گروه هنر: يك كارگردان سينما گفت: تمامی هنرمندان از دولت يازدهم مطالباتی دارند، اما بايد توجه داشت كه اين مطالبات میبايست پايه و اساس منطقی داشته باشد.
|
| «علی عبدالعلیزاده» |
علی عبدالعلیزاده، كارگردان سينما در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآنی ايران(ايكنا) درباره مطالبات جامعه هنری از دولت يازدهم، اظهار كرد: در ابتدا بايد بگويم كه خواستههای جامعه هنری را نبايد به معنای توقع يا طلبی از دولت تصور كنيم، چراكه اين نوع نگاه طلبكارانه به هيچ وجه بر پايه نيازهای منطقی استوار نشده است. در كلامی ديگر آنچه كه ما به عنوان هنرمندان اين كشور از مسئولان هنری دولت يازدهم توقع داريم تنها خواستههايی است كه تا امروز به شكل مناسبی به آن توجه نشده است.
وی افزود: اولين خواستهای كه شايد مهمترين خواسته اهالی سينما از دولت يازدهم باشد، اين است كه شرايط را به گونهای كنند كه امكان كار كردن، برای همه فراهم باشد نه اينكه فيلمسازانی مثل من كه سالها تجربه كار دارند در انتظار كار كردن به سر ببرند. برای رسيدن به اين خواسته نيز لازم است كه مانع برخی انحصارگرايیها در سينما شد؛ بدين معنا كه تنها عدهای خاص توليدكننده فيلمها باشند.
اين فيلمساز ادامه داد: جدا از بحث صنفی بايد شرايطی فراهم شود كه در سينما تنوع موضوع وجود داشته باشد تا به تمام موضوعات روز جامعه در سينما پرداخته شود، البته اين بدان معنا نيست كه خطوط قرمز شكسته شود، بلكه منظور اين است كه به اتفاقات روز جامعه توجه شود.
وی در بخش ديگری از سخنان خود بيان كرد: مسئله ديگری كه ذكر آن ضروريست اين است كه در دوره جديد بايد به مضامين دينی و قرآنی توجه ويژه شود، البته زمانی كه با نگاهی ويژه به اين دسته توليدات سخن میگوييم، هدف كاری سطحی و تكراری نيست، بلكه كارهايی فاخر است تا بتواند معرف فرهنگ واقعی اسلام و قرآن باشد.
كارگردان فيلم «تعقيب» اضافه كرد: سينمای دفاع مقدس و انقلاب عرصهای است كه به آنها نيز در سالهای اخير آن گونه كه شايسته است توجه نشده، پس بايد سياستی انديشيده شود كه باز هم شاهد ساخته شدن آثاری همچون «دوئل»، «روز سوم» و... باشيم.
سیاستزدگی، آفت سینما
وی با بيان اينكه نبايد در دوره جديد سياستزدگی در سينما را مشاهده كينم، گفت: سياستزدگی آفتی بزرگ برای سينماست كه هميشه به آن ضربه زده است، بنابراين همان گونه كه رئيسجمهور گفت بايد اعتدال چراغ راه قرار گيرد تا با بهره گرفتن از تمامی نيروها به ضعفهای حاكم بر كشور به درستی توجه شود.
وی در پايان خاطرنشان كرد: سينمای ايران سينمای شريفی است كه در دنيا از آن به عنوان هنر اخلاقگرا سخن میگويند، پس بیانصافی است كه خود قدرش را ندانيم و به هر بهانهای آن را بكوبيم، بلكه لازم است اگر ضعفی وجود دارد، شناسايی شود و برای رهايی از آن راهحلی ارائه دهيم.