نعینع: «شایستگی و تسلط» معیار پذیرش قاریان در رادیو مصر است

به گزارش ایکنا به نقل از مصری الیوم، شیخ احمد نعینع، قاری برجسته قرآن و شیخ‌القراء مصر جزئیات و سازوکار انتخاب قاریان برای رادیو مصر را تشریح و تأکید کرد که در کمیته‌های گزینش، هیچ‌گونه پارتی‌بازی یا تبعیضی صورت نمی‌گیرد؛ بلکه تنها معیار پذیرش، شایستگی و تسلط فنی است تا بدین‌وسیله جایگاه و پیشگامی تاریخی مصر در عرصه تلاوت قرآن حفظ شود.

نعینع در گفت‌وگو با «نافع التراس»، مجری برنامه «شهروند و مسئول» شبکه ماهواره‌ای «شمس» اظهار کرد که مسیر صحیح برای هر استعداد قرآنی با حفظ کامل قرآن کریم و تسلط بر قواعد تجوید آغاز می‌شود و سپس با شرکت در آزمون‌های ورودی رادیو قرآن کریم که تابع استانداردهایی بسیار سخت‌گیرانه است، ادامه می‌یابد.

وی توضیح داد که هدف کمیته آزمون، صرفاً یافتن صدایی زیبا نیست، بلکه آن‌ها به دنبال قاری‌ای هستند که از شخصیت قرآنی جامعی برخوردار باشد؛ شخصیتی که توانایی اجرای متوازن، تنفس طولانی و حفظ آرامش و تسلط در حین تلاوت زنده را داشته باشد.

نعینع بیان کرد: ما به دنبال یک قاری قدرتمند و بی‌رقیب(همچون یک بولدوزر در عرصه تلاوت) هستیم، نه صرفاً قاری‌ای که صدای خوبی دارد.

وی افزود که مراحل آزمون با ارزیابی کیفیت صدا آغاز می‌شود و در ادامه، آزمون حفظ قرآن شامل 30 سؤال (یک سؤال از هر جزء قرآن) از داوطلب پرسیده می‌شود؛ در نهایت نیز آزمون ضبط صدا برای سنجش مناسب بودن فرد برای پخش رادیویی انجام می‌گیرد.

قاری پزشک مصری تأکید کرد که این آزمون‌ها بسیار سخت‌گیرانه هستند، چرا که کمیته، داوطلبان را با معیارهای مکتب اصیل مصر در تلاوت می‌سنجد؛ مکتبی که بزرگانی همچون شیخ محمد رفعت، مصطفی اسماعیل و عبدالباسط عبدالصمد را به جهان معرفی کرده است.

وی همچنین گفت: طی چند سال اخیر، هیچ قاری جدیدی تأیید صلاحیت نشده است، زیرا متقاضیان نتوانسته‌اند به امتیاز مناسب دست یابند.

وی یادآور شد که روند پذیرش درخواست‌ها در تمام طول سال باز است و هیچ سهمیه ثابتی برای قبولی وجود ندارد؛ بلکه عامل تعیین‌کننده، شایستگی حقیقی است که به قاری صلاحیت حمل رسالت قرآن را می‌بخشد.

احمد نعینع همچنین به بیان خاطراتی از دوران کودکی خود پرداخت و توضیح داد که پدربزرگش او را در سه سالگی به مکتب‌خانه فرستاد؛ جایی که پیش از ورود به نظام آموزشی رسمی، خواندن و نوشتن را در آنجا آموخت.

وی خاطره‌ای جالب از آن دوران نقل کرد و گفت یک بار که واژه «أفواجاً» (به معنای گروه‌ها یا جمعیت‌ها) را با معصومیت خاص دوران کودکی به اشتباه «أخواجاً» تلفظ کرده بود، معلم قرآن این لغزش را به حساب تمسخر گذاشت و او را تنبیه کرد.

تعینع تأکید ورزید که چنین انضباط و قاطعیتی، بخشی از شیوه آموزشی مکتب‌خانه‌ها بود و در پرورش نسلی شاخص نقش بسزایی داشت.