درس تاریخ در استقبال عراقیها از پیکر «شهید امام خامنهای»
به قلم منصور آقامحمدی، فعال قرآنی
«فَاعْتَبِرُوا یَا أُولِی الْأَبْصَارِ»
شهریور سال ۱۳۵۹، رژیم بعث عراق پس از فراهم کردن مقدمات تجاوز، در حالی جنگی تمامعیار را علیه ایران آغاز کرد که جمهوری اسلامی هنوز نخستین سالهای پس از پیروزی انقلاب را سپری میکرد. کشور از یک سو با غائله گنبد، بحران خوزستان و مقابله با گروهکهای کومله و دموکرات درگیر بود و از سوی دیگر، ترور مسئولان نظام و نیروهای انقلابی و اقدامات ناجوانمردانه منافقین نیز در چارچوب طراحیهای استکبار جهانی، امنیت کشور را هدف قرار داده بود.
در چنین شرایطی، صدام؛ دیکتاتور مغرور و متوهم حزب بعث عراق، آتش جنگی را برافروخت که هشت سال به طول انجامید؛ جنگی که صدها هزار شهید و مجروح، میلیونها آسیبدیده و خسارتهای سنگین مادی و انسانی برای هر دو ملت بر جای گذاشت و زخمی عمیق بر حافظه تاریخی ایران و عراق نشاند.
در آن سالها، رهبر شهید، حضرت آیتاللهالعظمی امام خامنهای(ره)، به عنوان نماینده امام خمینی(ره) در شورای عالی دفاع، از ارکان هدایت و پشتیبانی دفاع مقدس بودند.
تاریخ گاهی وقایع شگفت دارد. صدام، پس از سقوط حکومتش، حتی از یک تشییع در سرزمین خود محروم ماند؛ اما امروز، میلیونها نفر از مردم عراق در آیین تشییع رهبر فقید و محبوب ایران حضور مییابند و او را در همان سرزمینی بدرقه میکنند که روزگاری میدان نبرد میان دو کشور بود.
این تفاوت، حامل پیامی روشن است؛ قدرت را شاید بتوان با زور به دست آورد، اما محبوبیت را تنها میتوان در دلهای مردم بنا کرد.
تاریخ، فرمانروایان را تنها با فتوحاتشان داوری نمیکند؛ بلکه آنان را با نوع رفتارشان با انسانها میسنجد. سرزمینهای فتحشده، دیر یا زود استقلال خود را بازمییابند، اما خاطره عدالت یا ستم حاکمان، قرنها در حافظه ملتها باقی میماند.
بیتردید، رهبر شهید، به عنوان دوستی صادق برای ملتها، محبوب دل میلیونها انسان آزاده در سراسر جهان است و مصداق این وعده الهی که فرمود: «إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمَٰنُ وُدًّا». این، همان درس همیشگی تاریخ است؛ فرعونها و یزیدیان، نمادهای ظلم و نفرت در حافظه تاریخ ماندهاند و صالحان و عدالتخواهان، امام حسین (ع) و یاران امام حسین (ع) در دل آزادگان جهان جاودانه شدهاند.
«إِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِینَ مُنْتَقِمُونَ»
به امید نابودی قاتلان امام عزیزمان
انتهای پیام
