به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا) حجتالاسلام والمسلمين احمد واعظی، رئيس دفتر تبليغات اسلامی 25 شهريورماه در نشست علمی «هرمونتيك فلسفی، نحلهها و فرقهها» گفت: در نگاه مدرن نگاه به مقوله علم و معرفت اينچنين است كه حقيقت دست يافتنی است.
وی افزود: در نگاه مدرن به فلسفه موضوع مورد مطالعه میتواند عينی و واقعنما باشد و متد و روش نيز در اينجا تضمين كننده دسترسی ما به حقيقت است.
رئيس دفتر تبليغات اسلامی حوزه علميه قم، اظهار كرد: در حكمشناسی فلسفی عالم جديد بايد بیطرف باشد؛ عينی وقتی كه میخواهد به حقيقت برسد بايد روش متناسب با آن عالم را دنبال كند و به هيچ عنوان به پيشداوری نپردازد.
وی گفت: در جغرافيای حاكم قرن بيستم علمشناسی فلسفی دچار تحولات گسترده شد و به عبارت بهتر بايد گفت كه اركان اين جغرافيای فكری شكسته شد. در باب علم و معرفت معمولا به اين صورت بوده است كه توجهات متوجه خود علم و معلوم است؛ زبان در حقيقت ابزاری برای حكايت از اشيا و محيط پيرامون است.
وی با بيان اينكه زبان، خلقتی حكايی دارد تصريح كرد: يك لفظ، معنی و محكی وجود دارد كه حكايت نشانه زبانی از محك بيرونی مستقيم نيست.
واعظی اظهار كرد: در تفكر مدرن اين تلقی شكسته میشود و زبان به عنوان واسطی بين ما و خارج محسوب میشود؛ يعنی ما با زبان میانديشيم با فرهنگ زبانی آن زبان ارتباط برقرار میكنيم؛ نمیتوان زبانی را فراگرفت و با فرهنگ آن زبان آشنايی و انس پيدا نكرد.
وی گفت: زبان، خود، فرهنگپيچ است يعنی وقتی با يك زبان سخن میگوييم ناخودآگاه يك نوع باور و جهانبينی را نيز با آن پذيرفتيم؛ در حقيقت رواج نسبیگرايی و منظرگرايی از نتايج اين تحول نگاهی است و منظرگرايی نيز به معنی فاصله گرفتن از واقعيت است.
واعظی اظهار كرد: به نظر میرسد تمام اشكال معرفت در فضای هرمونتيك به وقوع میپيوندد؛ در فضای سنتی چيزی كه اعتبار صادق بودن دارد، صدق جهانی و عام آن است و برعكس در فضای سنتی چيزی كه اعتبار صادق بودن دارد، نسبی است؛ در حقيقت با پديده نسبیگرايی در صدق مواجه میشويم.
اين استاد حوزه يادآور شد: به همين دليل است كه همانان عنوان میكنند كه ممكن است چند نفر در برخورد با يك متن چند تصوير صدق و حق برای خود بسازند كه اين تصاوير برای هر كدام از آنها صدق و حق است؛ در اين تفكر نسبیگرايی رواج گستردهای پيدا میكند.