهای تعصب و تفرقه را در محیط اطرافمان فرو بریزد؟!