ضرورت توجه و پرداختن به سبك زندگی اسلامی در ابعاد مختلف از جمله سلامت امری است كه بارها از سوی مقام معظم رهبری مورد تاكيد قرار گرفته است و لازم است تا جزئيان و راه و روش رسيدن به اين روش و سبك زندگی در ابعاد مختلف تبيين شود و به عموم مردم نيز نمايانده شود و برای رسيدن به اين مهم منبعی معتبرتر و عميقتر از قرآن و سنت و احاديث امامان وجود ندارد كه مراجعه به آنها میتواند راهگشای استخراج سبك زندگی اسلامی در ابعاد مختلف از جمله سلامت باشد.
حيات مختص مومنان و عاملان است
با توجه به آيه 179 سوره اعراف «وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرًا مِّنَ الْجِنِّ وَالإِنسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لاَّ یَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْیُنٌ لاَّ یُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لاَّ یَسْمَعُونَ بِهَا أُوْلَئِكَ كَالأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُوْلَئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ: و در حقيقت بسيارى از جنيان و آدميان را براى دوزخ آفريدهايم [چرا كه] دلهایى دارند كه با آن [حقايق را] دريافت نمىكنند و چشمانى دارند كه با آنها نمىبينند و گوشهایى دارند كه با آنها نمىشنوند آنان همانند چهارپايان بلكه گمراهترند [آرى] آنها همان غافلماندگانند» حيات در اسلام مساوی عمل است و غير از مومنان و عاملان، هركه باشد مرده است و از حيات بهرهای ندارد.
شعور و حركت دو مولفه حيات مومنان
شعور سرچشمه گرفته از ايمان و حركت نه به عنوان حركت جسم، بلكه به عنوان حركت روح دو مؤلفه اين چنين حياتی است و اين همان است كه عرفا و سالكان از آن به سير و سلوك روحانی و عرفانی تعبير میكنند.
ويژگی ها و چيستی «حيات طيب»
«حيات طيب» زندگیای است كه خداوند در آيه 97 سوره نحل، آن را به مومنانی كه اعمال صالح انجام میدهند نويد داده است و اين زندگی در قبال دنيای پست كه در همه جای آن بازی، زينت، مقامطلبی، تفاخر و تكاثر حاكم است، قرار دارد و مراد از آن حيات طيب و پاكيزه در جهان آخرت نيست بلكه در همين دنيای طبيعی كه افراد عادی با يكديگر حشر و نشر دارند، تعريف میشود و غم، ترس اضطراب، حرص، بخل، آز، كينه، عداوت، جهل و گمراهی در آن راه ندارد.
| ارتباط حيات طيب با امر سلامت چيزی است كه با دقت در هر دو واژه آن يعنی زندگی و پاكيزگی محرز میشود و بايد و روح انسان كه يا زنده سالم است، يا زنده مريض و يا مرده با حيات طيب به تعالی میرسد و از بحران هويتی استيصال و درماندگی انسان امروزی نجات يافته و به تعادل و توسعه میرسد |
ارتباط حيات طيب با امر سلامت
ارتباط حيات طيب با امر سلامت چيزی است كه با دقت در هر دو واژه آن، يعنی زندگی و پاكيزگی محرز میشود و بايد و روح انسان كه يا زنده سالم است، يا زنده مريض و يا مرده با حيات طيب به تعالی میرسد و از بحران هويتی استيصال و درماندگی انسان امروزی نجات يافته و به تعادل و توسعه میرسد.
عوامل به خطر افتادن سلامت انسان
خروج از حالت «تعادل» به معنای به هم خوردن توازن ساحت جسمی روحی و بیتوجهی به «توسعه» به معنی ماندن در بعد مادی زندگی و غرق شدن در ماديت مانع حيات طيبه است كه هر يك موانعی برای نشاط، سازگاری با محيط اجتماعی، سعه صدر، حلم و .. است كه سلامت انسان را به مخاطره میاندازند و نتيجه آن افزايش مشكلات روحی و روانی بسياری است كه نهايتا بيماریهای صعبالعلاج و ناشناخته را گريبانگير انسان مدرن امروزی كرده است.
كم توجهی به ابعاد معنوی و روحانی انسان
توسعهنيافتن دامنه عرضی حيات انسان به دليل ماندن در ماديات و كمتوجهی به ابعاد معنوی و روحانی انسان او را از حيات طيبه دور میسازد در حاليكه هر قدر خلوص، معنويت، لطافت و صفای زندگی زيادتر و قدرت اراده افزودن شود، جلوه و بروز حيات صريحتر، فكر و ادراك روشنتر، جلال و شكوه زندگی زيادتر و رونق و بهرهمندی از حيات دامنهدارتر میشود و در نهايت هر قدر حيات دوشادوش تكامل همه جانبه پيش رود ترقی و كمال در زندگی متجلی و رضايت الهی حاصل میشود.
وظيفه مردم و مسئولان برای برقراری امنيت و سلامتی
برقراری امنيت و سلامتی يكی از جهتگيری سياستهای توسعه در اسلام است كه در نهايت تامينكننده هدف اصلی خلقت برای عبادت و رضای الهی خواهد بود و دولتمردان و سياستمداران بايد برای دستيابی به اين هدف موانع و آفتها و خلأهای نظام سلامت را مرتفع و هر يك از افراد نيز با حفظ تعادل در ابعاد جسمانی و روحانی، معنوی و اجتماعی و توسعه دامنه عرضی حيات و گسترش ارزشها از ساحت جسمانی به روحانی به تحقق حيات طيبه در نظام سلامت كشور گام بردارند.
توسعه ارتباط بين انسان و خدا
توسعه ارتباط بين انسان و خدا او را در غلبه به مشكلات ياری میكند و از تنهايی رهايی میبخشد و انسانی كه اينچنين با خدا در ارتباط است و با گسترش بصيرت و معرفت خويش دامنه ارتباط خود را توسعه میدهد به سوبی نفس مطمئنه در حركت است و میتواند در مقابل مصائب زندگی آرامش خود را حفظ كند.
توسعه ظرفيت روانی
توسعه ظرفيت روانی چيزی است كه همواره پيامبران آن را از خدا طلب كردهاند و خداوند حداكثر آن را به پيامبران اعطا كرده و نتيجه و علامت اين شرح صدر حلم است كه در قرآن به عنوان صفات پيامبران ذكر شده است و هر فرد به ميزان ظرفيت و قدرت عملی خود در برابر خدا مسئول است و موظف است با شناسايی ظرفيت خود سعی نمايد نهايت كوشش خود را برای افزايش اين ظرفيت و رفع مشكلات محدود كننده آن مبذول كنند.
توسعه نيافتگی و ماندن انسان در ماديات به دليل غرق شدن در زندگی مدرن امروزی او را از «حيات طيبه» دور و سلامت او در ابعاد مختلف را با خطر مواجه میكند و تعادل در ساحت جسمانی و روحانی و توسعه معنويات به عنوان سبكها و روشهايی برای دور ماندن از اين مخاطرات فرد را نجات بخشيده و سلامت روحی و جسمی او را ارتقا میدهد.