نگاهی به خاطرات علی جنتی از قيام 15 خرداد تا تأسيس حزب جمهوری اسلامی
مؤسسه فرهنگی و هنری اسناد انقلاب اسلامی در راستای معرفی خاطرات شخصيتهای سياسی، اقدام به معرفی علی جنتی كرده و نگاهی به كتاب خاطرات وی داشته است.
گروه ادب: مؤسسه فرهنگی و هنری اسناد انقلاب اسلامی در راستای معرفی خاطرات شخصيتهای سياسی، اقدام به معرفی علی جنتی كرده و نگاهی به كتاب خاطرات وی داشته است.
 |
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، يكی از دلايل گستردگی مطالعه و بررسی درباره علل و عوامل پيروزی، وسعت اطلاعات و منابع در اين زمينه است كه عمده اين منابع در خاطرات شخصيتها و گروههايی يافت میشود كه در دوره پهلوی دوم از نزديك شاهد جريانهای سياسی بوده، يا خود در كانون آن قرار داشتهاند. خاطرات و اسناد، دو پايه اساسی برای بررسی دقيق و همه جانبه علل پيروزی انقلاب اسلامی ايران به حساب میآيد.
مركز اسناد انقلاب اسلامی با وقوف به اهميت خاطرات، در تدوين تاريخ مبارزات ملت مسلمان ايران، با دعوت از مبارزان، زندانيان و كليه كسانی كه يا با رژيم پهلوی اصطحكاك داشته، يا اخبار و اطلاعات مستند و موثقی از ساختار سياسی و نظامی آن دارند، میكوشد تا همه منابع و مراجع تاريخ انقلاب اسلامی را در اختيار علاقهمندان اين موضوع قرار دهد.
خاطرات شخصيتها يكی از منابع عمده بررسی تاريخ انقلاب است و اهميت كتاب خاطرات علی جنتی كه سعيد فخرزاده آن را تأليف كرده است و قبلا توسط اين مركز چاپ شده را میتوان به اين صورت بيان كرد:
فصل اول توصيف رويدادهای قيام پانزده خرداد، دستگيری، آزادی و سپس تبعيد امام خمينی(ره)، فعاليتهای سازمان مجاهدين خلق، حسينيه ارشاد و سخنرانیهای علی شريعتی و نيز مبارزات روحانيون عليه رژيم پهلوی است. در فصل دوم خاطرات راوی در فلسطين، لبنان و مبارزان ايرانی در اين دو كشور بيان شده است.
فصل سوم به رويدادهای پس از انقلاب، به ويژه تأسيس حزب جمهوری مربوط میشود. از آنجا كه راوی در بسياری از رويدادهای فوق حضور مستقيم داشته، خاطرات بسيار ارزشمندی را بيان كرده كه در آثار ديگر نمیتوان به چنين اطلاعاتی دست يافت.
علی جنتی، فرزند آيتالله احمد جنتی، دبير شورای نگهبان در سال ۱۳۲۸ متولد شد كه در مرداد سال 1392 به عنوان گزينه دولت يازدهم برای تصدی وزارتخانه فرهنگ و ارشاد اسلامی به مجلس شورای اسلامی معرفی شد و با كسب اكثريت آرا از مجلس رأی اعتماد گرفت.
وی پس از گذراندن دوران متوسطه و دبيرستان با آغاز به كار مدرسه علميه منتظريه(حقانی) كه بنيانگذاران آن شهيد آيتالله دكتر بهشتی، شهيد قدوسی و جمعی از استادان حوزه علميه قم بودند، تحصيلات حوزوی خود را آغاز كرد و به مدت ۱۰ سال از محضر استادان بزرگ حوزه در زمينه ادبيات عرب، منطق، فلسفه، اقتصاد اسلامی و فقه و اصول بهره گرفت و پس از پايان سطح، دروس خارج فقه و اصول را نزد حضرات آيات شبيریزنجانی، يوسف صانعی و آذری قمی گذراند.
جنتی در سال ۱۳۵۴ پس از يك دوره دشوار جنگ و گريز با ساواك با مشورت شهيد بهشتی و آيتالله هاشمی رفسنجانی به خارج از كشور عزيمت و در كشورهای سوريه و لبنان مقيم شد. پس از پيروزی انقلاب اسلامی، در آغاز سال ۱۳۵۹ به عنوان مدير صدا و سيمای جمهوری اسلامی مركز اهواز منصوب شد كه همزمان با آغاز جنگ تحميلی بود.
وی دی ماه همان سال پس از تصويب قانون اداره صدا و سيما، از سوی شهيد آيتالله دكتر بهشتی به عنوان نماينده قوه قضاييه در شورای سرپرستی صدا و سيمای جمهوری اسلامی ايران معرفی شد و تا سال ۱۳۶۲ به عنوان عضو شورا و در مقطعی به عنوان مدير شبكه اول سيما خدمت كرد. جنتی در سال ۶۳ استانداری همان استان را برعهده گرفت و پس از آن مدتی استانداری خراسان و رياست دفتر هاشمی رفسنجانی را تجربه كرد.
در سال ۷۱ با حكم علی لاريجانی، وزير وقت ارشاد به عنوان معاون امور بينالملل اين وزارتخانه منصوب شد كه اين فعاليت تا سال ۷۷ ادامه يافت و طی اين مدت، دوران دو وزير ارشاد ديگر(مصطفی ميرسليم و عطاءالله مهاجرانی) را تجربه كرد. همكاری علی جنتی با مهاجرانی يك سال بيشتر دوام نياورد و از سال ۷۷ تا پايان دوره رياست جمهوری خاتمی، به عنوان سفير ايران در كويت مشغول فعاليت بود.
چندی بعد به رياست كميته فرهنگی ــ اجتماعی شورای عالی امنيت ملی انتخاب شد. آن روزها حسن روحانی دبير اين شورا بود. با انتخاب محمود احمدینژاد به رياست جمهوری در سال ۱۳۸۴ مصطفی پورمحمدی وزير كشور وقت، جنتی را به سمت معاون سياسی وزارت كشور انتخاب كرد، اما در سال ۸۵ بار ديگر به عنوان سفير ايران در كويت منصوب شد كه اين دوره هم تا سال ۸۹ ادامه يافت.
در همين سال به درخواست حسن روحانی، رئيس مركز تحقيقات استراتژيك مجمع تشخيص مصلحت نظام، به عنوان پژوهشگر سياست خارجی در اين مركز مشغول به كار شد.
