«انديشهنامه كلامی ابنقِبه رازی» با مطالعه موردی تاريخ كلام شيعه در دست انتشار
عباس ميرزايی از انتشار كتابش با عنوان «انديشهنامه كلامی ابنقِبه رازی» در آينده نزديك خبر داد و گفت «انديشهنامه كلامی ابنقبه رازی» در واقع مطالعه موردی قسمتی از تاريخ كلام شيعه است كه در تحليل تاريخ اين دانش نقشی مهمی را ايفا میكند.
گروه انديشه: عباس ميرزايی از انتشار كتابش با عنوان «انديشهنامه كلامی ابنقِبه رازی» در آينده نزديك خبر داد و گفت: «انديشهنامه كلامی ابنقبه رازی» در واقع مطالعه موردی قسمتی از تاريخ كلام شيعه است كه در تحليل تاريخ اين دانش نقشی مهمی را ايفا میكند.
عباس ميرزايی، پژوهشگر گروه كلام پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا)، از در دست انتشار بودن كتابش با عنوان «انديشهنامه كلامی ابنقِبه رازی» خبر داد و گفت: اين كتاب كه در قالب كلانپروژه انديشنامه متكلمان شيعه در گروه كلام اسلامی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، پژوهش آن انجام گرفته است، به همت اين پژوهشگاه چاپ و منتشر خواهد شد.
ميرزايی با بيان اينكه هدف بررسی انديشههای كلامی متكلمان شيعه در قالب كلانپروژه «انديشهنامه متكلمان اماميه»، به طور كلی، تبيين بستر كلام شيعه و روشن كردن سير تحولات تاريخی و نقطههای ابهام آن است، عنوان كرد: يكی از اين نقاط و مقاطع كه تاكنون به صورت جدی و آن گونه كه شايسته است مورد پژوهش قرار نگرفته انديشههای كلامی ابنقبه رازی است.
| «انديشهنامه كلامی ابنقبه رازی» در واقع مطالعه موردی قسمتی از تاريخ كلام شيعه است كه در تحليل تاريخ اين دانش نقشی مهمی را ايفا میكند. اين اثر تلاش میكند تا به سهم خود، بر اساس اطلاعات موجود، تصويری از فضای پر ابهام كلام شيعه در دوران ابتدايی عصر غيبت ارائه كند |
وی برای تبيين ضرورت انجام اين پژوهش با اشاره به جايگاه ابنقِبه رازی در تاريخ كلام شيعه گفت: وی از بزرگترين شخصيتهای علمی ری در دوران غيبت صغری بوده و در طول تاريخ كلام اماميه تاثيراتی جدی در پارهای از انديشههای كلامی گذاشته است.
اين پژوهشگر گروه كلام پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی با اشاره به اين مطلب كه عمده آثار ابنقِبه رازی از بين رفته است، عنوان كرد: اما بررسی عناوين و محتوای نگاشتههای ابنقبه گرايش وی را به بحث امامت آشكار میكند.
وی افزود: توجه انديشمندان امامی به تاليفات و نظرات وی افزون بر بيان جايگاه علمی، صاحبنظر بودنش را تنها در بحث امامت نيز حكايت دارد. او يكی از اولين شخصيتهايی است كه مباحث امامت را تحت تاثير ساختار الهياتی معتزلی در شيعه مطرح كرد.
ميرزايی با بيان اين كه میتوان در آثار شيخ مفيد، سيدمرتضی و شيخ طوسی انديشههای امامتی ابنقبه را رهگيری كرد، گفت: اين جايگاه ابنقبه، او را به عنوان يكی از تاثيرگذارترين حلقههای جريان فكری معتزليان شيعه شده، در بحث امامت، قرار داده است. اين جريان كه ابوالحسين خياط و ابوالحسن اشعری آنها را از مجاری تاثيرپذيری كلام اماميه از معتزلی میدانند ظاهراً نقش پررنگی در انتقال آموزههای معتزلی به اماميه داشتهاند. اينها نكاتی است كه نشانگر اهميت ابنقبه در طول تاريخ تفكر اماميه است.
اين محقق و پژوهشگر تاريخ كلام شيعه افزود: «انديشهنامه كلامی ابنقبه رازی» در واقع مطالعه موردی قسمتی از تاريخ كلام شيعه است كه در تحليل تاريخ اين دانش نقشی مهمی را ايفا میكند. اين اثر تلاش میكند تا به سهم خود، بر اساس اطلاعات موجود، تصويری از فضای پر ابهام كلام شيعه در دوران ابتدايی عصر غيبت ارائه كند.
