اقناع عقلی بدون ارضای احساسی؛ دليل فاصله گرفتن از الگوی آسمانی ازدواج

طوبی كرمانی، استاد دانشكده الهيات دانشگاه تهران

طوبی كرمانی، عضو هيئت علمی دانشكده الهيات‌ و معارف اسلامی‌ دانشگاه تهران در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن (ايكنا) روز ازدواج حضرت فاطمه(س) و حضرت علی(ع) را روز پيوند يك زن و يك مرد متعالی در جهان هستی دانست و گفت: ازدواج يك تولد دوباره و حيات ديگر است به خاطر اينكه حيات يعنی ثمره داشتن.

وی ادامه داد: ازدواج حيات جديد است كه ثمره آن محبت، صفا، صميميت، اتحاد، زيبايی و يك‌دلی است و فرزندان ميوه‌های اين درخت هستند و درختان را بايد از ميوه‌های آن شناخت.

كرمانی تصريح كرد: در اينكه يك چنين تولد زيبايی در عالم آفرينش وجود دارد و دوست و دشمن يك صدا علی و زهرا(س) را الگوی مجسم انسانيت و انسان كامل می‌دانند شكی نيست، اما داشتن الگو با همه ابعاد متعالی آن يك مسئله است و پيروی از آن يك مسئله ديگر است.

وی به تشريح تأثير عقل و احساس در عمل انسان پرداخت و گفت: زمانی انسان دست به عمل می‌برد كه اقناع عقلی و ارضای احساسی شود. ما انسا‌ن‌ها از حيث عقلانی، فهم، شعور و تحقيق به خوبی متوجه شده‌ايم كه پيوند اين دو زيباترين، صميمی‌ترين و صادقانه‌ترين پيوند است كه جز معنويت و عشق چيز ديگری در آن نيست.

اين استاد دانشگاه كشورمان ادامه داد: وقتی از حضرت زهرا(س) در خصوص ازدواج ايشان سؤال می‌شود، می‌فرمايد به خانه‌ای رفتم كه جز ايمان و عشق و صفا در آن خانه چيز ديگری نبود و وقتی از حضرت علی(ع) سؤال می‌شود ايشان می‌فرمايد: فاطمه بهترين يار و ياور من است برای اينكه بتوانم در صراط و طاعت خدا باشم.

وی شاكله ديگر الگوگيری انسان را اقنای احساسی دانست و اظهار كرد: برای الگوگيری از هر چيزی بايد شاكله ديگر يعنی ارضای احساسی در ما به وجود بيايد. متأسفانه در دنيای امروز احساس ما را از عقل ما منقطع كرده‌اند و گسست عظيمی بين عقل، ايمان و احساس ما ايجاد كرده و گفته‌اند دنيا يعنی «هرچه ديده بيند دل كند ياد» بنابراين وقتی در رسانه‌‌ها، جامعه و محيط‌های اجتماعی، به من مرد، زن، جوان و پير القا می‌شود كه آنچه می‌بينی را دنبال كن نه آنچه كه انديشه و خرد انسانی و ايمانی می‌گويد، ما چنين می‌كنيم.

كرمانی در نتيجه‌گيری از سخنان خود، گفت: بنابراين اين رابطه گسسته شده و عقلاً ما می‌فهميم كه ازدواج حضرت علی(ع) و حضرت فاطمه(س) برای الگوگيری زيباترين الگوی پيوند انسانی است و هر كس به پيروی از آنها چنين كند، سعاد‌مند است.

وی در پايان گفت: در دنيای امروز بين احساس، عقل و خرد و ايمان كاملاً جدايی ايجاد شده است در حالی كه در فرهنگ اسلامی و ايرانی ما اينگونه نيست كه هر چه ديده بيند دل كند ياد؛ بلكه بايد بيت دوم شعر را به ياد بياوريم كه می‌گويد: بسازم خنجری نوكش ز پولاد/ زنم بر ديده تا دل گردد آزاد.