گروه سياسی: راهپيمايی روز جهانی قدس پيامی ويژه برای گروههای مبارز داشت؛ مردم ايران اسلامی با حضور خود تأكيد كردند كه اصل آرمان قدس شريف بر هر فرع ديگری مقدم است و برخی رفتارهای اعوجاجی آنها را از اين مسير باز نمیدارد.
حضور پرشكوه مردم هميشه در صحنه كشورمان در راهپيمايی روز جهانی قدس امسال كه همچون هر سال با پاسخگويی به ندای وجدان و فطرت ظلمستيز بشری صورت گرفت، مهر تأييدی بر اولويت و اهميت آرمان آزادی قدس شريف برای ملت ايران است؛ ملتی كه عليرغم تشديد فشارهای اقتصادی از سوی بيگانگان در دو سال اخير به بهانه موضع عزتطلبانه در قضيه انرژی هستهای، اجازه نداد فرياد مظلومدوستیاش تحت الشعاع قرار گيرد.
اما نكتهای كه بهطور خاص در مورد راهپيمايی امسال روز جهانی قدس و مقدماتش اعم از بيانيههای سازمانها و اظهار نظر كارشناسان و نخبگان بهمنظور تشويق مردم به حضور گسترده در راهپيمايی و در نهايت برپايی آن با عظمت هميشگی قابل ذكر است را بايد در قدرت تشخيص، اهم و مهم كردن موضوعات و اولويت دادن به امور اصلی در سياست خارجی كشورمان هم از سوی مسئولان و علما و هم از سوی مردم با بصيرت جستجو كرد.
مردم نشان دادند آنچه آنان را در روز قدس به صحنه میآورد در درجه اول، اهتمام نسبت به حفظ حرمت، مصونيت و آزادی قبلهگاه اول مسلمين، معراجگاه رسول اعظم(ص) و مدفن شريف انبياء و اوليای الهی و نيز اعلام خشم و مخالفت عليه تشكيل غدهای سرطانی و دولتی جعلی بهنام اسرائيل است.
مردم بهدرستی تشخيص دادهاند اعلام حمايتهای لفظی، مالی، مادی و بعضاً لجستيكی و نظامی جمهوری اسلامی ايران از دولت مردمی فلسطين صرفاً عينيت بخشيدن به آرمانی با ابعاد گوناگون انقلابی، اسلامی و ملی است كه ناگزير در قالب حمايت از دولت برآمده از رأی مردم فلسطين كه فعلاً هدايتگر و پيگير آزادی قدس میباشد و در خط مقدم مبارزه با رژيم صهيونيستی است، بروز يافته است.
مردم میفهمند كه آموزه ستيز با اسرائيل غاصب، سالها پيش از پيروزی انقلاب اسلامی و تولد دولتمردان و نسل كنونی فلسطين، ابتدائاً در دهه 20 در بيان آيتالله كاشانی و پس از آن بهصورت پررنگ در خرداد سال 1342 در كلام امام(ره) بهعنوان يكی از اصول اساسی نهضت اسلامی مطرح شده است و دفاع از مردم فلسطين تنها يكی از ابعاد اهميت تاريخی و حياتی آن برای ايران و جهان است.
اين بينش عميق و بصيرت والای مردم موجب میشود مسئله فلسطين را متعلق و محدود به مردم، نخبگان و حاكمان فلسطينی نبينند و با مشاهده تجديد نظرطلبی در مواضع مبارزاتی آنان ـ آن گونه كه در مورد سازمان آزادیبخش فلسطين و پيشكسوتانی چون ياسر عرفات و محمود عباس رخ داد ـ بهعكس خود را از فلسطينيان، فلسطينیتر ديده و اندكی از شور ضد صهيونيستی خود نكاهند.
نيز در مقاطع بعدی و مشاهده موضعگيریهای اعوجاجی برخی شخصيتهای حماس در مورد سوريه؛ عضو وفادار محور مقاومت كه حق بزرگی به گردن بقا و تداوم نهادهای مقاومت در فلسطين دارد، فرعِ «تعامل با دولت حماس» را بر اصلِ «آزادی قدس»، «نامشروع بودن اسرائيل» و «مقاومت در برابر توسعهطلبیهای اين رژيم» را مقدم نكردند و افتادن برخی مبارزان فلسطينی به دام تروريستهای سوری كه همان دام وهابيت است، مردم را به سمت پشيمانی از حمايت از فلسطين و مردم مظلوم آن سوق نداد؛ چرا كه تأكيدات هميشگی امام راحل و رهبر معظم انقلاب، مراجع، علما و مبلغان دينی بر واقعيت و ماهيت دفاع جمهوری اسلامی ايران از فلسطين، سبب گرديده است مردم ما در مسير دفاع از قدس شريف و هوشياری نسبت به خطر صهيونيسم، تزلزلی از خود نشان نداده و وقعی به انحرافات مقطعی و موردی برخی شخصيتهای در فلسطين از اين مسير ننهند.