هدف از حفظ و قرائت رسيدن به زندگی قرآنی است
مدير حوزه علميه البرز بر لزوم توجه عميق و كاربردی به آيات قرآن تاكيد كرد و گفت حفظ و قرائت قرآن هدف نيست بلكه مقدمه برای رسيدن به زندگی قرآنی است و اگر میبينيم آسيبهای اجتماعی زياد شده يقينا به علت دوری از قرآن است.
حجتالاسلام و المسلمين محمدابراهيم سلطانی، مدير حوزه علميه البرز در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا) گفت: نگاه كلی در مسئله مهجوريت قرآن در حوزه كه از سوی علما عنوان شده به دليل رويكرد درسی در حوزه است كه معنی آن هم اين است كه به آن اندازه كه به دروس ديگر بها داده میشود به قرآن در دروس بها داده نشده است.
وی افزود: البته از حق نبايد گذشت كه سال به سال توجه به قرآن در حوزه بيشتر شده و با گسترده شدن دروس تفسير در مدارس و تربيت شاگردان و اساتيد حوزوی در بحث تفسير و تجويد و روانخوانی قرآن و... نگاه بهتری به اين مسئله شده است.
مدير حوزه علميه استان البرز اظهار كرد: خوشبختانه برنامههای قرآنی در حوزه سال به سال نسبت به سال گذشته بهتر شده ولی اگر بخواهيم انتظارات علما در اين زمينه را فراهم كنيم نيازمند آن هستيم كه قرآن را در متن تمامی دروس حوزوی بينيم؛ همانگونه كه در فقه برای هر قاعدهای بايد در قرآن جستوجو كنيم در دروس ديگر نيز بايد همين خط مشی را ادامه دهيم و آنها را به هم پيوند بزنيم.
وی گفت: يكی از ديگر از مباحثی كه در بحث مهجوريت قرآن بايد مورد توجه قرار گيرد، مسئله توجه خاص به قرآن در حوزههای زيربنايی است؛ نبايد بحث آموزش قرآن در حوزه در بخش تفسير و امتحان كتبی آن خلاصه شود و طلاب با يك امتحان آن را رها كنند زيرا قرآن دارای كاركردهايی است كه هيچ گاه نمیتوان چيزی را با آن مقايسه كرد.
سلطانی اظهار كرد: مهم اين است كه نقش قرآن در جامعه را بيشتر و بيشتر كنيم و در واقع نقش قرآن را به نقش واقعی آن نزديك كنيم؛ متاسفانه بايد گفت كه نقش قرآن در جامعه كمرنگ است و بايد قرآن در بطن همه روابط ما موجود باشد.
وی گفت: قطعا اگر آيات و روايات نقش واقعی خود را در جامعه پيدا كنند و مردم با اين معارف زندگی كردند، بحران و آسيبهای فرهنگی و اجتماعی به صفر خواهد رسيد؛ اگر آفتهای اجتماعی روز به روز در كشور ما زياد شد، معنی آن اين است كه از فرهنگ قرآنی و اهل بيتی(ع) دور و دورتر شدهايم.
اين مدير حوزوی اظهار كرد: اگر روزی اين مشكلات در بين خواص جامعه نيز ظاهر شد، مطمئن باشيم كه نشانه مهجوريت قرآن در بين آنان نيز هست؛ يعنی اگر رفتار خواص با رفتار قرآنی و اهل بيتی(ع) فاصله داشت ديگر جای شك نمیماند كه اين مهجوريت يك مهجوريت فراگير است.
مدير حوزه علميه البرز گفت: قرآن و احاديث به ما میفهماند كه چگونه با خود و ديگران رفتار كنيم و چگونه تكليف خود و ديگران را نيز مشخص كنيم تا بتوانيم رشد و تعالی يابيم.
به پيامهای زندگی ساز قرآن توجه شود
سلطانی يادآور شد: به نظر میرسد كه بالاتر از تفاسير، پيامهای برنامهساز زندگی است كه در دل آيات قرآن نهفته است و بيرون آورده نشده است؛ شايد بسياری از ما بتوانيم برای سوره حمد تفسير بنويسيم كه چنين كاری نيز بارها صورت گرفته است ولی آيا تا كنون به پيام اين سوره رسيدهايم و تا كنون اين پيام در زندگی مردم متجلی شده است؟ بايد اين پيام از دل آيات الهی بيرون بيايد و تكاليف مردم در هر حوزهای مشخص شود.
وی گفت: مهجوريت خيلی اوقات باعث شده است كه برخی از طلاب شرح و تفسيری را بيان میكنند تا گفته شود كه چه تفسير و شرح قوی ذكر شد ولی به اين نكته توجه نمیشود كه اين قرآن چه تحولی در زندگی مردم ايجاد كرد.
اين استادحوزه بيان كرد: حقيقت آن است كه تفسير و تدبر و زندگی كردن قرآنی بسيار مهمتر از حفظ و قرائت آن است زيرا تاثير قرائت قرآن مقعطی است و پس از خواندن قرآن ممكن است تمام شود ولی بايد ببينيم كه اين آيات چه تحولی در زندگی ما ايجاد كرده است و اگر تحولی ايجاد نكرد بايد مشكل را در خود جستوجو كنيم.
