
به گزارش ایکنا؛ به نقل از میدل ایست نیوز، در گزارش رویترز آمده است: جمهوری اسلامی ایران با تکیه بر نمایش انسجام ملی در مراسم وداع با
رهبر شهید خود و تثبیت موقعیت مسلطش بر تنگه هرمز پس از جنگ اخیر، اهرم فشار راهبردی جدیدی را به واشنگتن تحمیل کرده است، به طوری که پرونده هستهای خویش را به حاشیه رانده و دولت دونالد ترامپ را در برابر واقعیتهای جدید دیپلماتیک و دریایی منطقه قرار داده است.
براساس این گزارش، از نگاه واشنگتن و متحدانش، حضور فراگیر مردم ایران در مراسم تشییع عالیرتبهترین و نمادینترین شخصیت این کشور، میبایست تصویری از اندوه و شکستکی ملتی را مخابره میکرد که تازه از جنگی سنگین ولو به صورت موقت خارج شده است، اما تهران در عمل، تصویری کاملاً متفاوت از یک قدرت منسجم، به چالشکشنده و مصمم برای ترسیم آینده خود ارائه کرد.
مانور اقتدار مردمی و شکست سیاست تسلیم شدن
رویترز تصریح کرد: صحنه باشکوه تشییع پیکر رهبر معظم سابق ایران، آیتالله علی خامنهای، فراتر از یک وداع ملی ساده بود، به طوری که این مراسم به یک مانور اقتدار مردمی تبدیل شد که پیامی آشکار برای ایالات متحده و اسرائیل به همراه داشت: مبنی بر اینکه تلاشها برای تسلیم کردن جمهوری اسلامی شکست خورده است.
مقامات منطقهای، دیپلماتها و تحلیلگران در گفتوگو با رویترز تأکید کردند: این نمادگرایی سرشار از به کارگیری روحیه مقاومت، از این پس به سنگبنای استراتژی مذاکراتی تهران تبدیل خواهد شد. آنها این تشییع پیکر را لحظهای میدانند که تهران کوشید قدرت تابآوری خود در جنگ را به یک «اهرم فشار» دیپلماتیک تبدیل کند.
ناظران تأکید دارند: جنگ اخیر، نفوذ و تسلط ایران بر تنگه هرمز را به وضوح عیان کرد، به شکلی که تفکیک آن از پرونده برنامههای هستهای ایران در هرگونه مذاکرات آتی را بسیار دشوار خواهد ساخت.
بر اساس این گزارش، خواست واشنگتن بر این بود که آتشبس ۶۰ روزه، فرصتی برای احیای مسیر دیپلماتیک به منظور جلوگيری از توسعه تسلیحات هستهای ایران باشد. اما با این حال، تحولات روزهای گذشته ثابت کرد تهران اکنون اهرمهای فشار جدیدی در دست دارد که دیگر به برنامه هستهای محدود نمیشود.
این منبع نوشت: ایران با تکیه بر برگ برنده تنگه هرمز و تلاش برای تثبیت موقعیت مسلط خود بر آن، در حال تبدیل دستاوردهای جنگی به یک مزیت راهبردی دائمی است و قصد دارد سرعت تحولات را در طول دوره آتشبس مدیریت کند. این اعمال کنترل ممکن است در قالب مقررات عبور و مرور، سازوکارهای هماهنگی دریایی، یا وضع کردن تعرفه بر خدماتی تجلی یابد که در مسیر عبور یکپنجم انرژی (نفت و گاز مایع) جهان قرار دارد.
انتهای پیام