
از نخستین ساعات بامداد شنبه ۱۳ تیرماه، خیابانهای منتهی به مصلای امام خمینی(ره) تهران حال و هوایی متفاوت به خود گرفته بود. هنوز درهای مصلا گشوده نشده بود که سیل جمعیت، آرامآرام خیابانها را دربر گرفت؛ مردمی که از اقصی نقاط کشور آمده بودند تا در آیین بدرقه «امام شهید ایران» حاضر شوند و آخرین سلام خود را به قائد شهیدشان تقدیم کنند.
هرچه به آغاز مراسم نزدیکتر میشد، موج جمعیت گستردهتر میشد؛ حرکت در مسیرهای منتهی به مصلا تنها با همراهی انبوه مردم امکانپذیر بود. بانوان و آقایان، پیر و جوان، خانوادههای شهدا، جانبازان، روحانیون، دانشگاهیان، عشایر و اقوام مختلف ایرانی، همه در کنار یکدیگر تصویری از وحدت و همدلی را به نمایش گذاشته بودند.
پرچم سهرنگ جمهوری اسلامی ایران در کنار پرچمهای «یالثارات الحسین»، «حزبالله لبنان» و «حشدالشعبی» در دستان مردم به اهتزاز درآمده بود. بسیاری نیز تصاویر قائد شهید را بر سینه یا بالای سر گرفته بودند و پیش از آغاز رسمی مراسم، با شعارهای «لبیک یا خامنهای» و «مرگ بر آمریکا، مرگ بر اسرائیل»، خونخواهی رهبر شهید خود را فریاد میزدند.
در گوشهای از محوطه، نوای دمامزنی، حال و هوای محرم را با مراسم بدرقه درهم آمیخته بود. کمی آنسوتر، لرهای غیور و عشایر با لباسهای محلی و پرچمهای برافراشته، جلوهای از تنوع اقوام ایرانی را در زیر پرچم انقلاب اسلامی به نمایش گذاشته بودند؛ حضوری که نشان میداد این سوگ، سوگ یک قوم یا یک منطقه نیست، بلکه اندوهی مشترک برای همه ایران است.
در میان انبوه جمعیت، حضور خانوادهها بیش از هر چیز جلب توجه میکرد. پدران و مادران، دست کودکان و نونهالان خود را گرفته بودند و آنان را با خود به این مراسم آورده بودند؛ کودکانی که بسیاری از آنان سربند «لبیک یا خامنهای» بر پیشانی داشتند و در کنار پدران و مادرانشان، نخستین درسهای وفاداری، مقاومت و ولایت را در مکتب قائد شهید میآموختند.
نوای تلاوت قرآن کریم با صلواتهای پیاپی مردم درهم میآمیخت و فضای مصلا را آکنده از معنویت کرده بود. در ادامه، مداحی حماسی «باید برخاست» با نوای محسن محمدیپناه و «اصلا نمیشه باورم» مهدی رسولی، شور دیگری به مراسم بخشید. همزمان هزاران نفر با چشمانی اشکبار و مشتهای گرهکرده، یکصدا فریاد «لبیک یا خامنهای» سر دادند؛ فریادی که نهتنها وداع با امام شهید، بلکه اعلام وفاداری به آرمانهای او و تجدید بیعت با رهبر معظم انقلاب، آیتالله العظمی سیدمجتبی حسینی خامنهای بود.
اشک، دعا، صلوات و شعارهای حماسی، روایت مشترک این بدرقه تاریخی بود. در چهره مردم اندوه فقدان موج میزد، اما این اندوه با صلابت و استواری همراه شده بود؛ گویی آنان آمده بودند تا در کنار وداع با رهبر شهید خود، بار دیگر اعلام کنند که راه مقاومت، ولایت و انقلاب اسلامی با شهادت متوقف نمیشود و این مسیر با اراده ملت ایران ادامه خواهد یافت. آیین بدرقه امروز، پایان وداع مردم با قائد شهیدشان نیست بلکه تداوم راهی است که با حضرت روح الله آغاز شد با امام شهید بالنده شد و با آیت الله سید مجتبی خامنه ای با سرعت بیشتر ادامه خواهد یافت تا روزی که اسرائیل از صفحه روزگار محو و آمریکا از منطقه اخراج شده باشد.
بر اساس برنامه اعلامشده، آیین وداع مردمی فردا، یکشنبه ۱۴ تیرماه نیز با حضور اقشار مختلف مردم ادامه خواهد داشت. البته در ابتدای صبح فردا نماز بر پیکر مطهر قائد امت با حضور گسترده مردم و مسئولان اقامه میشود تا ملت ایران، آخرین بدرقه خود را با رهبر شهید انقلاب اسلامی به جا آورند.
انتهای پیام