نقطه آغاز مهدويت روزی است كه پيامبر(ص) به نبوت مبعوث شد

گروه انديشه: عضو مجلس خبرگان رهبری با بيان اينكه با بيان اينكه نقطه اصلی و آغاز مهدويت روزی است كه پيامبر به نبوت مبعوث شد، تشريح كرد: نبوت به مهدويت و مهدويت به نبوت متصل است، در حقيقت مهدويت از شعبات و انشعابات نبوت است.

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه آذربايجان شرقی، آيت‌الله هاشم هاشم‌زاده هريسی، عضو مجلس خبرگان رهبری امروز، 1 تيرماه در جمع خبرنگاران با بيان اينكه دست‌يابی به كمال، هدف غايی انسان و جهان است، نقطه آخر كمال را مهدويت و ظهور دانست و گفت: در جامعه زمان مهدويت، عقول انسان‌ها كامل می‌شود و با وجود آزادی مطلق، كمترين گرايش به كفر و فساد وجود خواهد داشت.

آيت‌الله هاشم‌زاده هريسی گفت: شاخص‌ترين شعار ولی عصر(عج) برپايی قسط و عدالت است و يك منظر واقعی بايد در جهت حاكم كردن اين ارزش‌ها در درون خود و جامعه تلاش كند.

وی مهدويت را در اسلام و به‌ويژه در اعتقادات شيعه دارای جايگاهی بسيار حساس و مهم دانست و اظهار كرد: اين موضوع نه تنها يك مساله اعتقادی و كلامی است بلكه در عرصه‌های ديگر مانند اجتماعی، سياسی و فلسفی نيز قابل طرح، دارای جايگاه و اثرگذار است؛ كلامی و اعتقادی بودن مهدويت كه مسئله‌ای بسيار مشخص است و نيازی به توضيح ندارد؛ در حقيقت همه آن را كلامی و اعتقادی می‌بينند در صورتی كه تنها اين گونه نيست، جايگاه اصلی آن در عرصه اعتقادی كلامی است اما در علوم ديگر نيز قابل طرح است.

آيت‌الله هاشم‌زاده هريسی با بيان اينكه همه چيز به سوی كمال حركت می كند، در توضيح جايگاه فلسفی اين موضوع گفت: اين حركت از نقطه‌ای آغاز شده و تا رسيدن به كمال حركت می‌كند، جهان نيز همين طور است. خداوند عالم، جهان و انسان را در اين جهان، برای كمال آفريده و مقصد اصلی او جهان آخرت و جهان ديگر است؛ اين دنيا، پل و معبری است كه انسان را برای رسيدن به آنجا عبور می دهد؛ حركت به سوی كمال، موضوعی فلسفی است و نقطه آخر كمال، همان مهدويت و ظهور است.

هاشم‌زاده هريسی افزود: مهدويت در عرصه اجتماعی به اين مفهوم است كه يك اجتماع بايد به سوی كمالی كه در مهدويت ترسيم شده است و ايجاد اجتماعی سالم، الهی و انسانی حركت كند، منتظر آن باشد و خود را برای آن آماده كند. در مسايل سياسی نيز به همين صورت است؛ حاكمان و حكومت‌ها بايد بدانند چنين مصلحی وجود دارد، ظهور خواهد كرد و با ظلم، ستم و فساد مبارزه و همه آنها را به كمال تبديل می كند.

وی با تأكيد بر اينكه مهدويت در عرصه‌های ديگری نيز مطرح می شود، تصريح كرد: مهدويت، موضوعی زنده است كه خاص شيعه و حتی اسلام نيست؛ در ساير اديان نيز به آن پرداخته شده و حتی از نظر ديدگاه‌های غير دينی از مسير تكامل كه جهان و انسان به سوی كمال حركت می‌كند نيز قابل طرح است؛ بنابراين مهدويت دارای جايگاهی بسيار عميق است و نبايد به عنوان مسئله‌ای جنبی از يكی از مذاهب به نام شيعه اختصاص يابد. اين اعتقاد در شيعه، برجسته، مشخص و دارای چارچوب است كه و فرد، نام، آثار و نشانه‌های ظهور او اشاره و به طور كامل در شيعه مطرح و در متن اعتقادات آن قرار داده شده است؛ از اين جهت از اختصاصات شيعه به شمار می‌رود وگرنه كليت آن خاص شيعه نيست.

اين عضو مجلس خبرگان رهبری با بيان اينكه نقطه اصلی و آغاز مهدويت روزی است كه پيامبر به نبوت مبعوث شد، تشريح كرد: نبوت به مهدويت و مهدويت به نبوت متصل است، در حقيقت مهدويت از شعبات و انشعابات نبوت است. اين كمال بشری با نبوت، نزول وحی به پيامبر، بعثت رسول خدا و نزول قرآن آغاز و به تدريج در مهدويت پايان می‌پذيرد يعنی آغاز تربيت و هدايت انسان‌ها تا به سوی كمال سير كند، نبوت و پايان آن مهدويت است كه در آنجا انسان به كمال می‌رسد و حتی در روايت گفته شده كه در آن زمان عقول انسان‌ها، كامل می‌شود.

وی جامعه زمان مهدويت را اين گونه توضيح داد و گفت: در آن جامعه كسی به كفر و فساد نمی‌گرايد نه برای نداشتن آزادی بلكه به دليل كامل شدن عقول انسان‌ها، زيرا در آن دوران آزادی مطلق است و افكار و نظرات مختلف وجود خواهد داشت اما چون عقول به كمال رسيده است كمترين گرايش به فساد و كفر وجود خواهد داشت يعنی بستر ايجاد شده زمينه انسانيت، اعمال الهی و انسانی است و بشر به گونه ای تربيت می شود كه با آزادی خود از كفر، ضلالت، فساد و رذايل رويگردان و به سوی فضايل، اخلاق، انسانيت، توحيد و عبوديت روی خواهد آورد.

هاشم‌زاده هريسی افزود: انتظار يك اعتقاد و عمل مقدس است و تنها در دل منتظر بودن نيست بلكه منتظر كسی است كه خود را آماده، روح، عمل، افكار، عقايد و حركت خود را با آن اعتقاد تنظيم كند بنابراين انتظار جنبه های اعتقادی و عملی دارد و انتظار، منتظر شدن به چنين مرحله ای از انسانيت، شرايط، زمان، حكومت و انسانيتی يك امر مقدس است كه اين امر و اعتقاد مقدس، حركت مقدس ايجاد می‌كند؛ در اين صورت است كه عظمت و آثار انتظار در زندگی فردی و اجتماعی انسان‌ها نمايان می‌شود.

وی با تأكيد بر لزوم كاربردی كردن مفهوم مهدويت و انتظار تصريح كرد: برای كاربردی كردن در ابتدا بايد اهداف حضرت ولی عصر(عج) در زمان ظهور، كارهايی كه انجام خواهند داد، با چه انسان‌ها و گروه‌هايی مبارزه خواهند كرد و اينكه چه كارهايی را در جامعه ايجاد، تبليغ و تحكيم می‌كنند را به صورت فهرستی تهيه كرد؛ اين فهرست دو ليست خواهد داشت، ليست آنهايی كه در جامعه حاكم می‌كنند و ديگرانی كه با آنها مبارزه می‌كنند، به عنوان مثال مبارزه با فساد، جرم، ستمگری، بداخلاقی و بی‌ادبی، حاكم كردن فضايل، ادب و عقلانيت در جامعه. آن گاه يك منتظر سعی می‌كند خود را با آن ليست‌ها تطبيق دهد مواردی كه ولی عصر می‌خواهد آنها را در جامعه حاكم كند، از امروز در خود ايجاد و تثبيت می‌كند و تلاش می كند در جامعه نيز حاكم باشند. مواردی كه حضرت ولی عصر با آنها مبارزه می‌كند را در خود كشته در جامعه نيز با آنها مبارزه می‌كند؛ چنين فردی، آماده و منتظر واقعی است.

عضو مجلس خبرگان رهبری با بيان اينكه اعلام منتظر بودن زبانی كافی نيست و منتظر بودن، خود را در عمل فرد نشان می دهد، ادامه داد: فردی كه همين طور بگويد من منتظر هستم و هيچ تلاشی برای تطبيق خود با جامعه زمان مهدويت نداشته باشد، منتظر حرفی، زبانی، شعاری، تعارفی است. منتظر نبايد كوچكترين فساد، ظلم و بی‌انصافی در كار، عمل و گفتار داشته باشد زيرا امام زمان با فساد مبارزه می‌كند. منتظر، حق محور و براساس عدالت می‌شود نه حق محور شعاری، در حرف‌ها، قضاوت‌ها و داوری‌های خود احتياط می كند.

وی شاخص‌ترين شعار ولی عصر(عج) را قسط و عدالت دانست و افزود: برپايی و احيای قسط و عدالت در جامعه مهدويت، همه چيز را در خود دارد زيرا همه خوبی‌ها در عدالت وجود دراد و همه زشتی‌ها از آن زدوده شده است. هرجا عدالت باشد ديگر به جز مشكلات طبيعی مسئله‌ای مانند اختلافات، فقر، فاصله طبقاتی و غيره وجود ندارد. جامعه‌ای كه غلظت، تهمت، نفرت، فقر و فاصله طبقاتی وجود دارد، عدالت نداشته است. منتظر واقعی برای آن چه كه امام زمان برای آن قيام خواهد كرد منتظر است و برای حاكم شدن آن ارزش‌ها تلاش می‌كند. اين خاصيت و آثار انتظار است، اميدواريم كه چنين باشيم ،چنين جامعه‌ای داشته باشيم و ملت و امت منتظر ما از چنين منتظرانی باشند.

هاشم‌زاده هريسی با بيان اينكه بحث مهدويت، شمشير دو لبه است، گفت: اگر زياد در رابطه با آن بحث و به ترويج خرافات و ادعاهای دروغين مهدويت كشيده می‌شود، از سوی ديگر اگر به آن توجه و مورد بحث قرار نگيرد فراموش شده و از آثار مثبت و سازنده آن محروم می‌شويم. اين مشكل در مهدويت نيست، مسئله به چگونه بحث كردن ما بر می‌گردد. به مباحثی كه موضوع را به خرافه می كشاند مانند اينكه در زمان ظهور چه شرايطی پيش خواهد آمد، چه كسانی با چه ويژگی های ظاهری و نسبی چه كارهايی انجام خواهند داد و مواردی از اين دست نبايد زياد پرداخت بلكه از زوايای ديگر به صورت كاربردی و ريشه ای بحث كرد؛ آن مسايل نيز حقيقت دارند و پرداختن به آنها ايرادی ندارد اما تا اندازه ای كه به خرافات دامن نزند و افرادی پيدا نشوند كه اتفاقات و شرايط را با خود انطباق داده، نسبی نيز برای خود درست كنند و به ادعای دروغين مهدويت بپردازند.

اين عضو مجلس خبرگان رهبری با تأكيد بر اينكه مهدويت، نقطه كمال است و نقطه كمال، پايان نمی شود، تصريح كرد: در آن كمال انسانها بايد زيست و زندگی كنند. در آن نقطه، زمينه‌های كمال نيز فراهم می‌شود يعنی در عين حال كه آخرين نقطه كمال است، خود كمال نيز دايره وسيعی دارد كه در آن دايره وسيع همواره بر كمالات افزوده می‌شود؛ چنين شرايطی نمی‌تواند نقطه پايان باشد.

وی با بيان اينكه نقل و تبليغ كردن هر روايتی در رابطه با مهدويت كه همه فهم نيست و ضرورتی ندارد يا شايد انطباق آن با مسايل فعلی جوامع، سخت باشد لزومی نداشته و حتی مشكل ايجاد خواهد كرد، گفت: بايد آثار و بركات اجتماعی، اخلاقی و فضيلتی آن را با زبان علمی بيان كرد تا خود تبليغات ما ابهام توليدنكند. مسايلی كه ابهام دارد، حقيقت هم دارد اما لزومی به مطرح كردن يا فراتر از آن تبليغ آنها نيست؛ زيرا امكان دارد مساله را مبهم جلوه دهد؛ گاهی پاسخی كه برای رفع ابهام به سوالی داده می شود به گونه ای است كه خود، ابهامات بيشتری را توليد می كند.

هاشم زاده هريسی، «موعود و منجی عالم» را موضوعی بشری و كليتی مشترك دانست و اظهار كرد: جهان به سوی كمال حركت می كند، بشر روزی نجات پيدا خواهد كرد و بايد هم نجات پيدا كند و فردی، فكری، عقيده ای و حركتی بايد وجود داشته باشد كه بشر را از اين ظلم و فساد نجات دهد؛ اين كليت ها مشترك است اما تفاوت در جزييات مانند نام او، اينكه در حال حاضر به دنيا آمده يا خير، در كدام يكی از اين اديان و مذاهب جايگاه دارد، اين جزييات است كه متفاوت است و هر كسی با ديدگاه، اعتقادات و منابع خود يك چيزی را ترسيم كرده است.

هاشم‌زاده هريسی با بيان اينكه وظيفه و تكليف امام حسن عسكری(ع) اين بود كه در عمر كوتاه خود، نيكی‌ها و زيبايی‌ها را با عمل، زبان و روايت در جامعه، ترسيم و به آينده انتقال و ريسمانی كه از نبوت آغاز شده است را ادامه دهد، تصريح كرد: ايشان حضرت ولی عصر را نيز با خواست، اذن و قدرت خدا به وجود آورد، او را حفظ كرد؛ اين نقش مهم ايشان بود و مسايل ديگر را هر امامی به امام پس از خود سپرده است. امام حسن عسكری(ع) زمينه‌سازی را در اين اندازه يعنی معرفی كردن، روايات، احاديث، به وجود آوردن، حفظ كردن از بليات و معرفی كردن به اطراف انجام داده است، بيش از اين مربوط به برنامه‌های ديگری است كه برنامه هر امامی به خود او محول می‌شود، امام قبلی امام بعدی را معرفی و راه را بر او هموار می‌كند.