کد خبر: 1225754
تاریخ انتشار : ۲۱ ارديبهشت ۱۳۹۲ - ۰۹:۰۱
باقری

مذاكرات هسته‌ای بايد در جهت تأمين منافع ملی باشد

معاون سياست ‌خارجه و امور بين‌الملل دبير شورای عالی امنيت ملی گفت مذاكره در زمینه هسته‌ای هدف نيست بلكه وسيله‌ای برای تأمين منافع ملی است.


گروه سیاسی: معاون سياست ‌خارجه و امور بين‌الملل دبير شورای عالی امنيت ملی گفت: مذاكره در زمینه هسته‌ای هدف نيست بلكه وسيله‌ای برای تأمين منافع ملی است.


به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، علی باقری، معاون سياست ‌خارجه و امور بين‌الملل دبير شورای عالی امنيت ملی در همايش سراسری «هم‌انديشی استادان و نخبگان دانشگاهی كشور» كه روز گذشته، 20 ارديبهشت در مشهد مقدس برگزار شد، با بيان اين مطلب كه ما باید در مذاكرات به دنبال تأمين منافع ملی كشور باشيم، تصريح كرد: بايد در موضوع هسته‌ای نگاه موشكافانه‌ای داشته باشيم، روندی كه در اين دوره پيگيری شد بر اساس منويات مقام معظم رهبری بود و البته سعی شد بدون هيچ گرايش و نگاه جناحی، سياسی حركت باشد تا به خطا نرويم. براساس واقعيت‌هايی كه وجود داشته است انرژی هسته‌ای هزينه‌ها و دستاوردهايی را برای كشور داشته كه بايد آنها را ارزيابی كرد.


باقری با بيان اين كه از سال 81 تا الان ايران نشست‌های به عنوان مذاكره برای حل اين مسئله با كشورهای اروپای و غرب انجام داده است، بيان كرد: اما مسئله مطرح است كه آيا طرف مقابل به تعهداتی كه وعده داده بود عمل كرده يا نقض كرده و اينكه آيا در اين مذاكرات منافع ملی ما تأمين شده يا نه.


وی افزود: در موضوع هسته‌ای يك دوره با سه كشور اروپايی مذاكره شد و يك دوره با 1+5؛ در دوره مذاكره با سه كشور اروپايی(انگليس، فرانسه، آلمان) مسئوليت گفت‌و‌گو‌ها با دبير وقت شورای عالی امنيت ملی بود و بعضا هم در دولت نهم اين روند ادامه داشت و سپس با آغاز دولت دهم با گروه 1+5 وارد مذاكره شد.


معاون سياست‌خارجه و امور بين‌الملل دبير شورای عالی امنيت ملی با بيان اين كه از زمان مطرح شدن مسئله هسته ای، ايران حسن نيت خودش را برای حل اين مسئله نشان داد؛، خاطر نشان كرد: در اين زمينه ايران حتی تعليق را پذيرفت اما سه كشور اروپايی مذاكره كننده با ايران در تمام آن دورانی كه مذاكره را برعهده داشتند، چندين قطعنامه عيله ايران تصويب كردند.


وی با اشاره به كتاب مسئول سابق مذاكره كننده مسائل هسته‌ای كشور كه در آن دو هدف برای توافق نامه سعد آباد ذكر شده است، عنوان كرد: اين دو هدف يكی اين كه ابعاد تعليق ها محدود به يك مورد شود و اجازه ورود قطعنامه به شورای امنيت داده نشود كه به هيچ كدوم از اين موارد دست پيدا نكرديم.


معاون سياست‌خارجه و امور بين‌الملل دبير شورای عالی امنيت ملی با بيان اينكه در واقع موضوع هسته‌ای ايران در سال 81 كليد خورد و ديدارهای مختلفی در تهران و وين اتفاق افتاد، يادآور شد: در 15 مرداد‌ ماه سال 82 وزير امور خارجه انگليس به ايران نامه‌ای مبنی بر تعليق انرژی هسته‌ای ايران می‌نويسد؛ در همين راستا رئيس‌جمهور وقت ديداری با البرادعی داشت و گفت پروتكل الحاقی را حاضريم بپذيريم؛ در 3 شهريور 82 ايران رسما آمادگی خود را برای مذاكره با آژانس در اين رابطه اعلام كرد، ولی اين در حالی است كه بعد از اين تحول، سه كشور اروپايی خودشان قطعنامه‌ای را در شورای حكام عليه ايران به تصويب رساندند.


باقری با بيان اين كه امروز هيچ كشوری ابزار، امكان و مديريت حمله به ايران را دارا نیست؛ خاطرنشان كرد: اسرائيلی ها سعی كردند در 33 روز لبنان را به آشوب بكشند اما با مديريت ايران در منطقه باعث شد كه اين مدت بيش از 8 روز دوام نداشته باشد.


وی اظهار كرد: امروزه برخی‌ها می‌گويند كه در آن زمان سياست خارجه ايران از وضعيت خوبی برخوردار بود، در حالی كه ما شاهد تصويب قطعنامه‌ها عليه ايران بوديم.


معاون سياست خارجه و امور بين‌الملل دبير شورای عالی امنيت ملی تصريح كرد: طی نظرسنجی‌ای كه آمريكايی‌ها نسبت به موضوع هسته‌ای داشتند، 70 درصد مردم ايران موافق استمرار مذاكرات حتی در صورت تشديد تحريم‌ها هستند.


وی در رابطه با نقش رهبری در موضوع هسته‌ای چه بوده است عنوان كرد: اخيرا مسئولان گذشته بيان می‌كنند كه تعليق با اجازه كتبی رهبری بوده است، كه طبق صحبت ها و گفته‌های اين افراد خلاف اين موضوع است.


معاون سياست‌خارجه و امور بين‌الملل دبير شورای عالی امنيت ملی گفت: اين موضوع را می‌توان در كتاب خود مسئول سابق تيم مذاكره‌كننده هسته‌ای ديد كه در شش جا دراين كتاب خودش به اين موضوع كه در جريان گفت‌وگوهای هسته‌ای خلاف نظر رهبری هم عمل شده است اذعان شده كه البته اين ادعای ايشان است.


باقری درباره برخی از كانديداها كه شعار خودشان را مذاكره با آمريكا عنوان كرده اند، اظهار کرد: آنهايی كه امروز می‌گويند بايد برگرديم به گذشته، تجديد‌نظر كنند چرا كه نتيجه گذشته اين بوده كه هر چه را داشتيم داديم ولی چيزی به دست نياورديم.

captcha