صفارزاده از خاكبازی به پاكبازی در عرصه شعر رسيد
رئيس حوزه هنری گفت طاهره صفارزاده مانند هر شاعر خوب امروز از نقطه و خط شروع كرد و به نور رسيد؛ در بازیهای زبانی نماند چراكه اين بازیها برای بزرگان، مثل خاكبازی است و او از خاكبازی به پاكبازی رسيد.
به گزارش خبرگزاری بين المللی قرآن(ايكنا)، آئين اختتاميه جشنواره طنين بيداری، بزرگداشت پنجمين سالگرد درگذشت مرحوم طاهره صفارزاده ديروز چهارشنبه اول آبان ماه در تالار سوره حوزه هنری با حضور محسن مؤمنی شريف، رئيس حوزه هنری عليرضا غزوه رئيس مركز آفرينشهای ادبی حوزه هنری، رضا اسماعيلی، شاعر و دبير اين جشنواره، حجت الاسلام و المسلمين حميد دعائی، مدير مسئول روزنامه اطلاعات و خانواده مرحوم صفارزاده برگزار شد.
در اين مراسم محسن مؤمنی شريف، رئيس حوزه هنری، ضمن اشاره به اينكه يقين دارم در سالهای آتی با همتی كه صورت میگيرد، مراسمی در شأن دكتر صفارزاده برگزار خواهد شد، گفت: در اين راه حوزه هنری وظيفه بيشتری دارد چون صفارزاده از بنيانگذاران حوزه بود. بارها میگفت: بنيان حوزه فكر من بود لذا اينجا خانه ايشان است.
مؤمنیشريف اضافه كرد: 16 ساله بودم در سال 62 كه نخستين بار با خانم صفارزاده آشنا شدم. اين آشنايی لذتبخش بود چرا كه رزمندهای بودم كه از جبهه به مرخصی آمده بودم. خانم صفارزاده به عنوان فردی كه در جبهه بودم، ابراز ارادت كرد و كتاب «بيعت با بيداری» را به من داد و ديدار مجدد ما ميسر نشد تا اينكه سالها بعد كه انجمن قلم تشكيل شد خانم صفارزاده يكی از افرادی بود كه در ايجاد اين انجمن زحمت بسياری كشيد و ديگران را تشويق میكرد و فرد مؤثری بود.
وی ادامه داد: ما هم چندبار با خانواده به منزل ايشان رفتيم تا اينكه بعدها در حوزه هنری و مركز آفرينشها مسئوليت يافتم. او يك روز همزمان با شب ميلاد پيامبر اكرم(ص) ميهمان ما بود كه در آن شب مبارك به همه همكاران يك جلد قرآن با امضا خودش را اهدا كرد.
رئيس حوزه هنری در پايان افزود: طاهره صفارزاده مانند هر شاعر خوب امروز از نقطه و خط شروع كرد و به نور رسيد. او با شعرهای پلكانی آغاز كرد، اما در ايستگاه متوقف نشد. او در بازیهای زبانی نماند چراكه اين بازیها برای بزرگان، مثل خاكبازی است و از خاكبازی به پاكبازی رسيد. او به شعر تفكر دست يافت.
حجت الاسلام و المسلمين حميد دعائی، مدير مسئول روزنامه اطلاعات در اين مراسم با بيان اينكه در مقطعی رابط بين مرحوم صفارزاده و حضرت امام خمينی(ره) بودهام، اظهار كرد: صفارزاده نماز شب میخواند و قرآن را زمزمه میكرد.علاوه برآن كار ادبی و مسئوليت رفيع فرهنگی خود را نيز دنبال میكرد.
دعايی افزود: صفارزاده به دليل زندگی عارفانهای كه داشت و مدام به خدا پناه میبرد دارای مكاشفاتی شده بود كه اين روند برايش بهت آور بود برای همين از من خواست تا ملاقاتی با امام خمينی(ره) داشته باشد كه بتواند اين حالت را با انسانی بزرگ و كسی كه به او اعتقاد دارد در ميان بگذارد و من از طريق حاج احمد آقا فرزند امام(ره) اين قرار را گذاشتم.
وی افزود: من شعری از صفارزاده را كه برای امام با نام «سروش قم » سروده بود خواندم و هق هق زنانه مرحوم صفارزاده در حين خواندن شعر بلند شده بود و اشك می ريخت و بعد از آن از اتاق بيرون آمدم تا صفارزاده حالات خود را برای امام شرح دهند كه بعد از حدود بيست دقيقه، صفارزاده با چهرهای بسيار شاداب و آرام از اتاق بيرون آمد و گفت ديگر آرام شدم زيرا حالات خود را به كسی كه به او اعتقاد دارم گفتم و حرف امام برای من اتمام حجت است.
حجتالاسلام دعائی در بخش پايانی سخنان خود به تجربه صفارزاده از دوران دوری از دين اشاره كرد و گفت: او از دوران روشنفكری و بیتوجهی به اديان تجربهها داشت و از آن مسير خود را به درجه والايی از ديانت رسانده بود.
رضا اسماعيلی با بيان اينكه هدف از برگزاری اين جايزه ادبی شناساندن كاملتر و عميقتر اين بانوی دانشمند است اظهار كرد: صفارزاده بانويی است كه در عرصه شعر، پژوهش، ترجمه و فعاليتهای دانشگاهی آثار ارزشمندی از خود به يادگار گذاشته است.
اسماعيلی ادامه داد: او بدون اقرار چهرهای جهانی است كه متاسفانه در شناساندن او كم كاری شده است. صفارزاده ترجمهای بسيار ارزنده از قرآن به رشته تحرير درآورده است و در شعر، ترجمه ادعيه اسلامی و فعاليت به عنوان يك چهره مقبول دانشگاهی فردی شناخته شده است.
وی افزود: اغلب افراد او را بيشتر به عنوان يك شاعر میشناسند چون قبل از انقلاب چهره تأثيرگذار داشت و پس از انقلاب از حجتالاسلام دعايی درخواست ديدار حضوری با امام را كرد كه ايشان واسطه خير شد و زندهياد صفارزاده به ديدار امام مشرف شد و پس از آن تحول روحی عميقی در او ايجاد شد.
جلال صفارزاده، برادر مرحوم طاهره صفارزاده، درسخنانی كه در اين مراسم ايراد كرد با اشاره به گذشت پنج سال از درگذشت طاهره، اظهار كرد: من به عنوان برادراو هنوز نتوانستهام كاری كنم تا حداقل روح او را از خودم راضی كنم. در اين مدت تنها توانستهايم ديوان آثار او منتشر كنيم.
وی با اشاره به فعاليتهای خود به دليل اينكه صفارزاده علاقمند بود خدمتی در زادگاهش داشته باشد، گفت: شورای شهر سيرجان همت كرد و به ما زمينی داد اما كل ارث او كه از طريق دادگاه به ما رسيد 109 ميليون تومان بود كه در نهايت با 200 ميليون تومان در سيرجان بنای يك كتابخانه مرجع گذاشته شد كه استاندار سيرجان كلنگ آن را زد و با حضور وزير ارشاد فرهنگ دولت دهم كتابهای خانم صفارزاده را به اداره ارشاد استان منتقل كرديم و پس از آن 7 هزار جلد كتاب او شمارهگذاری شد و به سيرجان منتقل شد و در 28 مرداد سال جاری وزير ارشاد وقت كتابخانه را افتتاح كرد.
محمدرضا عبدالملكيان، شاعر نيز در اين مراسم به ايراد سخن پرداخت و با بيان اينكه بزرگ منشی صفارزاده به گونهای بود كه ما را شاگردان خود میخواند بی آنكه مستقيم در خدمتاش بوده باشيم، اظهار كرد: به من، قيصر امين پور و عليرضا قزوه گفته بود شما تحت تاثير من هستيد و برای ما اين گفته خوشايند بود و هيچ كدام نسبت به اين نوع بيان او ناراحت نمیشديم.
اين شاعر با اشاره به اين كه نخستين بار در كنگره شعر دانشجويی در دانشگاه علامه طباطبايی صفارزاده را ديده است، خاطراتی از آن ديدار بازگو كرد و گفت: طاهره صفارزاده، علی موسوی گرمارودی و نعمت ميرزاده در آن زمان از چهره های شاخص بودند با باورهای دينی در عرصه وسيع شعر آن روزگار كه در بين كلاسيك سراها كمتر داشتهايم.
اين شاعر در پايان گفت: صفارزاده خودش بود، يك تنه، با صلابت و پا برجا و اگر می گوييم حق اش ادا نشده است به اين دليل بود كه صفارزاده از جنس ديگری بود و اميدوارم و پيشنهاد می كنم بزرگداشت او و جشنواره اش به طور مستمر هر ساله برگزار شود.
