يك كارگردان سينما گفت سينماگری كه میخواهد در عرصه كارهای قرآنی فعاليت كند بايد دارای پشتوانه ايمانی قوی باشد.
گروه هنر: يك كارگردان سينما گفت: سينماگری كه میخواهد در عرصه كارهای قرآنی فعاليت كند بايد دارای پشتوانه ايمانی قوی باشد.
|
| «فريدون حسنپور» |
فريدون حسنپور، كارگردان سينما در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با بيان اينكه فيلم دينی بايد بيانگر دغدغههای مردم باشد، اظهار كرد: در ابتدای بحث درباره سينمای دينی ضروری میدانم اين نكته را متذكر شوم كه بهترين شكل از پرداختهای دينی و قرآنی در سينمای ايران رويكردی است كه در آن به واقعيتهای زندگی مردم توجه شده باشد، البته اينگونه مفاهيم در توليدات سينمايی میتواند به شكلی خودآگاه يا ناخودآگاه مورد توجه قرار گيرد كه اين امر نيز منوط به پشتوانه دينی و ايمانی فيلمسازش است.
اين سينماگر ادامه داد: با توجه به تعريف فوق بايد گفت كه دستهبندی كردن چنين آثاری در قالب يك ژانر امری اشتباه است، زيرا اينگونه معانی قادر است در هر فرم يا شكلی مورد توجه قرار گيرد، چراكه در چنين شرايطی است كه توليدات مورد نظر از سطحینگری فاصله پيدا خواهد كرد.
وی يادآور شد: ذكر اين نكته را نيز ضروری میدانم كه اخلاقيات يك فيلمساز اگر مبتنی بر باورهای دينیاش باشد، اثر وی نيز قادر است از ويژگیهای فكری وی پيروی كند، بنابراين با وجود اينكه نمیتوان فيلم دينی و قرآنی را دستهبندی كرد، ولی میتوان برای فيلمساز خصيصه دينی بودن را قائل شد.
كارگردان فيلم «من و زيبا» در ادامه بحث به برخی سودجويیها از سينمای دينی اشاره كرد و گفت: سينماگری كه به ساخت اينگونه توليدات روی میآورد، بايد بداند كه نبايد از ساخت چنين آثاری در جهت كسب منافع مالی سود برد، زيرا متاسفانه در برخی مواقع اين گونه به نظر میرسد كه توليدات دينی تنها برای كسب منفعتهای دنيوی توليد شده است.
وی در پاسخ به اين سوال كه هدايتهای دولتی تا چه حد میتواند نقشی تعيينكننده در ساخت آثار قرآنی داشته باشد؟ بيان كرد: به عقيده من توليدات دينی هرگاه شكل هدايتی به خود گرفته كيفيت خود را از دست داده است، دليل اين مسئله نيز برای من روشن نيست، اما به وضوح چنين رويكردی را در چند جشنواره مشاهده كردهام. حنی بايد گفت، اينگونه توجهات به دين در سينما، حتی در مواقعی نتيجه معكوس نيز دربرداشته بهشكلیكه به مفاهيم مورد نظر نيز آسيب رسانده است.
حسنپور در پايان خاطرنشان كرد: نكته آخر درباره بحث سينمای دينی منوط به مخاطبان اينگونه توليدات است، زيرا معتقدم كه مردم ديندار ما اگر در اثری كه به مفاهيم دينی و قرآنی توجه شده، صداقت ببينند مسلماً از آن استقبال خواهند كرد كه در آن صورت استقبال از آثار دينی مربوط به قشر خاصی از مخاطبان نخواهد بود.