الهیات جنگ در رژیم صهیونیستی، موتور محرکه توسعهطلبی و اشغالگری
مرکز پژوهشهای مجلس در گزارش جدید خود با نقد تحلیل های صرفاً نظامی و سیاسی از رفتار رژیم صهیونیستی، تأکید میکند که فهم درست از سیاستهای جنگی این رژیم، بدون واکاوی لایههای عمیق الهیاتی و هویتیِ حاکم بر جامعه آن ممکن نیست.
به گزارش ایکنا، دفتر مطالعات فرهنگ و آموزش مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی در گزارش «ریشههای الهیاتی «جنگ» در رژیم صهیونیستی» آورده که هرگونه ارزیابی از رفتار نظامی این رژیم، بدون درک محرکهای هویتی و دینیِ مؤثر بر راهبردهای آن، ناقص و گمراهکننده خواهد بود.
این پژوهش که با نقد کفایت تحلیلهای صرفاً جغرافیایی، سیاسی و امنیتی انجام شده، استدلال میکند که جامعه رژیم صهیونیستی نه یکپارچه، بلکه متشکل از چهار طیفِ سکولار، سنتی، مذهبی ـ ملیگرا و حریدی است که هرکدام برداشت متفاوتی از مفهوم و کارکرد جنگ دارند. با این حال، یافتههای کلیدی این گزارش نشان میدهد که علیرغم اینکه بدنه اصلی ارتش را طیف سکولار تشکیل میدهد، جریان صهیونیسم مذهبی (مذهبی ـ ملیگرا) با نفوذی فراتر از وزن جمعیتی خود، نقش محوری در تعیین سیاستهای جنگی و ایدئولوژی حاکم بر نیروهای نظامی ایفا میکند.
بر اساس این پژوهش، مکتب فکری خاخام کوک (پدر و پسر) پایه و اساس ایدئولوژی صهیونیسم مذهبی را شکل میدهد که بر اساس آن، جنگهای معاصر رژیم صهیونیستی دارای «قداست و مشروعیت الهی» تلقی شده و تأسیس این رژیم، «آغاز فرایند رستگاری» دانسته میشود. در این چارچوب، جنگ نه به عنوان ابزاری سیاسی، بلکه یک فریضه دینی برای تحقق وعدههای توراتی، به ویژه تصرف و تسلط کامل بر «سرزمین موعود» (از نیل تا فرات) تعریف میگردد.
یکی از مهمترین یافتههای این گزارش، تأکید بر ابعاد غیرمادی جنگ در الهیات یهود است. به طوری که عناصری همچون دعا، توبه و قرائت تورات نیز در کنار تسلیحات مادی، در تحقق پیروزی مؤثر دانسته شده و طیف حریدی، طلاب مدارس دینی را به عنوان «لشکر معنوی» و مکمل نبرد زمینی ارتش معرفی میکند.
در بخش دیگری از این پژوهش، به یکی از حساسترین گسلهای اجتماعی در سرزمینهای اشغالی اشاره شده است. شکاف عمیق میان جریان سکولار که بار اصلی جنگ و اقتصاد را بر دوش میکشد، و جریان حریدی که بر معافیت از خدمت نظامی و دریافت یارانههای دولتی اصرار دارد. این شکاف به عنوان یک آسیبپذیری راهبردی معرفی شده است که میتواند در عملیاتهای شناختی و جنگ رسانهای محور مقاومت، به ویژه در بحرانهای طولانی، مورد بهرهبرداری قرار گیرد؛ هرچند پژوهش تأکید دارد که تهدیدات خارجی، گاه به کاهش موقت این شکافها و افزایش انسجام داخلی منجر میشود.
در نهایت، این گزارش به دستگاههای مسئول در کشور توصیه میکند که از ظرفیت گسلهای اجتماعی ـ الهیاتی برای تقبیح سیاستهای رژیم صهیونیستی در افکار عمومی جهانی و جامعه داخلی آن بهرهبرداری کنند. همچنین پیشنهاد شده که دیپلماسی کشور با ایجاد روایتی متقابل، به ویژه تفکیک آیین یهودیت از الهیات جنگافروز صهیونیسم مذهبی، زمینه جلب همراهی جوامع بینالملل و حتی یهودیان خارج از فلسطین اشغالی را با نقد سیاستهای توسعه طلبانه و اشغالگرانه این رژیم فراهم آورد.
متن کامل این گزارش را اینجا بخوانید.
انتهای پیام
