هنرمند معلول الجزایری: آرزویم خوشنویسی قرآن است
فاطنه شلالی، هنرمند دارای معلولیت و خوشنویس الجزایری چالش‌های زیادی را در مسیر هنری‌اش پشت سر گذاشته و آرزوی بزرگش کتابت و خوشنویسی قرآن است.
به گزارش ایکنا، فاطنه شلالی، خوشنویس الجزایری که با نام «نانا» شناخته می‌شود، با پیونددادن زیبایی خط عربی به ژرفای تجربه بشری، خوشنویسی عربی را به عرصه‌ای برای ابراز روح و اراده خود بدل کرده است.
او استعدادش را به رسالتی هنری و آموزشی تبدیل کرده که آن را با دیگران به اشتراک می‌گذارد. نانا، که هنرمند تجسمی و خوشنویس است، فردی دارای معلولیت بوده و دارای کارت هنرمندی حرفه‌ای است.
او همچنین دانش‌آموخته رشته حقوق و دارای دو مدرک کارشناسی ارشد یکی در حوزه «قراردادها و مسئولیت‌ها» و دیگری در زمینه «حکمرانی و مبارزه با فساد» است.
مسیر او در دنیای خوشنویسی عربی از سال ۲۰۱۶، در دوران دبیرستان آغاز شد. از آن زمان تاکنون، او با عبور از چالش‌های گوناگون، راه خود را در جهان حروف گشوده و با پشت سر گذاشتن سختی‌ها، در پی تحقق آرمان بزرگ کتابت و خوشنویسی قرآن است.
پایگاه خبری «eldjanoubelkabir» الجزایر با این هنرمند گفت‌و‌کو کرده است و وی در این گفتوگو از آغاز فعالیت‌های هنری‌اش، چالش‌های مهمی که با آن‌ها روبرو بوده، وضعیت کنونی هنرمندان دارای معلولیت و آرزوهایش برای آینده سخن می‌گوید. مشروح گفتوگو در ادامه می‌آید:
ـ برای شروع، بفرمایید فاطنه شلالی معروف به «نانا» کیست و سفر شما در دنیای خوشنویسی عربی چگونه آغاز شد؟
من فاطنه شلالی هستم، متولد ۳۱ ژانویه ۱۹۹۹. من هنرمند تجسمی، خوشنویس و فردی دارای معلولیت هستم و کارت رسمی هنرمندی دارم. از نظر تحصیلی، دانش‌آموخته حقوق هستم و دو مدرک کارشناسی ارشد دارم؛ یکی در رشته «قراردادها و مسئولیت‌ها» و دیگری در رشته «حکمرانی و مبارزه با فساد». علاقه‌ام به خوشنویسی عربی در سال ۲۰۱۶، در دوران دبیرستان شکل گرفت؛ زمانی که استاد «عمرانی بلخیر» استعداد مرا کشف کرد. بعدها نزد خوشنویسی به نام «برارات محمد» که خداوند حفظش کند، آموزش دیدم و از طریق تعامل با خوشنویسان دیگر، بینش‌ها و تجربیاتی کسب کردم که به شکل‌گیری مسیر هنری‌ام کمک شایانی کرد.
ـ آیا خوشنویسی عربی را براساس باوری از پیش تعیین‌شده انتخاب کردید، یا استعدادتان شما را به سمت این حوزه سوق داد؟
در حقیقت من خوشنویسی عربی را انتخاب نکردم و هرگز تصور نمی‌کردم که روزی وارد این عرصه شوم. با این حال، خواست خداوند بر این بود که این استعداد را به من عطا کند و به لطف او، اکنون هم می‌توانم بیاموزم و هم به دیگران آموزش دهم.
ـ شما به کدام خط‌ها می‌پردازید و کدام‌یک از آن‌ها بیشترین همسویی را با آرمان‌های شما دارد؟
در حال حاضر به خط «نسخ» می‌پردازم، همان خطی که برای کتابت قرآن کریم به کار می‌رود و آرزویم این است که روزی قرآن را کتابت کنم. همچنین خط‌های «ثلث» و «رقعه»(آمیخته‌ای از خط نسخ و دیوانی) را تمرین می‌کنم و آثاری در سبک «حروفیه» خلق می‌کنم که زیبایی‌شناسیِ اصیلِ خوشنویسی عربی را برجسته می‌سازند.
ـ در آغاز مسیر هنری‌تان با چه چالش‌های مهمی روبرو بودید؟
یکی از بزرگ‌ترین چالش‌هایی که در ابتدای راه با آن مواجه شدم، عدم حمایت کافی از سوی خانواده‌ام بود؛ با اینکه آن‌ها در واقع عامل اصلی موفقیت من هستند. با این وجود، توانستم از این مرحله عبور کنم و به مسیر خود ادامه دهم.
ـ کدام هنرمندان بر آثار شما تأثیر گذاشته‌اند؟
خوشنویس «طیب العیدی» که خداوند رحمتش کند، بیشترین نقش را در رشد و پیشرفت من داشت؛ او حمایت مادی و معنوی از من به عمل آورد. من همچنین به آثار او به‌ویژه قطعات «حروفیه»اش که به خط «مغربی» اجرا شده‌اند، علاقه بسیاری داشتم؛ این آثار تأثیری ماندگار بر شیوه هنری من بر جای گذاشتند
ـ رابطه خود را با خوشنویسی عربی چگونه توصیف می‌کنید و این هنر چه چیزی به زندگی‌تان افزوده است؟
رابطه من با هنر و خوشنویسی عربی، همچون رابطه میان «روح» و «خط»(حرف) آن است. خوشنویسی صرفاً مجموعه‌ای از اشکال هندسی یا قواعد خشک نیست؛ بلکه نبض زندگی است؛ فضایی رها برای بیان آنچه کلمات معمولی قادر به بیانش نیستند. خوشنویسی عربی و به‌ویژه اشتیاقم به خط‌های «نسخ» و «ثلث» به من آرامش درونی بخشیده و توانایی منحصر‌به‌فردی برای ایجاد تعادل میان صلابت و لطافت عطا کرده است. از طریق این هنر، هر حرف به بازتابی از روح و اراده من بدل می‌شود و همچون چالشی در برابر محدودیت‌های جسمانی عمل می‌کند.
ـ آیا نگاه جامعه به مقوله «معلولیت»، هرگز مانعی در مسیر شما ایجاد کرده است؟
اگرچه ممکن است برخی افراد در جامعه دیدگاه‌هایی کلیشه‌ای یا کوته‌فکرانه داشته باشند، اما من هرگز اجازه نداده‌ام که این موضوع به مانعی واقعی تبدیل شود. برعکس، من از چنین نگرش‌هایی و همچنین چالش‌هایی که با آن‌ها روبرو شده‌ام به عنوان سوختی برای انگیزه‌گرفتن استفاده کرده‌ام تا ثابت کنم که اراده حقیقی از درون سرچشمه می‌گیرد و هنر زبانی جهانی است که فراتر از هر قالب یا ناتوانی جسمانی قرار دارد.
ـ پس از شرکت شما در رویدادهای هنری گوناگون، خانواده و اطرافیانتان چه نگاهی به استعداد شما پیدا کردند؟
در ابتدا، حمایت کاملی از سوی خانواده یا اطرافیانم دریافت نمی‌کردم. اما پس از آنکه شروع به شرکت در رویدادهای هنری در ایالت‌های مختلف کردم و موفقیت‌هایم را نشان دادم، افراد کم‌کم به استعداد من علاقه‌ای واقعی پیدا کردند. این امر تأثیری فوق‌العاده بر من داشت؛ اعتماد به نفسم را افزایش داد و مهارت‌هایم را صیقل بخشید. تشویق‌های مداوم آن‌ها به منبعی حیاتی برای حمایت تبدیل شده است که مرا به ادامه مسیر و توسعه روزافزون هنرم ترغیب می‌کند.
ـ به نظر شما، آیا به استعدادهای افراد دارای معلولیت توجه کافی می‌شود؟
متأسفانه، استعدادهای افراد دارای معلولیت همچنان نیازمند توجه واقعی هستند، توجهی که فراتر از محدودیت‌ها و بروکراسی اداری باشد؛ چرا که اغلب تنها مورد توجهی مقطعی یا محدود قرار می‌گیرند. ما به فرصت‌های واقعی و پایدار نیاز داریم، نه صرفاً اقداماتی گذرا؛ زیرا خلاقیت، معلولیت را نمی‌شناسد، بلکه تنها شایستگی و تلاش حقیقی را می‌بیند.
ـ از نهادها و انجمن‌های فرهنگی چه انتظاری برای حمایت از هنرمندان دارای معلولیت دارید؟
انتظار دارم که درهای خود را به روی آنان کاملاً بگشایند، بسترهای واقعی برای نمایش آثار فراهم کنند و از ابتکارات فردی هنرمندان دارای معلولیت، از طریق سازوکارهای منعطف و تشویق‌کننده‌ای که متناسب با سطح مشارکت‌های هنری و فرهنگی آنان باشد، حمایت کنند
ـ کدام‌یک از نقاط عطف مسیرتان برایتان ارزشمندتر است؟ و آیا به آموزش خوشنویسی عربی نیز می‌پردازید؟
من در فعالیت‌های هنری گوناگونی مشارکت داشته‌ام و برای تک‌تک آثار خوشنویسی یا نقاشی‌ام که از طریق آن‌ها اعماق روحم را ابراز کرده‌ام، ارزش بسیاری قائلم. همچنین به راه‌اندازی و طراحی طرح‌های آموزشی مانند برنامه «بهبود دست‌خط روزمره» افتخار می‌کنم؛ چرا که آن را ثمره تلاش‌هایم برای ارتقای مهارت هنرجویانم می‌دانم.
ـ آرمان‌های اصلی و پروژه‌های آینده شما چیست؟
پیش از هر چیز، آرزو دارم به لطف خداوند قرآن کریم را کتابت کنم. در نگاهی به آینده، قصد دارم دامنه فعالیت‌های هنری و آموزشی خود را گسترش دهم، منابع آموزشی و آثار هنری ویژه‌ی تدوین و آموزش خوشنویسی عربی خلق و نمایشگاهی انفرادی برگزار کنم؛ نمایشگاهی که پلی باشد میان میراث غنی خط عربی و عمق تجربه شخصی من در مسیر غلبه بر چالش‌ها و پرورش خلاقیت.
ـ آیا به فکر انتقال تجربیات خود به نسل آینده هستید؟
قطعاً؛ این تنها یک فکر نیست، بلکه واقعیتی است که با برگزاری کارگاه‌ها و دوره‌های خوشنویسی برای کودکان و بزرگسالان آن را محقق می‌سازم؛ آموزش می‌دهم و به دیگران کمک می‌کنم تا مهارت‌های خود را ارتقا دهند. من این کار را به مثابه سپردن یک امانت هنری به نسل بعد می‌دانم، چرا که خط عربی میراثی زنده است که باید در رگ‌های جوانان ما جاری باشد.
ـ پیام شما برای جوانان بااستعدادی که از آشکارکردن توانایی‌های خود هراس دارند و همچنین برای افراد دارای معلولیتی که برای تحقق رؤیاهایشان تلاش می‌کنند، چیست؟
پیام من به هر جوان چه دختر و چه پسر که استعدادی دارد اما از قرارگرفتن در کانون توجه می‌ترسد، این است که منتظر لحظه‌ای بی‌نقص نمانید. همین حالا آغاز کنید؛ درست از همان‌جایی که هستید و با هر امکاناتی که در اختیار دارید. استعداد همچون گیاهی است که به پرورش و شجاعتِ رویارویی با ترس نیاز دارد. انسان از طریق آزمون و خطا، راه رسیدن به بلوغ حقیقی و خلاقیت را می‌یابد.
خطاب به تمام افراد دارای معلولیتی که برای تحقق رؤیای خود می‌کوشند، می‌گویم: معلولیت شما تنها جزئی کوچک در داستانی بزرگ است که خودتان با اراده و توان خویش آن را می‌نویسید. دشواری‌ها وجود دارند تا نسخه‌ای قوی‌تر و استثنایی‌تر از شما بسازند؛ به خودتان ایمان داشته باشید و بگذارید نیروی اراده‌تان همچون قلمی عمل کند که زیباترین سرنوشت‌ها را رقم می‌زند.
انتهای پیام
