گروه ادب: كتاب پژوهشی «پيش از تولد تا آغاز تكلم» با زيرنويس ظهور ولايت و تأديب به قلم عطيه اصفهانی منتشر و در نمايشگاه قرآن ارائه شد.
|
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، كتاب پژوهشی «پيش از تولد تا آغاز تكلم» با زيرنويس ظهور ولايت و تأديب به قلم عطيه اصفهانی در چهار فصل با عناوين تعليم كلام، تأديب نطق، تعليم در مرحله كفالت، تعليم در مرحله جنينی و اهتمام به رشد قبل از تولد توسط مدرسه قرآن و عترت دانشگاه تهران در خردادماه امسال منتشر و در بيست و يكمين نمايشگاه بينالمللی قرآن عرضه شد.
در مقدمه اين اثر آمده است: «هنر خوب زيستن با ديگران كه محصول و نتيجهای برای تفكر اجتماعی است از سنين مختلف بايد به افراد آموزش داده شود و انبياء و اوليای الهی با احكام دينی در صدد تحقق چنين هنری بوده و هستند. تمام آسيبهايی كه به نوع بشر وارد میشود از غفلت نسبت به چنين مقولهای است.»
در اين مجموعه مشخص میشود كه بسياری از تعارضهايی كه در جامعه رخ میدهد، به دليل تعليم ندادن تدريجی تفكر اجتماعی در سنين مختلف و بروز آسيبهای آن در سنين ديگر است، طبعاً اگر زمان هر آموزشی به موقع محاسبه و تدارك ديده نشود، ممكن است تبعات آن قابل جبران نباشد.
در اين كتاب سعی شده است به پايهایترين آموزشها در نظام اجتماعی توجه شود، به ضرورت آموزشهای اجتماعی بر اساس آموزههای دينی گوشزد كند، همچنين مسئوليت اوليای اجتماعی را در قبال فرزندان در طول زندگی آنها و در دورانهای مختلف بيان كرده و بگويد كه در هر دورهای بايد بروزی متفاوت و متناسب با دوره رشد فرزندان داشته باشند.
بر اساس مطالبی كه از آيات و روايات به دست میآيد، تنظيم مقدرات فرزندان از پيش از تولد آنها رقم میخورد، به همين دليل لازم است از قبل از آن كه انسان شیء مذكوری باشد، در خصوص رشد اجتماعی او برنامهريزی شود.
كتاب حاضر موضوع رشد و تعليم آخرتگرايی را از ابتدای دوران رشد اجتماعی، يعنی دوره خردسالی پی میگيرد، در اين دوره آموزش به ظاهر با محدوديتهای بسياری مواجه است، ولی در عوض هر اتفاقی كه در آن میافتد، بسيار عميقتر و ماندگارتر خواهد بود. همانطور كه فرمودهاند «علم در كودكی مانند نقش روی سنگ است.»
طبيعی است وجود نداشتن اين نقش در فرد معادل صرف هزينه بسيار در سنين بزرگسالی است، به عنوان مثال ياد نگرفتن تواضع در كودكی و يا ياد نگرفتن مراعات حقوق ديگران در اين سن، تبعات و هزينه سنگينی برای آموزش اين دو مقوله در بزرگسالی در پی خواهد داشت. اينكه چه موضوعی لازم است در اين سن آموزش داده شود و چگونه، از مهمترين مسائل است كه بايد بدان به عنوان يكی از فرائض اجتماعی نگريسته شود.
در واقع اين كتاب مربوط به اوليای جامعه میشود، از اين لحاظ كه بايد بدانند كه برای ساختن و رشد اجتماعی فرزندان خود چه مواردی را بايد در نظر داشته باشند، چگونه میتوانند ولايت خود را به فرزندانشان عرضه كنند، آيا مسائل اجتماعی تا به اين حد مهم است كه بايد مورد اهتمام قرار گيرد، مسائل اجتماعی را چگونه بايد ديد كه به اين اهميت واقف شد، بیتوجهی به مسائل اجتماعی در قبل از تولد فرزند و بعد از آن به تفكيك چه تبعاتی را دارد و چگونه میتوان آن تبعات را جبران كرد و آيا راهی برای جبران مافات وجود دارد.
يادآور میشود؛ نگارش كتاب به شكل زير صورت گرفته است؛ با محوريت مضامين ابتدايی دعای شريفه عرفه امام حسين(ع) دورههای زندگی انسان به دست آمده است، همچنين دوره اول به چهار مرحله تفكيك شده و برای هر مرحله فصلی اختصاص داده شده است.
هر فصل در ابتدا به معرفی ويژگی آن مرحله پرداخته، سپس در صدد برنامهريزی برای تعليم متناسب با همان مرحله بر آمده است. منظور از تعليم در نظر گرفته شده، تعليم آخرتگرايی است. بدين ترتيب در هر فصل به صورت ضمنی به مفاهيم دنيا و آخرت و چگونگی توجه به آخرت در آن مرحله پرداخته است.
در هر برنامهريزی به اصل و شيوه كلی يا اصلی و ساير شيوههای اشاره شده است. بدين ترتيب افراد میتوانند ضمن اطلاع از مناط و دلايل برنامهها، از چگونگی عمل صالح در زندگی با خبر شوند، اصول مطالب از آيات و روايات استخراج شده است و شيوهها نوعاً متكی به روايات است.
در اين دورهها سعی بر آن است كه حتی المقدور سن و سالی برای افراد بيان نشود، زيرا بسياری از افراد بر اساس مدل تكوينی رشد نكردهاند و دورههای رشدشان را بدون در نظر گرفتن سنی كه دارند بايد از سر آغاز كرد و طول مدت آموزش در هر دوره بستگی به مربی و نيز متربی و سن و امكانات ذاتی فرد متفاوت است و بايد اين تفاوتها را در نظر داشت.