به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، آيتالله سيد حسن طاهری خرمآبادی، پس چند ماه كسالت، صبح امروز در بيمارستان شهيد بهشتی قم به ديار حق شتافت.
وی يكی از ياران امام(ره) بود كه خدمات ارزشمندی برای پيروزی انقلاب و بقای نظام جمهوری اسلامی داشت.
آيتالله سيدحسن طاهری خرمآبادی در روز اول خرداد ماه 1317 هجری شمسی در خرمآباد به دنيا آمد. پدرش مرحوم حاج سيد حيدر طاهری خرمآبادی از شاگردان برجستة مرحوم آيتالله حاج شيخ عبدالكريم حائری يزدی و از دوستان نزديك حضرت امام(ره) و آيتالله گلپايگانی(ره) بود كه پس از سالها تحصيل و بهره بردن از محضر عالمان بزرگ حوزه علميه اصفهان، مشهد و قم با درخواست مردم شريف خرم آباد به زادگاه خود بازگشت و تا آخر عمر به رتق و فتق امور مردم همت گماشت.
از ويژگیهای بارز مرحوم حاج سيد حيدر برخورداری از محبوبيت فراوان بين مردم و علمای شهر، حلم و بردباری و عدم علاقه به زخارف دنيا و ماديات بود. آيةالله سيد حسن طاهری خرم آبادی كه شيفتگی زائدالوصفی به پدر داشت، در سن 9 سالگی مجبور به بردوش كشيدن داغ هجرت پدر شد و اين يتيمی زودهنگام در پرورش و استواری آينده او تأثير بسزايی داشت.
آيتالله طاهری خرم آبادی تحصيلات خود را در يكی از دبستانهای خرم آباد آغاز كرد. وی اصرار داشت كه با لباس روحانيت به مدرسه برود؛ اما بسياری از معلمان شديداً با اين مسئله مخالف بودند كه پشتيبانیهای مرحوم حجتالاسلام والمسلمين حاج سيد احمد طاهری، عموی ايشان، آنها را وادار به سكوت میكرد. وی در همان دوره دبستان، با ديگر شاگردان مدرسه به مناظره در باره مسائلی چون علم و ثروت میپرداخت و گاهی كه نماز جماعت برپا میشد، امامت آن را به عهده میگرفت. با پايان يافتن دوره ابتدايی، به مدرسه علميه كماليه رفت و طی دو سال جامعالمقدمات و سيوطی را فرا گرفت. سپس به همراه مادر خود، به قم عزيمت كرد تا تحصيلات حوزوی خود را در آن ديار عالم پرور ادامه دهد.
در همان سال اول ورود به قم، مغنی، حاشيه ملاعبدالله و مقداری از سيوطی كه باقی مانده بود فرا گرفت. در سال بعد معالمالاصول و شرح شمسيه و در دو سال بعد از آن، لمعه، قوانين و مطول را آموخت و در سال پنجم رسائل و مكاسب شيخ انصاری را آغاز كرد. ظرف سه سال آن كتابها را به همراه جلد اول كفايه به پايان برد و جلد دوم كفايه را هم زمان با رفتن به درس خارج امام(ره) شروع نمود. مقداری از درس خارج قضا را در محضر آيةالله العظمی بروجردی فرا گرفت كه به دليل فوت ايشان، از ادامة آن باز ماند. هم زمان در درس بيع امام شركت میجست و پس از تبعيد امام نيز به درس مرحوم آيتالله داماد و آيتالله حاج آقا مرتضی حائری يزدی رفت.
مرحوم آيتالله طاهری خرم آبادی در دوره تحصيل خود از محضر استادان و عالمان برجستهای كسب فيض نمود كه حوزههای علميه خاطره مبارزات و مجاهدتهای آنان را هرگز از خاطر نمیزدايد. وی با ورود به قم، حاشيه ملاعبدالله را نزد آيتالله هاشمی رفسنجانی فرا گرفت. برای تحصيل معالم الاصول و مطول به نزد آقای شب زندهدار رفت و لمعه را نزد مرحوم حاج آقا حسين جزايری از فضلای خرمآباد، آقايان باقری كنی و ستوده خواند و رسائل شيخ انصاری را نزد آيات عظام مكارم شيرازی، شبزندهدار، مشكينی و سبحانی فرا گرفت و برای آموختن مكاسب محرمه با حاج سيد علی محقق داماد به مباحثه پرداخت كتاب بيع را نيز نزد آيتالله خزعلی فرا گرفت.
آيتالله طاهری خرم آبادی، پس از تبعيد امام(ره)، در درس آيات عظام گلپايگانی، شيخ مرتضی حائری و داماد شركت نمود و از محضر مرحوم حاج آقا حسن فريد اراكی بهرههای فراوان برد.
در بخش فلسفه نيز، ايشان منظومه ملاهادی سبزواری را نزد مرحوم آيتالله حاج آقا مصطفی خمينی و آيتالله امينی آموخت. اشارات و الهيات شفا را نزد آيتالله جوادی آملی و مقداری از اسفار را نزد مرحوم علامه طباطبايی فرا گرفت. بخشی از اسفار را نيز در محضر آيتالله شهيد مطهری خواند.
آيتالله طاهری خرم آبادی، در سالهای متمادی حضور در حوزه علميه قم، خدمات علمی و فرهنگی شايانی را به اين حوزة سترگ تقديم داشته است. در بخش تدريس، ايشان بسياری از كتب دوره سطح را به نوآموزان حوزه درس داده است و هم اكنون نيز به تدريس درس خارج فقه و اصول مشغول است و طلاب و فضلای بسياری را به جامعه علمی و فقهی كشور ارزانی داشته است.
در كنار تدريس، از سالهای پيش از انقلاب تاكنون، در نشريات گوناگونی، مقالههای جامع علمی و سياسی خود را به چاپ رسانده است كه برخی از آنها به صورت كتاب منتشر شده است. رسالة فی صلهالرحم و قطعيتها، رسالة فی مقدار المهر،مسئله ولايتالفقيه فی كلام الشيخ الانصاری، اسلام و مسائل اجتماعی، ولايت فقيه و حاكميت ملت، جهاد در قرآن، رسالهای در عموم حجيت بينه برخی از كتابهای ايشلان است.
زندگی عالمان مجاهد در عصر ما، همواره با مبارزه با رژيم منحوط پهلوی همراه بوده است. آيتالله طاهری خرم آبادی نيز، چون ديگر عالمان عصر خويش و مانند پير و مراد و مقتدای خويش، حضرت امام خمينی(ره) حكومت ننگين پهلوی و سكوت در مقابل ستمهای آن را برنمیتابيد و روز و شب را به مبارزه با آن میگذراند. سخنرانيها، نامهها و اعلاميهها، به زندان رفتنها و شكنجه شدنهای وی نقش مهمی را در پيشبرد انقلاب و پيروزی آن ايفا میكرد كه ذكر نمونهها و شرح آن، در اين مختصر نمیگنجد.
در سال 1341، شاه و عوامل آن، لوايح ششگانهای را با ظاهر اصلاحات و ايجاد رفاه برای مردم تدوين كردند و میخواستند آن را به رفراندوم بگذارند. امام(ره) كه به خوبی از حيلهها و عوامفريبیهای شاه اطلاع داشت، مخالفت خود را با لوايح اعلام نمود و به آيتالله طاهری خرم آبادی نيز دستور داد كه به خرمآباد برود و مسائل مطرح شده را با علما و مردم آن ديار در ميان بگذارد. تلاش آيتالله طاهری خرمآبادی در آن روزگار برای رساندن پيام امام(ره) و گرد هم آوردن علمای خرم آباد و تصميمگيری برای مسائل پيش آمده، نقطه عطفی در مبارزات ايشان میباشد. همچنين ايشان پس از مدتی به قم رفت و گزارش مذاكرات علما و جريانهای پيش آمده در شهر را به اطلاع امام(ره) رساند.
وی در اوايل سال 1342 به منظور تبليغ و در آستانه ماه محرم، تصميم به عزيمت به كاشان گرفت و آن را با امام(ره) در ميان گذاشت. امام(ره) موافقت فرمودند و پيامهايی برای علمای كاشان با موضوعيت جريانهای پيش آمده و ضرورت مبارزه با رژيم شاه، دادند. وی ضمن رساندن اين سخنرانيهای مهم و افشاگرانهای را در ايام ماه محرم انجام داد كه شور عجيبی در مردم كاشان ايجاد كرد و ساواك و عوامل رژيم پهلوی را هراسناك ساخت. همچنين سخنرانی وی پس از حادثه پانزدهم خرداد در حرم مطهر حضرت معصومه(ع) در حمايت از امام(ره) و محكوم كردن جنايات رژيم، در كارنامه مبارزاتی او میدرخشد.
آيتالله طاهری خرمآبادی، در حدود سال 56 به عضويت رسمی جامعه مدرسين حوزه علميه قم درآمد، هر چند پيش از آن نيز در فعاليتهای مبارزاتی با اعضای اين مركز همكاری داشت.
فعاليتهای سياسی آيتالله طاهری خرم آبادی به پيش از انقلاب محدود نيست. ايشان پس از پيروزی شكوهمند انقلاب اسلامی نيز در مسئوليتهای گوناگون به ايفای نقش پرداخت و خدمات ارزشمندی را در عرصههای گوناگون به انجام رساند.
عضويت در مجلس خبرگان قانون اساسی به نمايندگی از مردم لرستان، عضويت در جامعه مدرسين حوزه علميه قم، نمايندگی امام در امور حج و زائران بيتالله الحرام، نمايندگی حضرت امام در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در سال 1360، نمايندگی امام در پاكستان، عضويت در مجلس خبرگان رهبری و عضويت در هيأت رئيسه آن و امامت جمعه موقت تهران با حكم مقام معظم رهبری برخی از مسئوليتهای ايشان بود.