اسماعیل شادالویی، فعال قرآنی کشورمان، از سالهای نخستین پیروزی انقلاب اسلامی تاکنون بارها در محافل قرآنی و دیدارهای رمضانی در محضر رهبر شهید انقلاب حضور داشته است و در هماهنگی و اعزام قاریان قرآن به سفر حج تمتع همکاری دارد.
وی در گفتوگویی با ایکنا، ضمن مرور خاطراتی از این دیدارها، از نگاه تخصصی رهبر شهید به فعالیتهای قرآنی، حمایتهای مستمر و دغدغههای عمیق ایشان نسبت به جامعه قرآنی سخن گفت؛ دغدغهای که به باور وی، زیربنای ارتقای جایگاه قرائت قرآن در جمهوری اسلامی ایران بوده است.
آشنایی من با رهبر شهید به سالهای ابتدایی پیروزی انقلاب اسلامی بازمیگردد؛ زمانی که پس از ارتحال مرحوم آیتالله طالقانی، حضرت امام خمینی(ره) مسئولیت امامت نماز جمعه تهران را به آیتالله العظمی سیدعلی خامنهای سپردند. آن روزها نوجوان بودم و مانند بسیاری از جوانان این دغدغه را داشتیم که نماز جمعه پس از آیتالله طالقانی چگونه ادامه خواهد یافت.
به یاد دارم نخستین خطبههای ایشان را از رادیو شنیدم. هنوز تصویر آن لحظه در ذهنم زنده است؛ صدایی رسا، بیانی شیوا و خطابهای بسیار استوار که از همان ابتدا امید و اطمینان ویژهای در دل ما ایجاد کرد. همان زمان احساس کردیم شخصیتی برجسته و توانمند سکان نماز جمعه تهران را در دست گرفته است.
این سفر مربوط به دوران ریاست جمهوری حضرت آقا بود. همزمان با آخرین سفر رسمی ایشان به چین، ما نیز به همراه جمعی از قاریان برای اجرای برنامههای قرآنی ماه رمضان به این کشور اعزام شده بودیم و به صورت اتفاقی برنامههایمان با سفر ایشان همزمان شد.

از سمت راست؛ حسین ربیعیان. مصطفی صدرزاده. علیاصغر امینی، محمدرضا خرمیان. مرحوم مجید زکیلو. اسماعیل شادالویی. علیاکبر توپچی و عباس امام جمعه
در آن گروه، اساتیدی همچون مصطفی صدرزاده، محمدرضا خرمیان، مرحوم مجید زکیلو، منصور قصریزاده، علیاکبر توپچی، حسین ربیعیان، علیاصغر امینی، بهنام هژربرپور، عبدالوحید جعفرزاده، رسولیپور و عباس امامجمعه و تعداد دیگری از قاریان حضور داشتند و عکس یادگاری آن جمع نیز در آرشیو شورای عالی قرآن موجود است.
در سفارت جمهوری اسلامی ایران و همچنین در بازدید از مساجد و مراکز اسلامی چین، این توفیق را داشتیم که در معیت رهبر معظم انقلاب باشیم. بسیاری از دوستان علاقه داشتند با ایشان عکس یادگاری بگیرند، اما به دلیل فشردگی برنامهها این فرصت کمتر فراهم میشد.
از آنجا که در زمینه خوشنویسی نیز فعالیت داشتم، علاءالدین بروجردی، سفیر وقت ایران در چین، از من خواست شعری را که یکی از دوستان به مناسبت حضور رهبر معظم انقلاب سروده بود، با خط شکسته خوشنویسی کنم. این اثر پس از قاب شدن، در کنار هدایای رسمی به معظمله تقدیم شد.
نکتهای که هیچگاه فراموش نمیکنم، دقت و نگاه هنری رهبر معظم انقلاب بود. ایشان پیش از آنکه شعر را بخوانند، به خط نگاه کردند و فرمودند: «بهبه، چه خط زیبایی! این اثر را چه کسی نوشته است؟»
پس از معرفی بنده، با لطف و محبت فراوان اظهار لطف کردند. از فرصت استفاده کردم و عرض کردم که قاریان علاقهمند هستند، عکس یادگاری با شما داشته باشند. حضرت آقا با روی گشاده فرمودند: «کجا بایستیم؟» و همانجا عکس یادگاری ارزشمندی ثبت شد که هنوز برای همه ما خاطرهای ماندگار است.
بخش قابل توجهی از پیشرفت امروز قرائت قرآن در جمهوری اسلامی ایران، مرهون هدایتهای قائد شهید امت است. ایشان از همان دوران ریاست جمهوری، در دیدارهای رمضانی با قاریان، با دقتی کمنظیر درباره مسائل تخصصیِ قرائت سخن میگفتند.
ابتدا بر رعایت دقیق قواعد وقف و ابتدا و صحت قرائت تأکید داشتند؛ حتی درباره اختلاف قرائات نیز نکات بسیار ظریف و تخصصی را مطرح میکردند. بعدها دامنه این توصیهها گستردهتر شد و بر انتقال مفاهیم قرآن، شناخت معانی، تفسیر، شأن نزول آیات و تأثیرگذاری لحن در القای پیام قرآن تأکید ویژهای داشتند.
این نگاه نشان میداد که ایشان صرفاً ناظر بیرونی نبودند، بلکه خود اهل جلسات قرآن، تلاوت، تفسیر و آشنا با ظرایف این هنر الهی بودند.
بله، ایشان حتی نسبت به ظاهر و هویت فرهنگی قاریان نیز حساسیت داشتند. بارها تأکید میکردند که قاریان ایرانی نباید صرفاً در ظاهر از قاریان مصری تقلید کنند، بلکه باید هویت ایرانی و اسلامی خود را حفظ کنند. همچنین بر آراستگی، وقار و شأن قاری قرآن تأکید ویژهای داشتند.
از سوی دیگر، همواره توصیه میکردند که قاری تنها به صوت زیبا اکتفا نکند، بلکه ارتباط مستمر با قرآن داشته باشد و هر روز، حتی اگر شده نیمصفحه، قرآن تلاوت کند. این توصیهها در حقیقت یک سبک زندگی قرآنی را برای جامعه ترسیم میکرد.
ایشان همواره حضور قاریان در حج را یک فرصت مهم فرهنگی و تبلیغی میدانستند. به مسئولان حج تأکید میکردند که سهمیه قاریان کاهش پیدا نکند و حتی اگر امکان دارد، تعداد بیشتری از قاریان اعزام شوند تا بتوانند با تلاوت قرآن، پیام جمهوری اسلامی و فرهنگ قرآنی ایران را به مسلمانان دیگر کشورها منتقل کنند.
تا زمانی که معظمله در قید حیات بودند، هیچگاه اجازه ندادند از سهمیه قاریان کاسته شود. حتی همواره بر افزایش این ظرفیت تأکید داشتند و معتقد بودند قاریان در موسم حج، بهترین مبلغان فرهنگی جمهوری اسلامی هستند.
رهبر معظم انقلاب هیچگاه از وضعیت فعالیتهای قرآنی کشور احساس رضایت کامل نداشتند. با وجود قدردانی از تلاشها، همواره افقهای تازهای پیش روی جامعه قرآنی ترسیم میکردند و قاریان و اساتید را به حرکت در مسیرهای بالاتر دعوت میکردند.
این روحیه مطالبهگر، همراه با اشراف علمی، دلسوزی و عشق عمیق ایشان به قرآن، موجب شد جریان قرآنی کشور در دهههای اخیر مسیر رو به رشدی را طی کند؛ مسیری که امروز نیز جامعه قرآنی خود را وامدار آن هدایتها و رهنمودهای ارزشمند میداند.
انتهای پیام