گروه انديشه: سالها پيش در چنين روزی بانويی پا به دنيا گذاشت كه مصداق «اكمل و اتم» صفات الهی شود و درباره مقام والايش گفته شد: ان الله يضَبُ يغضبِك و يرضی لرضاك؛ بهدرستی كه خداوند به سبب غضب تو، غضب میكند و برای رضای تو، راضی میشود.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه هرمزگان، پيامبر اكرم(ص) و همسرش خديجه(س) دختر خويلد اين دو يار مهربان كه قلبهايشان از مهر و عطوفت خداوندی سرشار است، در سال دوم بعثت منتظرند پاكترين انسان روی زمين را به جهانيان هديه كنند تا نورش دنيا را منور كند.
و اكنون خداوند به وجود حضرت فاطمه(س) در معراج به پيامبرش بشارت داده است، محمد(ص) چهل روز را در خانه فاطمه بنت اسد روزه گرفته است آری روزی كه محمد ميوهای از بهشت میخورد و آن ميوه چهل روز بعد از برگشت به زمين به فرشتهای از جنس انسان تبديل میشود كه فرشتهها در آُسمان مقدمش را به يكديگر تهنيت میگويند ...
خداوند محمد(ص) را بشارت به دختر بودن جنين و ادامه نسل بابركت پيامبر(ص) توسط آن جنين خبر میدهد و پيامبر(ص) اين بشارت خداوند را به همسرش خديجه(س) اين چنين بيان میكند: جبرييل به من خبر داد كه آن جنين دختر است و نسلی پاك و مطهر دارد و خداوند متعال نسل مرا از ذريه او قرار خواهد داد و از نسل او امامانی خواهند آمد كه پس از من و بعد از اتمام وحی خليفههای الهی بر روی زمين خواهند بود. (بحارالانوار ،جلد 16، ص80)
آن فرشته در شكم با مادر حرف میزند به مادر آرامش میدهد و او را به صبر و شكيبايی دعوت میكند و حالا بيستم جمادیالثانی شده آن دو يار وفادار منتظر آن فرشته بهشتی خود هستند ...
چهار زن هنگام تولد ريحانه پيامبر حاضر شدند
خديجه(س) ترسيده است چهار زن بر بالين او حاضر شدهاند آنها كه هستند؟ به نظر میرسد برای مأموريتی مهم به خانه محمد(ص) پاگذاشتهاند ...
يكی از آنان گفت: ای خديجه! ناراحت نباش چراكه ما را پروردگارت بهسوی تو فرستاده است، ما خواهران تو هستيم، من ساره هستم و ايشان آسيه دختر رفيق تو در بهشت، اين مريم دختر عمران و ايشان صفورا دختر شعيب است آری اين چهار زن برتر جهان برای كمك به خديجه و تهنيت به اين زن پاكدامن رسول خدا(ص) برای چنين امر مهمی از سوی حضرت حق مأمور شدند.
مكه منور میشود از خبر آن فرشته پاك انسانيت و دنيا منور شده است از نور حوری بهشتی و خداوند نامش را فاطمه میگذارد و اين هديه عصاره بهشتی را به محمد(ص) تبريك میگويد ...
پس هنگامی كه حضرت فاطمه(س) پا به عرصه زمين نهاد نوری عظيم از ايشان بلند شد تا اينكه اين نور به تمام خانههای مكه داخل شد و در شرق و غرب زمين جايی از اين نور خالی نماند. اين همان مثل نور «كمشكاﺓ» و «نور الله» است.(بحار الانوار ج 16 .ص 80 - آيات 35 و 32 سوره های نور و توبه).
پيش از تولد حضرت فاطمه(س) خداوند در معراج بشارت تولد ايشان را به نبی خاتم(ص) داده و فرموده بود: «يا محمد! ان الله تعالی يبشرك بفاطمه من خديجه بنت خويلد ...» ای پيامبر خداوند ولادت فاطمه را از خديجه دختر خويلد به تو بشارت میدهد.
و امام خمينی(ره)؛ چه زيبا در وصف و تكريم خير النساء میسرايد:
ای ازليت به تربت تو مخمر وی ابديت به طلعت تو مقدر
آيت رحمت زجلوخ تو هويدا رايت قدرت در آستين تو مضمر
ابن عباس مىگويد: پيغمبر اكرم(ص) زياد فاطمه(س) را مىبوسيد، روزى عايشه عرض كرد شما زياد فاطمه را مىبوسيد رسول خدا (ص) فرمود: (اين دليلى دارد) در شب معراج هنگامى كه جبرئيل مرا وارد بهشت كرد، از تمام ميوههاى بهشتى به من داد، و از عصاره آنها نطفه فاطمه در رحم خديجه منعقد شد.
هنگامى كه مشتاق آن ميوههاى بهشتى مىشوم، فاطمه را مىبوسم و از بوى او بوى تمام ميوهها را كه در آن شب خوردم استشمام مىكنم. نقل شده كه پيامبر(س) فرمود: جبرئيل سيبى از بهشت براى من آورد و خوردم و نطفه فاطمه از آن منعقد شد.
حضرت فاطمه(س)، عصاره بهشت و آخرين دختر پيامبر اكرم(ص) و محبوبترين آنان نزد ايشان در سال 20 جمادیالثانی ديده به جهان گشود.
به هرحال يك بانوى بهشتى كه داراى خلق و خوى بهشتى است، بايد نطفه او را عصاره ميوههاى بهشتى تشكيل دهد و اين امتيازى است كه اين بانو بر همه زنان جهان دارد. او يك زن بهشتى بود، خلق و خويش بهشتى، قلب و جانش بهشتى، رنگ و رويش بهشتى، گفتار و سخنانش بهشتى، خلاصه سر تا پا بهشتی بود.
فاطمه آن دختری خردسال، اما با معرفت كه توانست نقش مادری فداكار و عاقل و مدبر را ايفا كند و خلأ وجودی مادر را برای شخصيتی چون پدر پر كند، وقتی اوج كمالات انسانی در شخصيت بیبديل وی متبلور شد، پيامبر اسلام(ص) شخصيت او را مصداق اكمل و اتم صفات الهی دانست و درباره مقام والايش فرمود: ان الله يضَبُ يغضبِك و يرضی لرضاك؛ به درستی كه خداوند به سبب غضب تو، غضب می كند و برای رضای تو، راضی می شود.
فاطمه جان! پا به اين دنيای پر از نامردیها گذاشتی تا بفهمانی كه نماز، براى پاك شدن از تكبر است، زكات بـراى پـاك كـردن جان و افزونى رزق، امامت اهل بيت(ع) بـراى در امان ماندن از تفرقه، نيكى كردن به پدر و مادر سپر نگهدارى از خشم، ترك سـرقت بـراى الزام به پـاکدامنى.
از خدا آن گـونه كه شايسته است بترسيد و نميريد؛ مگر آن كه مسلمان باشيد، و خدا را در آنچه به آن امر كرده و آنچه از آن بازتان داشته است، اطاعت كنيد؛ چراكه از بندگانـش، فقط آگاهان، از خدا مىترسند. ( سـوره فاطر آيه 28 )
فاطمه جان! ريحانه نبی(ص) تو همان دختر خردسالی بودی كه با رحلت مادر بزرگوارت انيس و مونس پدر شدی و اين نقش را بهگونهای شايسته ايفا كردی تا جايی كه لقب «ام ابيها» را دريافت كردی.
فاطمه جان عصاره بهشت! رفتار تو با پدر بهگونهای حكيمانه و فداكارانه بود كه پدر تو را «مادر پدر» ناميد و تو آن حلقه اتصال نبوت و امامت شدی كه پدر در تكريم مقام و شان تو گفت: فاطمه پاره تن من است. كسی كه او را بيازارد، مرا آزار داده و همه ديدند و شنيدند پس بايد بيش از پيش در تكريم دخترش میكوشيدند و سفارش آن خاتم پيامبران را عملی میساختند؛ اما ...
فاطمه؛حلقه اتصال نبوت و امامت
حضرت فاطمه(س) از نسل انسانی است كه خداوند درباره او فرموده است: «خلقت الاشياء لاجلك و خلقتك لاجلی» همه چيزها را برای تو، و تو را برای خودم آفريدم . به درستی كه در اين سخن نورانی حضرت حق عظمت وجودی پيامبر اكرم(ص) به تصوير كشيده شده است هرچند عقل ما در درك آن عاجر است.
و حالا زمان ازدواج فاطمه رسيده است اين دختر 9 ساله كه دختر رسول خدا(ص) به مرحله و در جهای از عصمت و كمال انسانيت رسيده است كه كفو او نيز بايد صاحب عصمت باشد و مرد غير معصوم را بر زن صاحب عصمت راهی نيست.
از جابربن عبدالله انصاری روايت شده است: هنگامی كه پيامبر(ص) حضرت فاطمه(س) را به ازدواج اميرالمؤمنين(ع) درآورد گروهی از قريش نزد وی آمدند و گفتند: شما او را با مهر ناجيزی به ازدواج علی درآوريد پيامبر فرمودند: من او را به ازدواج علی درنياوردم بلكه خداوند آن ازدواج را منعقد كرد و خداوند به سدره المنتهی دستور داد تا آنچه كه دارد بر فاطمه نثار كند پس آن در و جواهر و مرجان خود را نثار نمود.
گلواژه باغ آفرينش زهراست در خلقت گل مظهر بينش زهراست
می خواست علی كه برگزيند همسر حق گفت كه بهترين گزينش زهراست
ريحانه رسول خدا عروس مردی میشود كه تولدش در پاكترين مكان روی زمين صورت گرفت، فاطمه به عقد مردی درمیآيد كه همراه پدرش بوده و در خانه رسول خدا(ص) رشد يافته است او حيدر كرار است كه به پاكی، صداقت، دلاوری، دينداری و عدالتطلبی شهرت داشت او مرتضی علی است كه صدق گفتارش زبانزد خاص و عام و فخر زمين و زمان بوده است.
پيك مخصوص تولد حسن(ع) و حسين(ع) را در اثر ازدواج آن دو محب خدا به پيامبرش نويد میدهد: از آن ازدواج دو سرور جوانان اهل بهشت متولد خواهند شد كه به وسيله آن دو مولود اهل بهشت تزئين میشوند.
صديقه كبرا آرامش روح پيامبر و حملكننده بلاهای دنيا و نامردیهای نامردان، در خطبه مفاخره خود با همسرش اميرمؤمنان علی(ع) خود را اينگونه معرفی میكند: من ميوه قلب پيامير(ص) و عضوی از اعضای او و شاخهای از شاخههای آن هستم من دختر سدرةالمنتهی هستم من درختی هستم كه ميوههايش خارج میشود منظورم حسن(ع) و حسين(ع) است.
ای مادر پاكدامن! تو مصداق بارز عفاف و حجابی كه به منزله صدفی برای گوهر وجودی زنان است كه به او مصونيت میبخشد.
فاطمه جان! سيره تو و دخترت زينب(س) در پوشش و حجاب حجتی است بر همه زنان و دختران بهويژه آنان كه خود را پيروی شما میدانند.
زهرا جان! تو آن گوهر نجابتی كه زمانی كه پيامبر اكرم(ص) همراه بـا مرد نابينایى به خانه تو آمد، بلافاصله خود را كاملاً پوشاندی و رسول خدا(ص) فرمود: چرا خود را پوشاندى با ایـنكه او تـو را نمىبيند؟ فرمـودی: اى پيامبر خدا اگر او مرا نمىبيند، مـن كه او را مىبينم و او بوى مرا حس مىكند و پيامبر در اين چنين در مقام نجابت تو گفت: گواهى مىدهم كه تو پاره دل منى.
و كلام پايانی بيت شعری است از عليرضا قزوه در وصف بانوی دو عالم حضرت فاطمه زهرا(س):
نام تو با علی و محمد قرينه است هرجا كه عطر نام تو باشد، مدينه است
دريا علی است گوهر يك دانه اش تويی در موج حادثات حسين ات، سفيه است
يادداشت از فرنگيس حمزه يی