گروه حوزههای علميه: پژوهشگر عرصه مهدويت با بيان اينكه امام زمان(عج) تكميلكننده حكومت نبوی و علوی در روی زمين است تصريح كرد: تفكر و تعمق در اعيادی مانند نيمه شعبان حركت در پازل معنايی نظام توحيدی و موجب قرب الهی است.
حجتالاسلام والمسلمين مجتبی رضايی، پژوهشگر عرصه مهدويت در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) گفت: يكی ازمهمترين روزها و ليالی هر سال، كه از نظر اعتقادی و كلامی و الهی از برترين اوقات است، شب و روز نيمه شعبان است.
وی افزود: اين روز به واسطه تولد حضرت ولی عصر(عج) اعتباری بیبديل يافته و تمام كائنات در اين روز و شب هم پيمان با ملائكة الله در جنب و جوش هستند؛ اين شب را در روايات اسلامی همسان شب قدر دانستهاند كه در اين زمينه روايات متعددی از حضرات معصومين(ع) در كتب روايی نقل شده است.
رضايی عنوان كرد: در نيمه شعبان اعمالی از سوی ائمه اطهار(ع) و به شيعيان توصيه شده است كه مهمترين آن، توبه، استغفار، نماز، غسل و اعمال عبادی ديگر هستند كه به تفصيل در كتب روايی و مفاتيحالجنان به آن پرداخته شده است.
اين پژوهشگر حوزه مهدويت اظهار كرد: يكی از مهمترين كارهايی كه در شب نيمه شعبان بر همه شيعيان واجب است آن را انجام دهند، تفكر و تعمق در اهميت اين شب است؛ يكی از آفاتی كه بسياری از مسلمانان به آن دچار هستند، عدم توجه به تفكر در اعمال است.
وی گفت: هر عيد و مناسبت دينی قطعا در خود فلسفهای روشن را در منظر عبادالله قرار میدهد كه توجه به آن قطعا در رستگاری امت نقش اساسی دارد؛ تفكر و تعمق در اعياد الهی همچون فطر، قربان، مبعث، غدير و نيمه شعبان، به پرشدن معنايی پازل نظام توحيدی كمك میكند.
رضايی يادآور شد: هيچ يك از اعياد ذكر شده در نظام توحيدی بی حكمت نيست و هر سال كه امت را به پاسداشت اين روزها سفارش كردهاند، هدفی بس والا از اين كار برای آنها ذكر كردهاند؛ به عنوان مثال در عيد قربان، خداوند درسی بزرگ به بندگان داد كه پس از ابراهيم خليل، بندگان خدا، اسماعيلهای درون خود را قربانی كنند.
اين پژوهشگر عرصه مهدويت تصريح كرد: در عيد فطر، عيد غدير و.. فلسفه مباركی وجود دارد كه كمی تعمق در آن و بازگشت به درون و فطرت، به وسيله رسول درونی و باطنی انسان را به منزگاه قرب الهی سوق میدهند.
رضايی يادآورشد: سه عيد در ميان اعياد اسلامی از خاصيت مشابه معنايی برخوردار هستند كه در سير تاريخی هدايت بشر نقش اساسی را ايفا میكنند كه در اين بين عاشورا نيز در اين پازل قرار گرفته است؛ مبعث، عاشورا، نيمه شعبان و نهم ربيع، از مناسبتهايی هستند كه چرخه نظام توحيدی را برای رسيدن به قرب الهی شكل دادهاند.
وی گفت: حضرت رسول(ص) در آغاز بعثت خود در سختترين شرايط به رسالت رسيدند و در بين ملتی كه به قول امام علی(ع) حتی برای زندگی خود نيز ارزشی قائل نبودند و انسانيت در وجود آنان مرده بود مبعوث شدند و ماموريت يافتند ماموريت خطير و جهانی خود را از يكی از مشكلترين مناطق آغاز كنند ولی اسلام، ندای فطرتانگيز است و هر كسی كه به ندای اسلام و قرآن گوش فرا دهد، ناخودآگاه فطرت او بيدار میشود و به همين سان بود كه پيامبر(ص) اولين جذب خود را از ميان همين افراد انجام دادند و كم كم ندای فطرت در ميان جامعه عرب گسترش يافت و فوج فوج به جمعيت مسلمانان اضافه شد.
اين پژوهشگر حوزه مهدويت تصريح كرد: پيامبر اكرم(ص) در ابتدای رسالت با دشمنان متعددی روبرو شدند ولی مشی الهی بر تفوق ايشان بر دشمنان و استيلای كلام حق بر مردم بود؛ مردم خود با ندای رحمانی اسلام به دين حق گرويدند و در اين بين جنگهايی نيز بين مسلمانان و كفار درگرفت؛ اين دسته از كفار، افرادی بودند كه به هيچ عنوان نخواستند ندای فطرت را بشنوند.
وی گفت: در عصر ظهور نيز تاريخ تكرار میشود و امام با ندای فطرت، جهانيان را به سوی خود میكشد و جنگ ايشان و ياران صديق ايشان تنها با افرادی است كه نمیخواهند ندای فطرت را بشنوند و خدای جهانيان را منكر شده و با او به ستيز میآيند.
اين پژوهشگر تاريخ اسلام، يادآور شد: امام زمان(عج) در زمان ظهور حكومت نبوی و علوی كه در دنيا فرصت بروز و ظهور كامل را نداشت احيا میكنند؛ امام زمان(عج) امام و مولای همه مردم و موجودات هستند و به همين سبب همسان پيامبر(ص) رحمتللعالمين هستند و سايه رافت خويش را بر سرتمام كائنات میپراكنند؛ برخلاف تهمتهايی كه به آستان قدسی مهدوی وارد شده است كه ايشان قرار است با اكثريت مردم به مبارزه بپردارند، اين گونه نيست و همچون پيامبر(ص) جنگ ايشان تنها با كسانی است كه به هيچ عنوان فرصتی برای بازگشت برای خود باقی نگذاشتهاند.
وی گفت: نيمه شعبان در حقيقت مبعثی ديگر است كه امامی در آن به دنيا میآيد كه همچون موسی نبی(ع) در اختفا به دنيا آمد و همچون عيسی(ع) در نوزادی مولويت خود را بشارت داد و همچون پيامبر(ص) پايههای ظلم در سراسر جهان را به لرزه درآورد.