ضرورت همگامی مدرس قرآن با شرايط زمانی و مكانی فضای تعليم

حجت‌الاسلام عبدالرضا آغاجری، مدرس حوزه و دانشگاه در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه خوزستان، اظهار كرد: زمينه و محل آموزش دين و آموزه‌های قرآنی فقط فضای تعليم موجود در مكان‌های آموزشی نيست، بلكه عملاً در جامعه انتظار بر اين است كه همه افراد و در معنای جامع‌تر همه سطوح جامعه اين مهم را برعهده داشته باشند و در اين ميان مسئولان و مدرسان قرآنی از بيشترين و كاربردی‌ترين نقش در اين راستا برخوردار شوند.

وی با اشاره به برخی كاستی‌های موجود در امر آموزش اين مفاهيم، عنوان كرد: نظام و سيستم آموزشی در حال حاضر بر محور نمره قرار دارد كه نوعی نقص و نارسايی در امر تدريس را می‌رساند و نمره گرفتن نبايد برای فراگيران اولين و تنها هدف در آموزش درس‌های دين و آموزه‌های قرآنی باشد.

مدرس حوزه و دانشگاه با برشمردن كاستی‌های ديگر امر آموزش آموزه‌هاي ديني و قرآني اظهار كرد: در كشورهای ديگر براي امر آموزش سنين پايين‌تر را ملاك و مبنا قرار مي‌دهند. در آموزش مطالب دينی نيز بايد از سطوح پايين سنی فعاليت را آغاز كرد،‌ برای مثال تبيين جايگاه حجاب از سنين كودكی و در مهدهاي كودك و پيش‌دبستانی‌ها محكم شود، اما در سطح آموزش كنوني جامعه اين اهميت نه تنها ميان خانواده‌ها بلكه ميان مربيان و خانواده‌ها نيز مغفول مانده است.

الزام نگرش جديد به منابع دينی و مطالب آموزشی

آغاجری با اشاره به مطالب و محتوای دروس قرآنی در سطوح مختلف تحصيلی اظهار كرد: مطالب كتب موجود نه تنها كافی نيست بلكه برخی اشتباه و علاوه بر آن نواقص و كاستی‌هايی نيز دارند و در برخی موارد مطالب تكراری و بدور از كاربرد در زندگی روزانه است.

وی افزود: بنابراين ضرورت آموزه‌هاي ديني، الزام نگرش جديد به منابع دينی و مطالب آموزشی را پديد مي‌آورد و به تناسب رشته‌های تحصيلی بايد آموزه‌های دينی را تدوين كرد كه اين مهم بايد از پايين‌ترين پايه‌ها و مقاطع تحصيلی مدنظر قرار گيرد، بدين نحو كه با فراگيران به تناسب رشته تخصصی آن‌ها وارد بحث شده و دين و آموزه‌های آن را از آن منظر مورد كاوش و تحليل قرار داد.

آغاجري تصريح كرد: مدرس دينی نبايد به كتب موجود بسنده كند بلكه بايد مباحث آن‌ها را با طرح مطالب موردنياز و با توجه به سرفصل‌های دروس برای شناسايي بهتر و عميق‌تر مورد توجه قرار دهد به اين نحو كه معلم بايد كشف مجهول كرده، آن را ارائه كند و با تحليل و بررسی مورد توجه قرار دهد.

مدرس حوزه و دانشگاه با اشاره به اينكه علوم انسانی پايه همه علوم است، اظهار كرد: تعهد را درس‌های دينی در فرد به‌وجود می‌آورند، اگر علوم انسانی صحيح شناخته شوند، انسان متعهد می‌شود. در حالی كه آنچه در مجامع آموزشی شاهد آن هستيم اين نگرش است كه تنبل‌ترين افراد به سراغ اين رشته‌ها می‌روند و زرنگ‌ترين افراد به سراغ رشته‌های تجربی، كه البته اين نگرش نادرستی است.

وی تصريح كرد: مدرسان دينی بايد در عمل نيز وارد شوند و حداقل عامل به آموزه‌های مورد تدريس باشند. اگر اين مهم دنبال شود، قطعاً گرايش و رغبت لازم را در فراگير به‌وجود می‌آورد.

يكی از عوامل خستگی را بايد در تكرار مكررات جستجو كنيم

آغاجري با اشاره به بی‌رغبتی فراگيران نسبت به اين دروس گفت: مدرسان دينی با تأكيد بر جزئی‌نگری فراگيران را بدون ذوق و رغبت نسبت به آموزه‌های دينی پرورش می‌دهند. علاوه بر آن يكی از عوامل خستگی را بايد در تكرار مكررات جستجو كنيم، زيرا فراگيران با درس‌هايی مواجه می‌شوند كه بعضاً آن‌ها را در مقاطع پيشين گذرانده‌اند در حالی كه مدرس اين آموزه‌ها بايد خلاقيت داشته باشد؛ بنابراين مدرس قرآنی بايد روانشناس نيز باشد زيرا چنانچه فراگير احساس خستگی كند بايد دليل آن را در استاد جستجو كرد.

مدرس حوزه و دانشگاه بيان كرد: در عرصه آموزش و تدريس دين و آموزه‌های قرآنی با استادانی روبه‌رو هستيم كه سال‌هاست مطالب قرآنی و درس‌های قرآنی را مطرح می‌كنند در حالی كه همواره با ذوق و رغبت خاصی توانسته‌اند مخاطبان خود را جذب كنند؛ دليل موفقيت آن‌ها شناخت مخاطب، خلأها و زبان اوست.

وی در پايان خاطرنشان كرد: مرحوم علامه طباطبايی تأكيد بر تفسير جديد قرآن در فواصل كوتاه زمانی دارد كه اين واقعيت حاكی از عظمت و به روز بودن قرآن است كه اين مهم می‌طلبد مدرس قرآنی نيز همواره خود را همگام محيط و شرايط زمانی و مكانی فضای تعليم كند.