«تأثير انفاق بر كاهش فقر اقتصادی در نهجالبلاغه» بررسی شد
مقاله «بررسی تأثيرانفاق بر كاهش فقر اقتصادی در نهجالبلاغه» در كتاب دومين همايش ملی «نهجالبلاغه و علوم انسانی» در همدان منتشر شده است.
گروه انديشه: مقاله «بررسی تأثيرانفاق بر كاهش فقر اقتصادی در نهجالبلاغه» در كتاب دومين همايش ملی «نهجالبلاغه و علوم انسانی» در همدان منتشر شده است.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه همدان، مقاله «بررسی تأثيرانفاق بر كاهش فقر اقتصادی در نهجالبلاغه» به قلم سهراب مروتی، استاديار دانشگاه ايلام و سهيلا همتی مامو، دانشجوی كارشناسی ارشد در رشته الهيات علوم قرآن و حديث در همدان منتشر شد.
در اين مقاله آمده است: انسان موجودی نيازمند اما در تلاش و تكاپو برای دستيابی به بینيازی است، لذا به طور ذاتی و جبلی از نيازمندی بيزار و از پديد آمدن آن در جامعه بيمناك است، فقر ضد غنی و آن اندازهای كه برای عيالش كافی نباشد، و حالش بهتر از مسكين است، چرا كه برای فقير چيزی هست كه بخورد ولی برای مسكين نيست و فقير در نزد عرب به معنی محتاج است و انفاق به گذشت از اموال و اشيای افزون بر نياز تعلق میگيرد.
ديدگاه اسلام نسبت به ثروت و مال اينگونه است كه ثروت را مطرود و به عنوان يك امر پليد و دورانداختنی نمیشناسد، در حالی كه چيزی كه پليد و مطرود و دورانداختنی باشد، ديگر آن مكتب نمیتواند مقرراتی برای آن امر، وضع كند و همه هم و غم آن مكتب در نفی آن خواهد بود.
نويسنده در ادامه با اشاره به انفاق عنوان میكند: ماده انفاق 72 مرتبه در قرآن در سورههای گوناگون بصورتهای مختلف واردشده و اين حاكی از آن است كه قرآن عنايت خاصی نسبت به اين موضوع دارد و از افراد پردرآمدخواسته كه برای رفاه مردم، يك قسمت اموال خود را انفاق كنند و میفرمايد: انفاق كنيد از روزیهای پاكيزهای كه بدست آورديد.
نگارنده در ادامه بيان میكند: انقاق آثار اقتصادی اجتماعی ارزشمندی دارد و باعث به وجود آمدن توازن اجتماعی میشود، اختلاف طبقاتی جامعه را از بين برده و بالاخره عاملی برای كنترل ثروت اغنياء و راهی برای تأمين زندگی نيازمندان است؛ به وسيله انفاق سهم افراد در توزيع ثروت تعديل میشود و جامعه از يك توازن و تعامل نسبی سود میبرد، آثار رفاهی انفاق در جامعه میتوان به توزيع مجدد ثروت و تعديل آن، هماهنگی بين كارآيی بهتر و عدالت اجتماعی، حفظ جايگاه تكوينی مال، راه دست يافتن به تكامل اجتماعی، ادای حقوق ديگران و نابودی تكاثر و فزون خواهی در جامعه است.
اين مقاله میافزايد: اسلام با تأكيد بر اهميت رفع نياز فقرا بر بذل و بخشش برای تحكيم مبانی الفت و مهربانی بين مردم تأكيد دارد و امام صادق(ع) در اين رابطه میفرمايند: فقيران در اموال اغنياء شريك هستند؛ آنها را شريك اموال خويش گردانيد.
يادآور میشود، اين مقاله در كتاب دومين همايش ملی «نهجالبلاغه و علوم انسانی» در همدان منتشر شده است.
