پرداختن به طب اسلامی، دستاوردهای همگانی خوشايندی دارد

به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا)، فريد قاسم‌لو، عضو گروه طب اسلامی و طب سنتی فرهنگستان علوم پزشكی ايران گفت: رواج پزشكی دوره اسلامی اتفاق خوبی است. برنامه­‌هايی مثل برنامه مؤسسه كتابخانه و موزه ملی ملك در حوزه طب سنتی ايرانی ــ اسلامی به‌ويژه بزرگداشت هزاره تأليف كتاب ارزشمند «قانون در طب» ابن سينا هم در اين زمينه كار نتيجه‌بخشی است.

عضو گروه طب اسلامی و طب سنتی فرهنگستان علوم پزشكی ايران با اشاره به برگزاری نمايشگاه­‌های گوناگون در زمينه طب سنتی در دهه كرامت در مؤسسه كتابخانه و موزه ملی ملك اظهار كرد: نسخه­‌های خطی موجود در گنجينه كتابخانه و موزه ملی ملك در نوع خود بی‌نظير است. من در اين گنجينه كتاب­‌ها و نسخه­‌هايی خطی ديده­‌ام كه در هيچ‌ يك از كتابخانه­‌های ديگر شبيه و نظيری ندارند. البته معمولا نسخه­‌های خطی هر كتابخانه­‌ای در نوع خودش كم‌نظير و در مواقعی بی‌نظير است. با اين حال از نظر من اين كتابخانه را می‌توان در رديف چهار كتابخانه برتر كشور در زمينه نسخه­‌های خطی دانست.

وی درباره بهره‌گيری از ظرفيت اين گنجينه­‌ها افزود: اشكالی در طب سنتی ما و نسخه­‌های آن وجود دارد؛ كسانی كه با نسخه­‌های خطی آشنايی دارند افرادی‌ هستند كه در زمينه علوم انسانی تخصص و دانش دارند اما با موضوع طب آشنا نيستند. افراد پزشك هم با علوم انسانی آشنايی ندارند؛ علومی كه دانستن‌شان برای بهره‌گيری از نسخه­‌های خطی آن لازم است. در اين زمينه بايد به چنين موضوعاتی توجه داشت.

اين پژوهشگر حوزه طب سنتی بيان كرد: اين خلاف تكامل معرفت بشری است كه فكر كنيم از حدود هزار سال پيش تاكنون دانش بشری آن‌قدر رشد نكرده كه ما محتاج مراجعه به نسخه‌های خطی سده‌های پيش باشيم. با اين حال از نظر من، پژوهشگر علوم انسانی به اين دليل به كتابی مثل قانون ابن‌سينا مراجعه می‌كند كه اين كتاب باری از تاريخ علمی را با خود به همراه دارد.

قاسم‌لو در پاسخ به اين پرسش كه امروزه برخلاف آن‌چنان كه بايد، بسياری نگاه مثبتی نسبت به طب سنتی ندارند چه چيزهايی به اين فاصله دامن می‌زند؟، عنوان كرد: اين موضوع تا اندازه‌ای دلايل اجتماعی دارد. آخرين باری كه يك مادربزرگ را در حال قصه گفتن به نوه­‌اش ديده­‌ايد كی بوده است؟ ذات جامعه، در تغيير كردن و دگرگونی است. اين يك سوی قضيه است و اينكه درباره استفاده پزشكان از طب سنتی حرف بزنيم هم سوی ديگر. در اين زمينه بايد بدانيم كه آيا كليدواژه درستی داريم يا نه؟ واژه «طب سنتی» كليدواژه درستی نيست و يك تكيه كلام است. واژه طب سنتی ناظر به آن بخشی است كه منشأ آن اطلاعات سينه‌ به‌ سينه مادربزرگ­‌ها است. آنچه ما از آن حرف می‌زنيم پزشكی دوره اسلامی است. بايد بين اين دو مفهوم تفاوت قائل شد. خود اين موضوع، دليلی است كه مردم را از طب دوره اسلامی دور كرده است.

عضو گروه طب اسلامی و طب سنتی فرهنگستان علوم پزشكی ايران عنوان كرد: برگزاری نمايشگاه­‌هايی همچون آنچه در مؤسسه كتابخانه و موزه ملی ملك درباره شناخت گياهان دارويی و آشنايی با نسخه­‌های خطی طب ايرانی ــ اسلامی، می‌تواند در گسترش اين سبك از زندگی تأثيرگذار باشد.

به گفته وی، رواج پزشكی دوره اسلامی اتفاق خوبی است. برنامه­‌هايی مثل برنامه مجموعه كتابخانه و موزه ملی ملك هم در اين زمينه كار نتيجه‌بخشی است. اما اين كارها بايد با احتياط انجام شود. بايد مواظب بود تا عامه مردم را دچار توهم و اشتباه در اين زمينه نكنيم و آن­ها را به حوزه افراد نامتخصص نكشانيم. در هر حال برگزاری اين برنامه­‌ها حركتی است به سمت دست‌يابی به يك فرهنگ ناب. از تأثير بسيار زياد اين اتفاق‌ها در فرهنگ عام نمی­‌توان چشم پوشيد.

قاسم‌لو» يادآور شد: از سويی بايد گفت كه وجه تمايز موزه­‌های راكد و موزه­‌های زنده، در برگزاری چنين نمايشگاه­‌هايی است. همچنين موزه­‌ها معمولا اشيای ديدنی زيادی در انبارهای خود دارند كه كمتر فرصتی برای ديده شدن آن­ها دست می‌دهد. اين نمايشگاه­‌ها می­‌تواند بهانه خوبی برای نمايش گنجينه­‌های كمتر ديده‌ شده باشد.