پند و نصيحت، قوت قلب و به انديشه واداشتن از جمله ويژگیهای قصص قرآنی است
يك نويسنده كودك و نوجوان با بيان اينكه قوت قلب، روشن شدن راه حق، پند و نصيحت، يادآوری و به انديشه واداشتن از جمله ويژگیهای قصههای قرآنی است، اظهار كرد نويسنده قصههای قرآنی بايد با اين مبانی و اهداف آشنا باشد تا در اثرش نيز به صورت صحيح به نقل مطالب بپردازد.
گروه ادب: يك نويسنده كودك و نوجوان با بيان اينكه قوت قلب، روشن شدن راه حق، پند و نصيحت، يادآوری و به انديشه واداشتن از جمله ويژگیهای قصههای قرآنی است، اظهار كرد: نويسنده قصههای قرآنی بايد با اين مبانی و اهداف آشنا باشد تا در اثرش نيز به صورت صحيح به نقل مطالب بپردازد.
 |
| محمود حكيمی، نويسنده قرآنی |
محمود حكيمی، نويسنده قرآنی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، به موضوع قرآن به عنوان احسنالقصص و تاثير آن بر ادبيات داستانی به ويژه ادبيات كودك و نوجوان پرداخت و با بيان اينكه قرآن مجيد هنریترين كتاب طول تاريخ بشر است، اظهار كرد: تمام واژگان قرآن به صورت سنجيده و حساب شده در كنار هم نهاده شده است.
وی ادامه داد: نص كلامالله، آهنگ ويژه خود را دارد. قصههای قرآن نيز با شيوهای تازه بيان شدهاند و مهمترين نكتهای كه هرگز نبايد از نظر دور داشت آن است كه قرآن كتاب قصه نيست؛ زيرا قصه ابزاری برای عينی كردن مفاهيم قرآن محسوب میشود. كتاب آسمانی ما در عصری كه ادبيات داستانی شفاهی بود، به اين مهم پرداخت و در بهترين شكل آن را عرضه كرد.
حكيمی عنوان كرد: قرآن كريم عناصری را در قصه به كار گرفته است كه بشر در قرآن و با پيشرفت علوم و به ويژه با استفاده از داستاننويسی نوين به آنها دست يافته است. قرآن، آموزگار است و برای هدايت فرستاده شده و هدف تربيتی دارد كه همان راهنمايی انسان برای رسيدن به جانشينی خدا است.
اين نويسنده حوزه كودك و نوجوان ادامه داد: در سوره مباركه بقره و آيه سی، خداوند میفرمايد: «وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلاَئِكَةِ إِنِّی جَاعِلٌ فِی الأَرْضِ خَلِيفَةً...» خداوند به فرشتگان فرمود كه من در زمين جانشينی قرار میدهم. اكنون شايسته است كه در پاسخ به اين پرسش كه هدف از قصه قرآنی چيست دست بيابيم.
وی اظهار كرد: اولين مورد آنكه خداوند در سوره مباركه هود، آيه صد و بيست، خطاب به پيامبر عظيمالشأن اسلام میفرمايد: «ما اخبار پيامبران را برای تو حكايت میكنيم تا قلبت را به آن استوار گردانيم و در اين طريق حق بر تو روشن شود و برای اهل ايمان پند و يادآوری باشد.»
حكيمی بيان كرد: در اين آيه چهار هدف بيان شده است كه به ترتيب میتوان به قوت قلب، روشن شدن راه حق، پند و نصيحت و در آخر نيز يادآوری اشاره كرد. همچنين در سوره مباركه اعراب، آيه صد و پنجاه و شش آمده است كه «اين حكايت را بيان كن، شايد بينديشند». پس هدف ديگر قصههای قرآنی به انديشه وا داشتن است و خود قصههای قرآن دليل قانع كنندهای برای اين هدف به شمار میروند؛ زيرا سرشار از انديشه و تفكر هستند.
اين نويسنده دينی ـ مذهبی با تأكيد بر اينكه قصه ظرف و شكل محسوب میشود و مهمتر از آن محتوا و معنا است كه بايد دارای انديشه باشد، ادامه داد: قرآن قصه نمیگويد تا صرفاً قصهای گفته باشد، بلكه قصه میگويد كه در قالب آن، كه قالبی هنری است تاثير انديشه الهی و حكمت آسمانی را به نمايش بگذارد.
وی در بررسی تأثير قصههای قرآن در ادبيات كودك و نوجوان اظهار كرد: خوشبختانه بعد از انقلاب اسلامی بسياری از نويسندگان، به داستانهای پيامبرای پرداختند كه بدون ترديد اين موضوع سبب میشود در اكثر مراجعات خود به قرآن مراجعه كنند و پس از آن نيز به احاديث و روايات مراجعه میشود.
حكيمی گفت: برخی از نويسندگان مثل سيدعلی موسویگرمارودی به خوبی به داستانهای پيامبران پرداختهاند و نكته بازر در كتاب ايشان، توجه خاص به آيات است؛ البته خيلی كم به روايات نيز پرداخته شده. در اين ميان برخی از نويسندگان هم به آيات قرآن و هم به احاديث در داستانهای خود پرداختهاند.
اين نويسنده حوزه كودك و نوجوان افزود: كسی كه وارد قلمرو داستان از طريق داستانهای قرآنی و زندگی پيامبران میشود و میخواهد از احاديث استفاده كند، بايد با مسئله اسرائيليات هم آشنا باشد و در اين ميان مشاهده شده است كه به دليل عدم آشنايی، به نقل احاديثی میپردازند كه شايسته و صحيح نيست.
وی با تأكيد بر اينكه نويسنده داستانهای قرآن بايد به ويژگیهای اين ظرف در بيان مقصود كه خداوند از آن استفاده كرده است توجه كند، عنوان كرد: نويسنده كودك و نوجوان برای ورود به وادی قصههای قرآنی بايد به علم حديث آشنا باشد يا در اين مسير از كمك كارشناسان استفاده كند تا تنها از احاديث معتبر در داستان خود بهره بگيرد.
