گروه سياسی: عضو مجلس خبرگان رهبری با اشاره به تأثير متملقها بر رفتار و عملكرد مسئولان گفت: وقتی متملقها توانستند جايگاهی نزد مسئولان پيدا كنند، زمينه برای حضور ديگر متملقان فراهم میشود و نهايتاً منتقدان، دشمنان و حسودان مسئولان پنداشته میشوند.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، آيتالله حائری شيرازی، عضو مجلس خبرگان رهبری سهشنبه، 31 ارديبهشت ماه در همايش اخلاق انتخاباتی و حماسه سياسی كه از سوی سازمان اوقاف و امور خيريه برگزار شد، با اشاره به ضرورت توجه به عزت ظاهری و ذلت باطنی افراد برای انتخاب آنها اظهار كرد: مهمترين مسئلهای كه لازم است در انتخاب رئيسجمهور توجه شود، ذلت باطنی و عزت ظاهری فرد است، چرا كه رئيسجمهور بار سنگينی بر دوش خود خواهد داشت و اگر اين مسئوليت بر شالوده مطمئنی گذاشته نشود، در طول زمان آسيب خواهد ديد.
وی خاطرنشان كرد: رئيسجمهور بر تمام وزرای خود حكومت دارد و بعد از مقام معظم رهبری، بالاترين مقام در قانون اساسی است و اگر اين عزت ظاهريش كمتر از ذلت باطنيش باشد، اين تفاضل در درونش به فاصلهای تبديل میشود و زمينه خودبينی و خودپسندی در وجودش شكل میگيرد.
آيتالله حائری شيرازی افزود: همين كافی است كه متملقها فرصت را غنيمت بشمارند و با تعريف و تمجيدهای فراوان خود را به او نزديك كنند؛ وقتی اين متملق توانست جايگاهی پيدا كند و با تملقهای خود بر مقدار خودبينی آن فرد بيافزايد، زمينه برای حضور ديگر متملقان فراهم میشود؛ نهايتا اين فرد آنها را دوستان خود میبيند و منتقدان را دشمنان و حسودان جايگاه خود میپندارد.
وی گفت: انسان دوستهای خارجی خود را با انتخاب و مشورت دوستان داخلی خود انتخاب میكند كه اين دوستان داخلی، اخلاق درونی انسانهاست.
عضو مجلس خبرگان رهبری با بيان اينكه پيدايش جمهوری اسلامی متناسب با ذلت درونی مردم بود، گفت: ملت ايران ذلت باطنهای پيدا كردند كه حاكم شدن و تشكيل حكومت برای آنها ضرری نداشت.
وی افزود: اينكه غيبت صدها سال طول كشيده برای اين است كه امت به يك ذلت باطنهای برسد تا توانايی به دوش كشيدن بار حكومت جهانی آن حضرت را كه سنگينترين سقفها را دارد به دست بياورد و به صورت قابل اعتمادی اطاعت و حمايتی داشته باشد.
آيتالله حائری شيرازی با اشاره به اضمحلال تمدن شرق و غرب گفت: اگر تمدن شرقی از بين میرود برای آن است كه سنگينی كاخ كرملين و سيطره اتحاد جماهير شوروی بر روی انسانهايی بود كه خداشناسی را حذف كرده و دين را كنار گذاشته بودند؛ نمیتوان منهای دين به ذلت باطنی دست پيدا كرد.
وی تصريح كرد: دين با طرح مسئله آخرت و حيات بینهايت زمينه احساس مسئوليت را در انسانها فراهم میكند و اين احساس مسئوليت باعث میشود كه انسان بار امانت را در خود دريابد.