يا حسينی(ع) كه قله‌ها را لرزاند/ عروج ملكوتی محمود كاوه در كربلای 2

27 سال پيش، در بحبوحه جنگی نابرابر، رمز يا اباعبدالله الحسين(ع) آغازگر عملياتی بود كه پشت رژيم بعثی را به خاك ماليد. رزمندگانی كه در عين گمنامی، ارتفاعات را زير پای خود گذاشته و دل دشمن را هدف گرفتند؛ آری منظور عمليان كربلای 2 است. عملياتی كه محور شمالی جبهه جنگ را هدف گرفته بود، پايانی بود بر اشغال ارتفاعات حاج عمران.

عمليات كربلای 2 در 10 شهريور 1365 در منطقه حاج عمران، با رمز يا اباعبدالله آغاز و با از پای در آمدن 3200 مزدور عراقی خاتمه يافت.

اين عمليات با فرماندهی قرارگاه سيدالشهدا(ع)، يكی از قرارگاه‌های تابعه نيروی زمينی سپاه و با شركت يك تيپ از لشكر 10 سيدالشهدا(ع) و تيپ 9 بدر، 12 قائم، 21 امام رضا(ع)، 105 قدس، 155شهدا كه در مجموع به استعداد 28 گردان از سپاه انجام شد.

می‌گويند بچه‌ها قبل از عمليات شور عجيبی داشتند. انگار نه انگار كه بايد قله‌ای را بالا می‌رفتند كه دشمن تا دندان مسلح در آنجا خيمه زده بود. شب عمليات دسته‌بندی نيرو مشخص شده و دستورات لازم از سوی فرماندهان انتقال يافت. گويی تنها با سينه‌زنی و مداحی آرامش دست‌يافتنی بود. وصيت‌نامه‌ها آماده، كوله‌ها بر پشت و عزم راسخ، توشه راه رزمندگانی بود كه آرام و قرار بيرون راندن دشمن از خاك مقدس ايران اسلامی را نداشتند.

حركت در نور خمپاره‌های دشمن بعثی آغاز شد و ساعت 22 اولين گردان ايرانی به خط دشمن رسيد. در همان حال تخريب‌چی‌ها با چاقوهای خود، قلب مين‌های عراقی را از سينه خارج می‌كردند تا هيچ چيز مانع از دستيابی به هدفی والا نشود.

دشمن كه در خواب شيرين با رويای چنگ‌اندازی به خاك اين سرزمين خفته بود، ناگهان متوجه صفی از جوانانی می‌شود كه با تمام وجود آمده‌اند تا اين ارتفاعات را از لوس متجاوزان پاك كنند.

درگيری آغاز می‌شود، رگباری از گلوله، خمپاره و نارنجك در ميان وحشت سربازان عراقی رد و بدل می‌شود.

نيروها با عبور از معابر، خود را به خاكريز دشمن می‌رسانند و به داخل كانال‌های رژيم بعث نفوذ می‌كنند و جنگ تن به تن را در داخل كانالی با عرض كم و ارتفاع نزديك به يك و نيم متر آغاز می‌كنند.

سربازان عراقی كه هراسان از مواجهه با لشكر كربلائی بودند و با تمام توان مقاومت می‌كردند، چاره‌ای جز عقب‌نشينی نمی‌يابند.

گفته می‌شود كه اهداف عمليات ترميم خط پدافندی، خارج كردن عقبه خودی از ديد و تير دشمن و دستيابی به راهكارهای مناسب به منظور عمق دادن به منطقه برای عمليات بعدی تدوين شده بود.

شب اول با تلفات دشمن و نابودی ادوات جنگی و تسليحات دشمن پايان يافت و بچه‌ها كمی عقب نشستند. فرماندهان عراقی كه در شوك هجوم نيروهای ايرانی بودند، به اتاق‌های فكر خود بازگشتند تا ابعاد اين نبرد را واكاوی كنند. غافل از اينكه عزم سپاه اسلام برای باز پس‌گيری اين ارتفاعات جزم بوده و در شب دوم با تمامی توان برای درهم شكستن مقاوت بعثی باز خواهند گشت.

عمليات شب دوم كوبنده‌تر آغاز می‌شود و بار ديگر نيروها از محور چپ دست به حمله زدند، اما موفقيتی به دست نيامد و عمليات با تصرف نيمی از هدف‌ها، به پايان رسيد.

عمليات كربلای 2 باعث مناطق آزادسازی ارتفاعات ۲۰۰۰،۱۸۰۰،۱۷۰۰،۱۶۰۰،۲۲۰۰،۲۴۳۵ و بخشی از جاده حاج عمران دربنده چومان مصطفی و گردكو شد.

در اين عمليات يك فروند هواپيما، يك فروند هلی‌كوپتر و چندين انبار مهمات دشمن در آتش سوختند و به تلی از خاكستر تبديل شدند.

تعداد زيادی سلاح سبك و نيمه سنگين دشمن يا نابود شدند يا به غنيمت درآمدند. طی عمليات كربلای 2 بيش از ۵۰ درصد از تيپ‌های ۶۰۴، ۹۸، ۸۰۷ پياده، گردان كماندويی ابوعبيده، گردان كماندويی، تيپ‌های ۴۳۸ و ۹۱ نابود شدند.

در حين اجرای اين عمليات يك گلوله خمپاره كنار برادر كاوه به زمين اصابت كرد و شهادت شهيد محمود كاوه، فرمانده لشكر ويژه شهدا كه آوازه شجاعت و دلاورمردی آن زبانزد همگان بود، رقم خورد و نام وی را جاودانه كرد.