مجمع پژوهشهای اسلامی الازهر با برگزاری سومین نشست از سلسله نشستهای «شبهات و پاسخها» ادعاهای مبنی بر گمشدن آیات قرآن یا اضافهشدن متون غیرمعتبر به آن را در فرآیند جمعآوری و کتابت قرآن در صدر اسلام رد کرد.
به گزارش ایکنا به نقل از مصراوی، سومین نشست از سلسله نشستهای «شبهات و پاسخها» در مجمع پژوهشهای اسلامی الازهر برگزار شد و به موضوع گردآوری قرآن و پاسخ به تصورات غلط پیرامون آن پرداخت.
این نشست با حضور سامی عبدالفتاح هلال، رئیس اسبق دانشکده قرآن طنطا و حسن یحیی، دبیرکل معاون کمیته عالی امور تبلیغ مجمع پژوهشهای اسلامی الازهر برگزار شد.
سامی عبدالفتاح هلال در سخنرانی خود در این رویداد تأکید کرد که تصورات غلط در مورد گردآوری قرآن که اغلب توسط برخی از نوشتههای غربی تبلیغ میشود، بر ادعاهای ابهام در تاریخ قرآن و تأخیر در گردآوری آن متمرکز است که این ادعاها بر واقعیتهای تاریخی قابل اعتماد، مستند نیستند.
وی توضیح داد که برخی مستشرقان ادعا میکنند که آیات تحت نظارت پیامبر(ص) نوشته نشده و گردآوری پس از رحلت ایشان انجام شده است؛ این ادعاها نقش کاتبان وحی که آیات قرآنی را هنگام نزول ثبت میکردند، نادیده میگیرد.
سامی عبدالفتاح هلال تأکید کرد که قرآن کریم هم در قلوب مؤمنان و هم به صورت مکتوب حفظ شده است و این مسئله دقت و صحت متن آن را تضمین میکند.
وی بیان کرد: گردآوری قرآن در دوران خلافت ابوبکر، پاسخی به یک نیاز فوری پس از شهادت تعدادی از قاریان قرآن بود. این قرآن براساس آنچه در طول حیات پیامبر(ص) کتابت و آنچه در قلوب صحابه حفظ شده بود، در نسخ خطی معتبر گردآوری شد؛ فرآیندی که در روایات صحیح تاریخی مورد تأکید قرار گرفته است.
سامی هلال همچنین با اشاره به نقش فرشته جبرئیل(س) در نزول قرآن بر پیامبر(ص) اظهار کرد: قرآن موجود امروز دقیقاً با نسخه نهایی و نص نازلشده در آخرین مرحله القای آیات بر پیامبر(ص) از سوی جبرئیل، مطابقت دارد.
هلال در پایان تأکید کرد که یکسانسازی کتابت قرآن در دوران خلافت عثمان بن عفان با هدف حفظ وحدت جامعه مسلمانان انجام شد و این نسخهها از روی صفحات اصلی که نزد حفصه، از زنان پیامبر(ص) بود، رونویسی شدند.
حسن یحیی نیز به نوبه خود تأکید کرد که روایات معتبر در مورد جمعآوری قرآن، سطح بالایی از دقت و توجه را نشان میدهند و صحابه صرفاً به حافظه تکیه نمیکردند؛ بلکه متون مکتوب را با آنچه در قلوب مردم حفظ شده بود، تطبیق میدادند.
وی توضیح داد که جمعآوری قرآن در دوران عثمان برای حفظ وحدت مسلمانان و جلوگیری از اختلاف در قرائت انجام شد و بیان کرد که این اقدام به یکسانسازی نسخههای مکتوب قرآن کمک کرد و برای رفع نقص در خود متن قرآن انجام نشد.
حسن یحیی در سخنان پایانی خود تأکید کرد که ادعاهای مربوط به از بین رفتن بخشی از قرآن، فاقد مدرک است. تاریخچه قرآن، نظام جامعی از حفظ و رونویسی را آشکار میکند و بر لزوم مراجعه به منابع معتبر برای تمایز بین حقایق ثابت شده و تصورات غلط تأکید میکند.
انتهای پیام