جامعيت در علوم مختلف، از ويژگیهای بارز امام جعفر صادق(ع) است
مسئول حوزه نمايندگی ولی فقيه در سازمان جهاد كشاورزی آذربايجان شرقی جامعيت در علوم مختلف را از ويژگیهای بارز امام صادق(ع) دانست و عنوان كرد حضرت با تأسيس دانشگاه چهار هزار نفری در رشتههای مختلف، متخصصين بسياری تربیت کردند.
حجتالاسلام مجيد نجفی، مسئول حوزه نمايندگی ولی فقيه در سازمان جهاد كشاورزی آذربایجان شرقی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ايكنا) شعبه آذربايجان شرقی، اظهار کرد: جهت درك عظمت دانشگاه بیهمتای اسلامی، اصول چهارصدگانه حديث و معارف اسلامی بعنوان تنها منبع اصلی كتابهای معتبر چهارگانه اصول كافی شيخ كلينی، من لايحضرهالفقيه صدوق و تهذيب و استبصار شيخ طوسی، محصول مستقيم شاگردان با كفايت امام صادق(ع) بوده است.
وی افزود: در مكتب تربيتی امام شاگردان برجستهای همچون ابان بن تغلب، محمد بن مسلم و زرارة ابن اعين پرورش يافتهاند كه هزاران روايت از امام صادق نقل كردهاند و در ديگر رشتههای علوم و فنون و معارف نيز شاگردانی چون جابر ابن حيان ثقفی و هشام ابن حكم تربيت يافته كه هر دو از پايهگذاران علم شيمی و علم كلام به شمار میروند، از شاگردان نامدار ديگر، ابوحنيفه قاضی سكونی و قاضی ابوالبختری را میتوان نام برد.
وی ادامه داد: امام صادق(ع) در سالهای آخر حكومت اموی و اوايل حكومت عباسی، با استفاده از درگيری بنیاميه و بنی عباس و مشغوليت آنان به مسايل خود كه تخفيف خفقان را به همراه داشت، نهضت علمی و مذهبی خود را گسترش و عملاً مدينه را حوزه درسی قرار داد كه در آن هزاران پژوهنده مشتاق در رشتههای گوناگون از محضر آن امام بهره میگرفتند.
حجت الاسلام نجفی افزود: شهرت علمی امام در بلاد اسلامی آنچنان چشمگير و زبانزد خاص و عام بود كه از نقاط بسيار دور سرزمينهای اسلامی برای كسب فيض به مدينه و حوزه درس او میآمدند و از دريای بیكران علوم الهی او بهره میبردند به طوری كه حتی بسياری از متفكران غير مسلمان نيز برای مذاكره علمی با امام به خدمتش میرسيدند و حضرت به ميزان سطح درك و علمشان پاسخ میگفتند.
مسئول حوزه نمايندگی ولی فقيه در سازمان جهاد کشاورزی گفت: در راستای فلسفه وظيفه الهی، ائمه برای تحقق حكومت اسلامی جديت و تلاش فراوانی داشتند و امام صادق(ع) علاوه بر نهضت علمی و فكری، اهتمام خاصی به نظام رهبری و امامت اصيل اسلامی داشت و حمايتهای پيدا و پنهان امام صادق(ع) از نهضتهای اصيل و عدم همكاری آن حضرت با قيامها نشاندهنده مواضع دقيق و الهی امام در برابر حكومتهای سياسی زمان است.
